تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : تا وقتى امكان داشته باشد در جايى كه نامحرم نباشد, وضو بگيرد, بايد وضو بگيرد, مثلاً به خانم ها يامحارم بگويد: دور مرا بگيريد و يا با چادرتان مرا از ديد نامحرمان بپوشانيد, يا برويد در خانه اى كه محفوظ است ,وضو بگيريد.اما اگر هيچ راهى براى محافظت از نامحرم نيست , وضو ساقط است و بايد تيمم بكند.(1)(پـاورقى 1.آيت الله گلپايگانى , مجمع المسائل , ج 1 س 176 و آيت الله فاضل لنكرانى , جامع المسائل , ج 1 ص 51

پاسخ : اگر لباس نجس در آب كرّ مقدارى ماليده و فشار داده شود مخصوصاً آن جا كه نجس است , بيش ترماليده شود, پاك مى شود و نبايد به شك اعتنا كرد.

پاسخ : اگر بعد از شستن هر عضوى , از آن خون بيايد, بقيهء اعضا شسته مى شود و وضو صحيح است , مثلاًهرگاه صورت را به قصد وضو بشويد و بعد از بينى خون آيد, وضو صحيح است و دست راست و چپ شسته مى شودو وضو تكميل مى شود.(1)اما اگر در حين شستن عضو, نجس شود يا خون بيايد, بايد ابتدا آن را شست تا پاك شود و بعد آن را به قصدوضو شست .(2)و اگر در هنگام نماز خواندن بدن نجس شود, اگر مى تواند در بين نماز, آن عضو را بشويد, مثلاً نزديك آب قراردارد و آن عضو را مى شويد و بعد نماز را ادامه مى دهد و اگر نمى تواند, بايد نماز را قطع كند و بعد از شستن بدن يالباس , نماز را بخواند.(3)اما در مواردى اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد, مى تواند با آن نماز بخواند:1 مقدار خون كم تر از يك درهم باشد. البته غير از خون حيض و نفاس و استحاضه و خون حيوانات حرام گوشت . اگر بدن يا لباس با خون انسان يا حيوانات حلال گوشت , نجس شود و مقدار خون كم تر از يك درهم باشد ـتقريباً به اندازهء پنج ريالى ـ نماز صحيح است و آن را نبايد قطع كرد.2 خون قروح و جروح (زخم ها) نيز استثنا است و اگر در حين نماز از دمل يا زخم , خون بيرون آيد, نمازصحيح است .(4)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئلهء 276(پـاورقى 2.همان , مسئله 279(پـاورقى 3.همان مسئلهء 1126و 804(پـاورقى 4.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله 848و 849

پاسخ : در مورد زرتشت نظرياتى وجود دارد; عده اى مى گويند: پيشواى آتش پرستان و نام شخصى از نسل منوچهر, شاگرد افلادوس حكيم است كه شاگرد فيثاغورث بود و در زمان گشتاسب دعوى نبوّت كرد و كتاب آسمانى او است .فردوسى شاعر حماسه سراى ايرانى او را از نسل حضرت ابراهيم خليل 7مى داند و نام او و زردشت لقب وى بود.اكثر اهل اسلام او را كاذب و ساحر مى دانند و برخى مثلا علامه دوانى و غياث الدين منصور معتقد بودند او نبى فاضل و حكيم كامل بوده است .()(پـاورقى 1.لغت نامه دهخدا, ج 8 مادهء زرتشت , ص 11287نگارنده كتاب معتقد است زرتشتيان اهل كتاب و معتقد به خدا و پيامبرشان زرتشت است و براى اعتقاد خويش مؤيداتى ذكر مى كنند, از جمله :1 ابن عباس گويد: پيامبر دستور داد از زرتشتيان مقيم يمن جزيه بگيرند. آنان جزيه دادند و بر آيين خود باقى ماندند.()(پـاورقى 2.عبداللّه مبلغى آبادانى , تاريخ اديان و مذاهب جهان , ج 1 ص 365توضيح : از نظر اسلام اگر دو دسته (كافر ذمى و اهل كتاب ) به حكومت اسلامى جزيه بدهند, مى توانند در ظل حكومت زندگى كنند و عِرض و مالشان در امان و در مذهبشان آزاد خواهند بود.2 حضرتعلى 7طبق نقل اصبغ بن نباته فرمود: .()(پـاورقى 3.همان .3 حضرت صادق 7فرمود: .()(پـاورقى 4.همان .وقتى در پيامبر بودن زرتشت شبهه وجود دارد و به طور حتم نمى توان او را پيامبر دانست , انكار پيامبرى اوموجب كفر نخواهد بود.

پاسخ : اشتباه بزرگ شما اين است كه به او اجازهء مزاحمت داده ايد ; آن هم جوانى كه با شما تناسبى ندارد. اين مسئله اگر ادامه يابد, ممكن است در آينده خواستگاران را از شما رويگردان كند. از تماس با او پرهيز كنيد و او را بااحساسات نابه جايش تنها بگذاريد, تا دنبال كارش برود. اگر بخواهيد با او ازدواج كنيد, اين ازدواج بسيارآسيب پذير است , آن گاه بايد فقط خود را ملامت كنيد. نمى خواهيم بگوييم سطح پايين زندگى آن جوان يا ضعف مالى او مهم است , ولى تفاوت سنى ممكن است پس از چند سال او را پشيمان كند و بگويد بايد زنى بگيرم كه چندسال از من كوچك تر باشد. مگر او يا خانواده اش از شما خواستگارى كرده اند؟ در صورت منفى بودن جواب , خيلى سادگى است او را به حساب بياوريد و نگران وى باشيد و به او فكر كنيد. جوان دنبال احساسات خود مى باشد و شمارا پيدا كرده است و به آينده و مسئوليت هاى شما و خودش فكر نمى كند. خود را كنار بكشيد و وقت خود را صرف اونكنيد. در اين جا ترحم معنا ندارد. به فكر خودتان باشيد و به وضع خودتان برسيد و زندگى تان را سر و سامان دهيد.خدا بزرگ است و آن جوان بايد موردى در سطح خودش پيدا و ازدواج كند و از مزاحمت دست بردارد.

پاسخ : هيچ يك از اعمال ماه محرم در مود حضرت اباعبدالله 7واجب نيست ; همه مستحب و بهتر است بعضى مقدّم بشود, از جمله : زيارت قبر حضرت امام حسين 7است . فضيلت زيارت قبر شريف بر حسب بيان روايات ائمهء هدى : معادل حج و عمره و جهاد فى سبيل الله , بلكه به مراتب برتر و بالاتر و موجب مغفرت وآمرزش گناهان و تخفيف حساب در روز قيامت و استجابت دعا و عمر طولانى و حفظ بدن و مال و زيادى روزى ورفع هموم و غم ها و ترك آن باعث نقصان دين و ايمان است . اگر توفيق زيارت قبر آن بزرگوار را نداشته باشد, از راه دور به حضرت و ياران باوفايش سلام كند و زيارت وارده را بخواند, هر چند ثواب زيارت آن امام از راه نزديك راندارد, امّا ثواب هاى زيادى بر آن مترتب است .دوّمين امرى كه در ماه محرّم فضيلت بسيار دارد, بررسى و مطالعهء حادثهء عاشورا است , تا به عشق امام به خدا واسلام پا رده , شجاعت و غيرت و ايثار و تدبير و عظمت والاى امام عليه السلام را بفهمد و به اندازهء توان ايشان راسرمشق زندگى خويش قرار دهد.اگر بتواند در مجالسى كه براى برپايى عزاى سالار شهيدان برگزار مى شود, شركت نمايد تا از طريق گويندگان بافلسفهء قيام حضرت و اوج عظمت عزيز فاطمه آگاه گردد.سوّمين امرى كه در ماه محرّم بسيار با ارزش است , گريه بر مظلوميت امام و اهل بيت و ياران باوفاى او است .ريختن يك قطره اشك از روى معرفت ثواب بسيار دارد.

پاسخ : امام چهارم 7در كربلا حضور داشتند, منتها چون اراده و مشيّت الهى تعلق گرفته بود او زنده بماند وخليفهء الهى روى زمين باشد و سكّان كشتى طوفان زده را در دست بگيرد, مدّتى در كربلا و ايّام اسارت بيمار بودند.بيمارى موجب شد برخى از قاتلان و سفله گان و دشمنان اهل بيت , از حضرت دفاع كنند و مانع كسانى از جمله شمربن ذى الجوشن شوند كه تصميم به كشتن آن سرور گرفته بود.در بعضى مقاتل در روايات آمده است كه وقتى شمر وارد خيمهء امام سجّاد شد و او را ديد تكيه داده است ,شمشير كشيد تا او را بكشد. حميد بن مسلم , يكى از افسران لشكر عمر سعد, مانع كشتن حضرت شد و گفت :سبحان الله ! اين شخص مريض اين و همين مرض او را خواهد كشت و ديگر نياز به كشتن ندارد.برخى گفته اند: عمر بن سعد جلوى خيمه آمد, زن ها شيون كردند و گريستند. به همين دليل به لشكريان دستورداد كسى وارد خيمه نشده و متعرض امام سجاد7نشود و آن چه از خيمه ها غارت كردند برگردانند.بسيارى از مقتل نويسان معتقدند زينب دختر شجاع على 7وقتى متوجه شد شمر در صدد قتل امام 7برآمده ,خود را سپر جان حضرت نمود و فرمود: به خدا! نخواهم گذاشت او را بكشيد, مگر اين كه اوّل مرا بكشيد.(1)همان طور كه ملاحظه شد, خداوند اراده كرد با خواست و ارادهء ديگران از كشته شدن امام جلوگيرى كند, چنان كه در قرآن آمده است : اگر خداوند متعال مردم را به دفاع از هم نگمارد, زمين تباه خواهد شد (و لولا دفع اللّه الناس بعضهم ببعضٍ لفسدت الاءرض ).(2)(پـاورقى 1ً.در كربلا چه گذشت ؟ ترجمه نفس المهموم , تأليف محدث قمى , ص 479ـ 480(پـاورقى 2.بقره (2 آيه 251

پاسخ : حضرت عباس 7برادر حضرت امام حسين 7است و مرگ برادر, كمرشكن و بسيار جان خراش است ; آن هم برادرى مثل حضرت عباس كه تمام زندگى خود را فداى حضرت امام حسين نمود و در اثر عشق وعلاقه و شناخت از ولى امر, هرگز او را برادر صدا نكرد و هميشه با: سيّدى و مولاى او را مخاطب قرار مى داد.ثانياً حضرت عباس علمدار و شجاع و دلير سپاه اباعبداله است و مسئوليت حراست از خيمه هاى زن و بچه ها رابر عهده دارد. او سقّاى تشنه لبان كربلا و دشمن از وجودش بيم ناك است . آل اللّه با وجود او احساس آرامش وآسايش مى كرد. حالا امام حسين در برابر پيكر بى جان چنين شخصيت والايى قرار گرفته است ; آيا جا ندارد از ته قلب بگويد: الان كمرم شكست و طاقتم طاق شد؟!

پاسخ : اين طور نيست كه براى ساير امامان عزادارى نمى كنند. اقامهء عزا مى شود, اما كم تر. چنان كه اكثر قريب به اتفاق مراجع عظام ـ حفظهم اللّه ـ اين گونه هستند. على 7در اوج مظلوميت قرار داشت و مظلوم تر از او در عالم كسى پيدا نشده است و شهادت اباعبداله الحسين 7و يارانش و اسارت و دربدرى اهل بيتش به قدرى جان سوز و جان گداز بود كه تا كنون در جهان اسلام بلكه در تاريخ بشريت همچون مصيبت و بليه اى رخ نداده است .امام على با آن همه فداكارى و از جان گذشتگى در راه اسلام , بعد از رحلت پيامبر6حق مسلّمش را گرفته و25سال خانه نشين كردند و درِ خانه اش را آتش زدند و به همسر عزيزش , فاطمه بدترين توهين را كردند و پهلويش را شكستند و صورتش را در اثر سيلى نيلى كردند و فرزند معصومش , محسن را شهيد كردند و براى بيعت با خليفه ,ريسمان به گردنش انداخته و به طرف مسجد بردند, ولى آن بزرگوار براى حفظ اسلام دندان به جگر گذاشته و آن قدرصبر كردند كه واژهء صبر در مقابل او خجل بود. خود فرمود: كردم در حالى خار در چشم و استخوان در گلو داشتم >.به اين حد هم اكتفا نكرده , كافرش خواندند و به جرم مخالف اسلام و رسول اللّه و قرآن , در محراب مسجد,شمشير زهرآلود بر فرق نازنينش فرود آورده و شهيدش كردند.وانگهى بعد از شهادت از جسد مطهرش نگذشتند و تصميم گرفتند آن را آتش بزنند; به همين خاطر بيش از صدسال قبر مباركش مجهول بود. به دستور معاويه , خطباى مزدور چندين سال حضرت را در منبر لعن كرده و گروهى ازبه ظاهر نمازگزاران در قنوت نماز نفرينش مى كردند.در يك كلام دشمن تمام توان خود را به كار برده بود كه نام و ياد و تمام زحمات و آثار حضرت را از صفحه ءروزگار بر دارد و در نتيجه نام رسول خدا6و بالاتر از همه , اسلام را از بين ببرد. شهادت حضرت اباعبداله 7و يارانش نيز آن قدر روشن است كه نياز به گفتن ندارد.او را به جرم اين كه از دين خارج شده و عليه خليفه و اميرالمؤمنين وقت (يزيد) قيام كرده در كنار شريعهء فرات بالب تشنه سر بريدند و اسب بر پيكر مباركش تازاندند و بعد از غائلهء كربلا زن و فرزنش را به اسارت برده , بدترين هتّاكى ها و زخم زبان ها را به آن ها زدند و در مسير راه به هر شهر و ديارى كه مى رسيدند, مردم با پوشيدن لباس نو ورقص و پاى كوبى , از آن ها استقبال مى كردند و مى گفتند اين ها خارجى اند و مستحق عذاب !با توجّه به مطالب فوق حال شما بگوييد بهترين و عاقلانه ترين روش مبارزه با مخالفان اهل البيت و اسلام وخنثى كردن تلاش بى وقفهء چندين سالهء آن ها و زنده كردن نام على و حسين و اهل البيت : و شرح جنايت ها وخيانت هايى كه بر آن ها صورت گرفت , چه بوده و چيست ؟ آيا روشى بهتر از تشكيل مجالس و اقامهء عزا براى على و فاطمه و حسين 7وجود دارد؟!ساير امامان : براى بيان حقّانيّت اهل البيت , از بيان مظلوميت على و شهادت جان گداز حضرت امام حسين 7استفاده مى كردند. گاهى خود ذكر مصيبت مى نمودند و به ياران و اصحاب خويش سفارش اكيد دراقامهء عزا مى كردند و به شعرا و مدّاحان اهل البيت به خصوص مداحان امام على و فاطمهء اطهر و امام حسين :جايزه و انعام مى بخشيدند.

پاسخ : اگر همان طور كه نوشته ايد, خواستگاران هر يك عيبى داشته اند و در شأن شما و خانواده تان نبوده اند, نبايد خود را ملامت كنيد و بر گذشته افسوس بخوريد. افسوس بر گذشته , دردى را دوا نمى كند و آثار زيان بخشى دارد. از گذشته مى توان درس گرفت و تجربه آموخت , ولى غم گذشته را هرگز نبايد خورد. هم چنين نبايدنسبت به آينده نگران بود, زيرا زبان هاى زيادى به دنبال خواهد داشت و از نشاط و شادابى مى كاهد و انسان را دچاربيمارى روحى و جسمى مى گرداند و آمادگى براى پذيرش خواستگاران جديد را تضعيف مى كند و شانس هاى جديد را با خطر روبه رو مى سازد. بايد با روحيه اى شاد و رسيدگى به خود, منتظر خواستگار باشيد و از گذشته درس بگيريد و اگر اشتباهاتى كرده ايد, ديگر آن را مرتكب نشويد. در ضمن اگر خواستگارى را به خاطر بى ايمانى وعدم صداقت و عدم احساس مسئوليت رد كرده ايد, هرگز پشيمان نباشيد و به زخم زبان ها توجه نكنيد و تحت تأثيرقرار نگيريد. توصيه مى كنيم در صورت وجود شرايط و آمدن خواستگار, اگر اشكال اخلاقى نداشت , اشكال تراشى نكنيد و وسوسه به خرج ندهيد و با توكل بر خدا, خواستگار را بپذيريد.براى شما جزوهء انتخاب همسر را ارسال مى كنيم . مطالعه فرماييد, ولى طورى نباشد كه بخواهيد مطالب آن را موبه مو اجرا كنيد و از هدف اصلى كه ازدواج است , باز بمانيد.