تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : كميل بن زياد نخعى يمنى , متولد سال 12هجرى و متوفاى 82جرى , يكى از خواصّ اميرالمؤمنين 7و از اصحاب سرّ آن حضرت بود. وى چندى عامل على 7در هيئت بود, اولى در اين امر ضعيف بود و از دخالت اصحاب معاويه در منطقه اش جلوگيرى نمى كرد, كه مورد توبيخ اميرالمؤمنين 7قرار گرفت .كميل از كسانى بود كه در محبّت حضرت سخت ايستادگى نمود و مورد تعقيب حجاج بن يوسف واقع شد و چندى متوارى بود و حجاج از پرداخت حقوق به قبيله ءاو امتناع نمود و چون كميل شنيد گفت : من سبب نشوم كه كسى از حقش محروم گردد, لذا تسليم شد و حجاج او را به شهادت رساند و چون امام 7دعاى معروف را به ايشان آموخت ; از اين جهت , دعاى كميل به اين نام معروف شد.(1)(پـاورقى 1.مصطفى , حسينى دشتى , معارف و معاريف , ج 8 ص 587

پاسخ : سوفيا لورن ايتاليايى در 20دسامبر 1934براى اولين بار در فيلم هوس هاى امپراطور ظاهر شد و بعد در بيست فيلم ايتاليايى , نقش هايى به عهده گرفت . از فيلم هاى امريكايى او مى توان به اين موارد اشاره كرد: غرور و شهوت ,هوس زير درخت هاى نارون , قايق خانگى , ثعلب سياه و زن او نجورى را نام برد.در سال 1958به خاطر بازى در فيلم ثعلب سياه , موفق به دريافت جايزه فستيوال وِنيز شد. وى از جمله هنر پيشگانى است كه اين حرفه را از صفر شروع كرد و درنتيجهء تلاش بسيار, مقام ممتازى به دست آورد.او در شانزده سالگى , مدل يك مجلّهء ماهانه بود و از همين راه به عالم سينما راه يافت . ابتدا در فيلم هاى برده فروشى سفيد و دوشيزگان در خطر بازى كرد و سپس در فيلم هاى دختر رودخانه , آتيلا, چرخ و فلك تا پل و حيف كه خيلى حقه اى ظاهر شد.(1)(پـاورقى 1.دائرة المعارف مصور, ص 567

پاسخ : قبا, لباس بلندى است و جلوى آن باز است و آن را با بند يا با دكمه مى بندند.قبا كردن اصطلاحى است به معناى چاك كردن پيراهن و به معناى تنگ شدن معيشت و سخت شدن كار نيز مى آيد.(1)ظاهراً مراد از جملهء بالا اين باشد كه هر كس پيراهن دوخت , بالاخره آن راچاك خواهد كرد و يا به دشوارى و سختى خواهد افتاد; كنايه از اين كه روزى خواهد مرد و قبا و پيراهن او را چاك خواهند زد و از بدنش بيرون خواهند آورد و اورا با كفنى داخل گور خواهند كرد.(پـاورقى 1.دهخدا, لغت نامه ; فرهنگ معين , لغت قبا.

پاسخ : شرط بندى در مسابقات جايز نيست مگر شرط بندى درمسابقات اسب دوانى و شنا و تيراندازى , ولى بازى كرد بدون شرط بندى اشكال ندارد.(1)(پـاورقى 1.آيت الله فاضل لنكرانى , جامع المسائل , ج 1 ص 247

پاسخ : زنى كه عادت عديده دارد, اگر بيش تر از شمار روزهاى عادت خود, خون ببيند و از ده روزبيش تر شود, چنان چه همهء خون هايى كه ديده , يك جور باشد و همه نشانهء حيض را داشته باشد, بايد از موقع ديدن خون به شمار روزهاى عادتش , حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد.(1)مدت حيض كم تر از سه روز و بيش تر از ده روز نمى شود.(2)از دو مسئلهء فوق استفاده مى شود اگر زنى ده روز پشت سر هم خون ببيند, همه را بايد حيض قرار بدهد,البته به شرطى كه ساير شرايط حيض را داشته باشد; بنابراين اگر زنى عادتش هفت روز بوده , ولى در يك ماه هشت روز, نُه روز و يا ده روز خون ديده باشد, همه حيض است . ميزان ده روز است ; اگر به ده روز برسد,حيض است و اگر بيش تر از ده روز باشد, تنها ايام عادت , حيض است و بقيه استحاضه خواهد بود.(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 مسئله 493(پـاورقى 2.همان , ص 270 مسئله 440

پاسخ : بعد از فوت امام (ره ) مى بايست به يكى از مراجع زنده كه بقا بر ميّت را جايز مى داند, مثل آيت الله فاضل يا آيت الله بهجت و ديگر مراجع مراجعه مى كرديد و با اجازهء آن ها بر تقليد امام (ره )باقى مى مانديد,اگر چه كوتاهى كرده ايد, اما هنوز دير نشده است . انشاءاللّه بعد از رسيدن پاسخ , بلافاصله به يكى از مراجع زندهء فعلى مراجعه كنيد و طبق دستور مرجع مورد نظر خود بر تقليد امام خمينى (ره ) باقى بمانيد.

پاسخ : اين واحد تنها به پاسخ گويى به سؤالات مذهبى , فلسفى , كلامى و فرهنگى مى پردازد, لذا براى تهيه اين نوع نوارها به نوار فروشى هاى مذهبى مراجعه فرماييد.

پاسخ : ملاك , اطمينان پيدا كردن به دخول وقت است ; اگر روزه دار, يا نماز گزار با اذان اعتماد واطمينان پيدا كند وقت داخل شده است , مى تواند روزه را افطار كند و نماز را بخواند.(1)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 ص 462 سؤال 373

پاسخ : چيزهايى كه در ايام عادت بر زن حرام است , عبارت است از: 1 رساندن جايى از بدن به خط قرآن , يا به اسم خدا, و اسامى مباركهء پيامبران و امامان :, به احتياط واجب , حكم اسم خدا را دارد;2 رفتن در مسجد الحرام و مسجد پيامبر63 توقف در مساجد ديگر;4 گذاشتن چيزى در مسجد;5 خواندن سوره اى كه سجده واجب دارد;6 عبادت هايى كه مثل نماز بايد با وضو يا غسل يا تيمّم به جا آورده شود;7 آميزش .(1)با توجه به مطالب فوق , سجدهء زيارت عاشورا در ايام عادت اشكالى ندارد.(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 ص 275

پاسخ : در اصطلاح عرف , مرد به كسى مى گويند كه ازدواج كرد, و زن گرفته است و پسر به كسى مى گويند كه هنوز ازدواج نكرده است , ولى اگر پسر به سنّ بلوغ رسيده باشد, مرد است و فرقى با او ندارد.در لغت نامه , مرد را به انسان نر (مقابل انسان ماده ) مى گويند.(1)(پـاورقى 1.لغت نامه دهخدا, ج 4 ص 4893