تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : اگر روحانى براى اداى نماز و بر پايى مجالس عزادارى سالار شهيدان 7به آن جا آمده باشد,مى توانند از آن پول به ايشان بدهند.

پاسخ : پولى كه براى عزادارى امام حسين 7و ساير شهدا7از مردم جمع آورى مى كنند, بايد در مصارف عزادارى از قبيل روضه خوانى , مداحى , سينه زنى و راه انداختن هيأت مذهبى و آن چه كه از لوازم عزادارى است ,خرج كنند. (1)(پـاورقى 1.همان , مسئله 2691

پاسخ : مرحوم حاج شيخ عباس قمى (ره ) از كتاب ابن شهر آشوب نقل مى كند كه در حملهء اوّل , ازاصحاب سيدالشهدا پنجاه نفر كشته شدند. نُعَيم بن عجلان و عمران بن كعب بن حارث الاشجعى به ترتيب نفر اوّل ودوم شهداى حملهء اوّل بودند.(1)(پـاورقى 1.منتهى الامال , ج 1 ص 350

پاسخ : دعاى سمات معروف به دعاى شبّور است و مستحب مى باشد در آخرين ساعات روز جمعه خوانده شود. اين دعا از دعاهاى مشهور است و بيشتر علما بر خواندن اين دعا تأكيد داشته اند. دعاى سمات در شيخ طوسى و در سيد بن طاووس و در كتاب هاى كفعمى به سندهاى معتبر از حضرت باقر7وحضرت صادق 7روايت شده است . علامهء مجلسى (ره ) آن را با شرح و توضيح در بحارالانوار, جلد 87آورده است . به معناى علامات و به معناى اسم ها است . راويان اين دعا ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعيد عمرى ازمحمد بن راشد از محمد بن سنان از مفضل بن عمر از امام صادق 7و ايشان از پدر بزرگوارش امام باقر7ند.(1)(پـاورقى 1.بحارالانوار, ج 87 ص 96

پاسخ : از ديدگاه فقه اسلامى , اقرار و اعتراف گرفتن شكنجه , ترساندن , تهديد و زندان كردن ـ مگر درمواردى اعتبار ندارد و اقرار متهم مثل اقرار نكردن است . در اين زمينه چند روايت نقل مى كنيم :امام صادق 7فرمود: .(1) باز از حضرت نقل كرده : .(2)زيدبن على بن الحسين 7نقل مى كند: هنگامى كه عمر خليفه بود, زنى را آوردند. عمر از او سؤال كرد: عمل زشت انجام داده اى ؟ زن گفت : آرى , عمر دستور داد او را سنگسار كنند. در بين راه با على بن ابى طالب 7برخورد كردند. حضرت از جريان سؤال كرد, گفتند: عمر دستور داده اين زن را سنگسار كنيم . حضرت آنان را به سوى خليفه برگرداند و به عمر گفت : بر فرض اين زن گناهكار باشد, بچه اى كه در رَحِم او است چه گناهى دارد؟ عمر گفت : معلوم نيست كه آبستن باشد. حضرت فرمود: اگر معلوم نيست , بايد صبر كنى تا معلوم شود. سپس به عمر فرمود: شايداعتراف اين زن به جهت ترس از تو بوده يا او را ترسانده اى ؟ عمر گفت : آرى , من او را ترسانده ام . حضرت فرمود:مگر نشنيدى پيامبر مى فرمود: . عمر زن را رها كرد, سپس گفت : زنان ناتوان هستند كه مانند على بن ابى طالب بزايند. اگر على نبود, عمر هلاك مى شد.(3)امام باقر7فرمود: .(4)بنابراين نمى توان متهمان را قبل از اثبات جرمشان تعزير و شكنجه كنند. نويسندهء بعد از نقل اين روايات فرمود: از اين ادلّه روشن مى شود كه حاكم اسلامى نم يتواند با حبس و ترساندن و شكنجه و امثال اين ها از متّهمى اقرار بگيرد.در مادهء 38قانون اساسى جمهورى اسلامى آمده است : هر گونه شكنجه براى گرفتن اقرار و يا كسب اطلاع ممنوع است . اجبار شخص به شهادت , اقرار يا سوگند, مجاز نيست و چنين شهادت و اقرار و سوگندى فاقد ارزش واعتبار است .(5) نويسنده مى افزايد: ظاهراً در مورد حقوق مردم (حق الناس ) براى روشن شدن حقيقت , حبش كردن متهم مخصوصاً كه متهم به قتل باشد, جائز است . وى رواياتى در اين زمينه نقل مى كند و مى گويد: بعيد نيست بگوييم :حفظ نظام مسلمانان و اموال و حقوق مردم مسلمان , امر بسيار مهمى است كه در بعضى موراد كشف حقيقت , متوقف بر حبس و تحقيق و تجسّس دارد. بنابراين اگر بگوييم حبش و تعزير جائز نيست , باعث ضايع شدن حقوق مسلمانان و اختلال در نظم مى شود, مخصوصاً در زمانى كه فساد فراگير باشد. پس ظاهراً حبس و كشف حقيقت جائز است , در صورتى كه آن امر مهم باشد. اين حرف ها در صورتى است كه حاكم اسلامى در مورد شخصى احتمال بدهد و آن شخص متّهم باشد, ليكن اگر حاكم بداند و علم پيدا كند شخصى داراى اطلاعاتى است كه اگر به آن ها دست پيدا كند, مى تواند توطئه اى را خنثى كند يا از بروز فتنه اى جلوگيرى نمايد, حاكم و دستگاه قضايى مى تواند, حتى با شكنجه و تعزير از او اطلاعاتى را كشف نمايد. همان طور كه در مورد خيبر و پرداخت جميع الموالشان به مسلمانان مصالحه كرده بودند, ليكن كتانه زيور آلات آل ابى الحقيق را مخفى كرده بود. پيامبر به زبير بن عوّام دستور داد او را شكنجه كند تا تمامى اموالى را كه نزد او مخفى شده بپردازد.(6) نويسنده روايات و موارد تاريخى فراوان ذكر كرده , بعد مى گويد: حفظ نظام و تقويت اسلام و حقوق مسلمانان عقلاً و شرعاً اقتضا مى كند اين گونه امور جائز باشد, در صورتى كه حاكم (قاضى ) بداند كه متهم مسائلى رامخفى مى كند.(7) (پـاورقى 1.آيت اللّه منتظرى , دراسات ولايةالفقهيه , ج 2 ص 378 به نقل از وسائل الشيعه , ج 18 ص 497 (پـاورقى 2.همان .(پـاورقى 3.همان , ص 379 به نقل از بحار, ج 40 ص 277(پـاورقى 4.همان , ص 380 به نقل از بحار, ج 76 ص 203(پـاورقى 5.همان , ص 381(پـاورقى 6.همان , ص 385(پـاورقى 7.همان , ص 378تا 388 با تلخيص .

پاسخ : در اين زمينه جزوه اى خدمت شما ارسال مى شود.

پاسخ : اشيا و لوازمى كه جهت خاصى وقف شده اند, نمى توان از آن ها در موارد ديگر استفاده كرد, مثلاً اگرفرش ها يا ظروف را براى مصارف امام حسين 7وقف كرده باشند, نمى توان آن ها را در مراسم عروسى به كار برد ومتوليان وقف حق ندارند اجازه دهند در غير مورد موقوف عليه به كار گرفته شود. در اين صورت بايد به ادارهء اوقاف يا حاكم شرع مراجع كنيد.(1)(پـاورقى 1.همان .

پاسخ : آن چه كه وقف بر مكان يا موردى شد, بايد در همان مورد مصرف شود. اگر فرش ها و ظروف وقف براى حسينيهء معيّنى شده , نمى توان آن ها را در جاى ديگرى به كار گرفت , يا اگر وقف بر مراسم امام حسين 7شده ,نمى توان از آن ها در عروسى يا مجالس ديگر استفاده كرد. فقط بايد در مورد موقوف عليه مصرف شود.(1)(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 2 مسئله 2691

پاسخ : امام زاده هايى را كه در مشهد دفن هستند, از اوقاف مشهد سؤال كنيد. امام زاده هايى كه در قم و اطراف آن دفن هستند و شناخته شده اند, حدود يكصد نفر مى باشند. ده نفر فرزندان مستقيم و بدون واسطهء امامان هستند.پنجاه و سه نفر داخل محدودهء شهر دفن هستند و سى و شش نفر در روستاهاى اطراف قم هستند.

پاسخ : عملى پسنديده و ارزشمند است كه در آن دو باشد: 1 حُسن فاعلى .2 حسن فعلى .ملاك فضيلت فعلى به اين است كه اولاً انجام دهنده , كارش را با نيت تقرّب به خدا انجام دهد. ثانياً: شيوه ءعملكرد و شكل ظاهى عمل را مطابق دستور خداوند كه به صورت وحى و كلام پيامبر اكرم و ائمه طاهرين : تجلّى يافته , محقق سازد, نه هر جورى كه ذوق و سليقه اقتضا كند. آقاى عمادالدين اصفهانى نيز يكى از نويسندگان كتب و آثار مذهبى است كه مى خواهد با نشر و ترويج معارف الهى خدمتى به جامعهء اسلامى بكند. خداوند به همهء كسانى كه با رعايت ضوابطِ تقوا خدمتگزار اسلام و مسلمانان هستند, توفيق و جزاى خير عنايت كند. ليكن آثارش از جمله تاريخ انبيا مانند آثار بسيارى از نويسندگان , مخصوصاًتايخ نويسان خالى از اشكال نيست و اخبار آحاد و بعضاً ضعيف در آن درج شده است .