تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : حضرت ابراهيم 7مانند حضرت موسى 7صحيفه ها و كتاب هايى داشته است كه آنها صحف مى گفته اند, در سوره أعلى آمده است , صحف ابراهيم و موسى .ابوذر غفارى از حضرت رسول 6پرسيد صحيفه هاى ابراهيم چه بود؟ پيامبر6فرمود: همه آن ها مثل ها وقصه ها و حكمت ها و نصيحت ها بود كه بر مردم بيان مى كرد و تعليم مى داد(1) اما براى حضرت اسماعيل كتابى ذكر نشده است .(پـاورقى 1ـ حسين عمادزاده , تاريخ انبيا, ج 1 ص 294

پاسخ : روزه دار اگر عمداً چيزى بخورد، روزه‏اش باطل مى شود، ولى اگر سهواً باشد، روزه صحيح است.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 1573.

پاسخ : زن عمو و زن دايى محرم نيستند. آنانى كه محرم هستند، عبارتند از: خاله، عمه، دختر برادر و دختر خواهر و بچه‏هاى آن‏ها.

پاسخ : خون حيوان حلال گوشتى كه خون جهنده داشته باشد، نجس است. اگر بيشتر از سطح يك بند انگشت يا يك دو ريالى بر بدن يا لباس نمازگزار باشد، نماز باطل است، ولى اگر كمتر باشد، نماز صحيح است.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 848.

پاسخ : خوردن گوشت خرگوش حرام است.(1)پى نوشت‏ها: 1. تحريرالوسيله، ج 2، ص 156.

پاسخ : خوردن غذاى داغ اگر براى بردن ضرر داشته باشد، حرام است،(1) ولى اگر ضرر نداشته باشد، مكروه است. خوب است صبر كنيم غذا قدرى سرد شود و آن وقت ميل كنيم.(2)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 2، مسئله 2630.2. همان، مسئله 2637.

پاسخ : اگر آبى كه جارى است، نهر بزرگى باشد، حتى اگر ندانيم صاحبش راضى است يا نه، مى توان با آن وضو گرفت و به مقدار متعارف مصرف كرد، ولى اگر آب جارى، نهر كوچكى است، بايد رضايت صاحب آن معلوم و محرز باشد؛ يعنى بدانيم كه صاحب آب راضى است با آن وضو بگيريم يا از آن بخوريم يا شست و شو كنيم. اگر شك داشته باشيم كه صاحبش راضى است، نمى‏توانيم از آن وضو بگيريم و يا مصرف ديگرى بكنيم.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، ص 176.

پاسخ : ماهى مرده، نجس نيست و آب نيز نجس نمى‏شود. بنابراين با آبى كه ماهى در آن مرده باشد، مى توان وضو گرفت. مى توان در گلدان نيز وضو گرفت و جدا كردن گل از درخت به وضو ضررى نمى‏رساند.

پاسخ : فكر گناه، گناه نيست. تا وقتى كه انسان خود را به گناه آلوده نكند، حتى اگر مقدمان آن را فراهم كرده باشد، گناهى در نامه او ثبت نمى‏شود. فكر وانديشه گناه، پاكى و صفاى قلب را از بين مى برد و انسان را به ارتكاب آن وا مى دارد. حضرت على(ع) فرمود: "من كثر فكره فى المعاصى دعته إليها؛(1) كسى كه در مورد گناهان زياد فكر كند، گناهان او را به سوى خود مى كشند".نيز فرمود: "خوض النّاس فى شى‏ءٍ مقدّمة الكائن؛(2) فرو رفتن و تفكّر در مورد چيزى، سرآغاز وجود و پيدايش آن چيز است".از اين رو حضرت مسيح به پيروان خود فرمود: "موسى بن عمران به شما دستور داد زنا نكنيد، اما من به شما سفارش مى كنم فكر زنا را هم نكنيد، زيرا كسى كه به زنا بيانديشد، مانند كسى است كه در اتاق زيبا و رنگ آميرى شده‏اى، آتش روشن كند. در اين صورت هر چند ممكن است خانه در آتش نسوزد، لكن دست كم دود آن را سياه و خراب مى كند".(3)پى نوشت‏ها: 1. آيت اللَّه مهدوى كنى، اخلاق عملى، ص 120، به نقل از غررالحكم، ص 127.2. همان، به نقل از غررالحكم، ص 314.3. همان، ص 120، به نقل از بحارالانوار، ج 14، ص 331.

پاسخ : بودن چيزى در دهان يا خوردن غذا هنگام وضو اشكالى ندارد.