تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : به طورمشخص نمى‏توان گفت اسم اعظم خدا كدام است؟ اما با توجه به رواياتى كه از پيامبر(ص) و ائمه اهل بيت(ع) به ما رسيده است اجمالاً مى‏توان به آن اشاره نمود.در روايات بسيار آمده است كه خداوند داراى 99 اسم است. هر كس او را به اين نام بخواند دعايش مستجاب مى‏شود. و هر كس آن‏ها را بشمارد اهل بهشت است، مانند روايتى كه صدوق رحمةالله عليه در كتاب توحيد از امام صادق(ع) از پدرانش (ع) از امام على(ع) نقل كرده كه حضرت از رسول خدا روايت كرده "ان لله تبارك و تعالى تسعة و تسعين اسماً. من احصاها دخل الجنة.(1) براى خداوند تبارك و تعالى در برخى از دعا يك هزار اسم ذكر شده است با اين حال اگر روايات 99 اسم براى خداوند ذكر كرده مى‏فهميم 99 اسم اعظم اسماء و صفات الهى است. در اين جا به بعضى از اسامى اشاره مى‏كنيم: الله، واحد، احد، صمد، اول، آخر، سميع، بصير، قدير، قادر، على، اعلى، عليم، حليم، رحمان، رحيم، رازق، غور، غنى، قوى، قيوم و...(2)گفتنى است: منظور خواندن خدا به اين نام‏ها، يا شمارش آن اسماء اين نيست كه هر كسى اين نام‏ها را به زبان جارى كند يا آن‏ها را بشمارد. سعادت‏مند و مستجاب الدعوة و اهل بهشت است، بلكه هدف اين است كه به اين نام‏ها ايمان آورده و پرتوى از مفاهيم آن را در وجود خود منعكس نمايد، مثلاً مفهوم قادر، قوى، قيوم، رحمان، رحيم، عالم، غفور، و غنى و... را در وجود خويش منعكس كند.(3)در قرآن مجيد مى‏خوانيم. قال الذى عنده علم من الكتاب. آن كه بعضى از علم كتاب پيشش بود گفت(4) و در آيه ديگر مى‏خوانيم: قل كفى بالله شهيداً بينى و بينكم و من عنده علم الكتاب؛ بگو گواهى خداند كفايت مى‏كند بين من و كسى كه علم كل كتاب پيش اوست و بين شما.(5) (توجه، علم من الكتاب جزئى است و علم الكتاب كلى)ابو سعيد خدرى مى‏گويد: از پيغمبر اكرم(ص) درباره معناى اين دو نوع پرسيدم فرمود: مراد از، الذى عنده علم من الكتاب برادرم آصف بن برخيا وزير حضرت سليمان است و منظور (و من عنده علم الكتاب برادرم على بن ابيطالب است؟از اين دو تعبير مى‏فهميم بين كسانى كه داراى اسم اعظم الهى هستند تفاوت است يك دسته جزئى و دسته ديگر كلى. از اين رو در روايات آمده است: اسم اعظم الهى هفتاد و سه حرف دارد، در نزد آصف بن برخيا با اين كه امر خارق العاده بزرگى انجام تنها يك حرفش بوده است و درنزد ماه امامان 72 حرف مى‏باشد.(6)پاسخ قسمت دوم‏به طور قطع مى‏توانيم بگوييم كه حضرت عيسى بن مريم، و حضرت خضر پيمبر زنده هستند از زنده بودن برخى ديگر سند محكمى در دست نيست...پى‏نوشت‏ها: 1 - جمعى از نويسندگان، تفسير نمونه، ج‏7، ص 25 به نقل از الميزان؛ مجمع البيان و نورالثقلين، ذيل آيه 180 سوره اعراف.2 - براى اطلاع بيشتر ر. ك: تفسير نمونه، ج‏7، ص 27.3 - معى از نويسندگان، تفسير نمونه، ج‏15، ص 473.4 - نمل (27) آيه 40.5 - رعد (13) آيه 43.6 - جمعى از نويسندگان، تفسير نمونه، ج‏15، ص 473.

پاسخ : ما از آيه مورد پرسش اطلاعى نداريم. تنها مى‏دانيم كه حضرت اميرمؤمنان على بن ابى طالب(ع) فرمود: وقتى حضرت رسول (ص) از شكم مادر بيرون آمد، بت هايى كه مشركين در كعبه قرار داده بودند به رو درافتادند و وقتى شام شد ندايى از آسمان رسيد كه "جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل كان زهوقا"(1) حق آمده و باطل از بين رفت، چون باطل يك امر از بين رفتنى است(2)، اين حديث صراحت دارد كه بيش از چهل بار قبل از نزول قرآن منادى آيه مذكور را تلاوت نموده است. و نيز حضرت موسى بن جعفر (ع) فرمود: وقتى حضرت متولد شدند، دست چپ را به زمين گذاشت و دست راست را به طرف آسمان بلند كرد و لب‏هاى خود به توحيد حركت داد.(3)"مثلاً فرمود: لا اله الا الله و در جاى ديگر مى‏خوانيم كه: "پيامبر اكرم(ص) ختنه شده و ناف بريده به دنيا آمد و گفت:الله اكبر والحمد لله كثيراًسبحان الله بكرةً و اصيلا.خداوند بزرگ‏تر از آن است كه توصيف شود، حمد و ستايش بيش از هر چيز مخصوص خداوند است و صبح و شام خداوند منزه از همه عيوب است. مستدعى است در صورت اطلاع از چنين آيه‏اى حتماً ما را در جريان امر قرار بدهيد.پى‏نوشت‏ها: 1 - اسراء (17) آيه آيه 81.2 - محدث قمى، منتهى الامال، ج‏1، ص 12 و 14، فصل ولادت و ايام شيرخوارگى حضرت رسول (ص).3 - جعفر سبحانى، فروغ ابديت، ج‏1، ص 149، فصل پنجم، ميلاد پيامبر(ص).

پاسخ : خطبه بى نقطه امام على(ع) در نهج البلاغه فيض الاسلام و صبحى صالح نيامده است، بلكه جناب مستطاب سيد موسوى مستنبط يكى از علما و انديشمندان اسلامى در كتاب "القطرة من بحار مناقب النبى و العتبرة"؛ قطره‏اى از درياى فضايل پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار (ع)" ج‏2، ص 179 و هم چنين محقق بزرگوار، حسون الدلفى در كتاب فضايل آل الرسول ذكر كرده‏اند. آغاز خطبه چنين است كه الحمد لله الملك المحمود، و المالك الودود، مصور كل مولود مال كل مطرود... سرزمينى بى نقطه كه در قرآن ذكر شده "وادى طوى" است و آن همان سرزمينى است كه حضرت موسى على نبينا و آله و عليه السلام، به مقام رسالت نايل گرديد.قرآن مى‏فرمايد كه ان انا ربك فاخلع نعليك انك بالواد المقدس طوى؛ همانا به تحقيق من پروردگار تو هستم، نعلين از پا بيرون آوريد چون در سرزمين و وادى مقدس قرار داريد.(1)متأسفانه از خانم صاحب كرامات ايرانى كه اسمش بى نقطه است اطلاعى نداريم. پى‏نوشت‏ها: 1 - طه (20) آيه 12.2 - شيخ عباس قمى(ره)، منتهى الامال، ج 1، ص 14، فصل بيان احوال حضرت رسول خدا(ص) در ايام شيرخوارگى.

پاسخ : به نظر مى‏رسد موجودى كه زنده نبوده و خداوند به او وحى كرده است؛ زمين باشد، چون در مورد زمين مى‏فرمايد: يوميئذ تحدث اخبارها بأن ربك أوحى لها...(1)وقتى كه زمين خبرهاى خود را گزارش مى‏دهد، چون خداوند به آن وحى كرده كه چنين كند.پى‏نوشت‏ها: 1 - زلزال (99)، آيه 5.

پاسخ : آفرين بر شما و امثال شما دختران جوان متدين و مؤمن. اميدواريم با عنايت پروردگار بر چنين عقيده‏اى استوار بمانيد. مرجع عالى قدرى در پاسخ اين سؤال كسانى كه خمس بدهكارند وپرداخت نمى‏كنند وظيفه زن و فرزندانآن‏ها چيست؟ فرمود: اگر بدانند عين مال مورد ابتلاى ايشان متعلق خمس است خوردن و تصرف آن قبل از اداى خمس جايز نيست ولى مى‏توانيد با اذن حاكم شرع خمس آن چه را مصرف كرده‏اند بر ذمه بگيرند و هر وقت توانستند پرداخت كنند و تعلق خمس به عين مالى كه مورد ابتلاى آن‏ها است مشكوك باشد، تصرف در آن جايز است و در هر صورت با وجود شرايط امر به معروف لازم است ايشان را امر به معروف كنند.(1)با توجه به مطالب فوق پاسخ سؤال شما اين است كه اگر مى‏دانيد اشياء و لوازمى كه استفاده مى‏كنيد، مثل غذا و لباس متعلق خمس است، نمى‏توانيد در آن‏ها تصرف كنيد مگر اين كه با فروش طلاى شخصى خمس آن مقدار خوراك و پوشاك و لوازم ديگرى كه مصرف ميكنيد بپردازيد.با اين كار انشاءالله عذاب اخروى نخواهيد داشت و چون تصرف در آن جايز است آثار مال حرام خورى نيز در جسم و جان شما نقش نخواهد بست، اما اثر وضعى دارد كه از آن گريزى نيست.گفتنى است كه اگر يقين پيدا نكنيد كه عين اشيا و لوازم مورد استفاده متعلق خمس است تصرف در آن جايز است و عذاب اخروى ندارد اما اثر وضعى دارد.پى‏نوشت‏ها: 1 - آيةالله فاضل، جامع المسائل، ج‏1، ص 205، سؤال‏791.

پاسخ : برادر آزاده ! از اين كه با ما مكاتبه نموديد سپاسگزاريم . يكى از شرايط تعلّق تكليف به افراد, دارابودن عقل است و اگر احراز شود شخصى به طور كامل مشاعرش را از دست داده , تكليفى متوجه او نيست . درصورت احراز اختلال مشاعر پدرتان به طور كامل , نماز و روزه اى بر عهدهء ايشان نبوده تا قضاى آن به جا آورده شود.روزه اى بر عهدهء پدر مرحومتان نبوده , چون به علت مريضىِ سختى كه عارض ايشان شد و تا وفات ايشان استمرار يافت , مختل المشاعر و ناتوان بودند و تكليفى براى روزه گرفتن نداشتند.اما در خصوص نماز, اگر در زمان مريضى , اختلال مشاعر در همه حال به حدى نبوده كه عنوان جنون بر آن صدق كند و در تمام اوقات نماز در حال اغما و بيهوشى نبود, واجب است قضاى نماز فوت شده به جا آورده شود.()(پـاورقى 1.توضيح المسائل مراجع , ج 1 ص 792 مسئله 1398چون مى فرماييد از ابتداى مريضى پدرتان به طور كامل اختلال مشاعر داشتند, نمازى هم بر عهدهء ايشان نبوده تاقضاى آن را به جا آوريد. اما در هر حال به جا آوردن نماز و روزه از طرف پدر مرحومتان , موجب شادى روح ايشان و عُلُوّ درجهء ايشان خواهد بود. خداوند به شما آزادهء سرفراز توفيق دهد كه در همه حال به تكليف خود عمل كنيد.

پاسخ : با توجه به پرسش و پاسخ فوق به نظر مى‏رسد كار شركت صحيح باشد و گرفتن حق الزحمة هيچ منع شرعى نداشته باشد، زيرا شركت به طور صراحت اعلان كرده است: براى پيش برد و ارتقاى آگاهى مردم از مغازه و امثال آن هركسى بتواند سه نفر را تشويق به آگهى دادن كند، ابتدا پانزده هزار تومان حق الزحمه مى‏پردازيم و چنانچه سقفش به 243 نفر برسد، مجدداً مبلغ يك ميليون و دويست هزار تومان به او خواهيم پرداخت. در واقع يك نوع جعاله است و احكام آن مترتب مى‏شود و يا يك نوع قرارداد عقلايى مانند عقد بيمه مى‏باشد.براين‏اساس چون نوعى معامله است به مبالغ مأخوذه خمس تعلق مى‏گيرد اگر سال بخورد و بايد آن را به مرجع خويش بپردازد.پولى كه سركار عالى مى‏گيرد اگر با كيفيت فوق باشد گرفتنش اشكال ندارد و در صورتى كه سال بخورد بايد خمس آن را به مرجع تقليد خويش بپردازيد.ما از جزئيات پارس كارت و محور كارت و پنتاگونا اطلاعى نداريم و نمى‏توانيم نظرى بدهيم.چنانچه شبيه شركت شما باشد كه اولاً غرض عقلايى ارتقاى اطلاعاتى مردم دارد.ثانياً با افراد قرار داد بسته مى‏شود (جعاله) باشد ظاهراً بايد اشكالى نداشته باشد در غير اين صورت محل تأمل بلكه محل اشكال است.گفتنى است كه: شركت‏هاى مذكور (حتى شركت شما)اگر غير قانونى باشد و مجوز قانونى از اداره مربوطه مثل وزارت ارشاد نداشته باشد به حكم ثانوى حرام خواهد بود. چون مقررات و ضوابط حكومت اسلامى مشروع و لاز الأتباع است. (1)پى‏نوشت‏ها: 1 - مائده (5) آيه 1.2 - آية الله فاضل جامع المسائل، ج‏2، ص 338، سؤال‏1038.3 - آية الله فاضل، جامع المسايل، ج‏1، ص 236 سؤال 918.

پاسخ : شرايط امام جماعت: بالغ، عاقل، شيعه دوازده امامى، عادل، حلال زاده و قرائت نماز به طور صحيح. اگر مأموم مرد است، امام بايد مرد باشد، و بنابر احتياط واجب امام جماعت زن هم بايد مرد باشد.(1)اقتدا به غير روحانى اگر واجد شرايط باشد و روحانى در دسترس نباشد، اشكالى ندارد.(2)پى‏نوشت‏ها: 1 - توضيح‏المسائل مراجع، ج‏1، ص 819.2 - برداشت از جامع‏المسائل آيت الله فاضل، ج‏2، ص 127.

پاسخ : اگر زنى بچه دختر خود را شير دهد، آن دختر به شوهرش حرام مى‏شود، (2) زيرا در اين صورت نوه، خواهر رضاعى دختر مى‏شود و ازدواج با خواهر رضاعى دختر باطل است. به اين مثال توجه كنيد: فاطمه دخترى دارد به نام زينب. زينب شوهرى به نام عبدالله دارد و از او فرزندى به نام زهرا آورده است. در نتيجه فاطمه، مادر بزرگ زهرا مى‏شود. وقتى فاطمه به زهرا شير بدهد، زهرا خواهر رضاعى زينب (مادر خود) مى‏شود. در اين صورت ازدواج عبدالله با خواهر رضاعى دختر خود يعنى زينب حرام است و موجب بطلان عقد مى‏گردد.پى‏نوشت‏ها: 1 - توضيح‏المسائل مراجع، ج‏2، ص 435، مسئله 2472.

پاسخ : نگاه كردن مرد به بدن و موى زن نامحرم چه با قصد لذت باشد چه بدون آن , حرام است . نگاه كردن به صورت و دست هاى زن نامحرم اگر به قصد لذت باشد حرام است , ولى اگر بدون قصد لذت باشدمانعى ندارد. و نيز نگاه كردن زن به بدن مرد نامحرم حرام است (1).(پـاورقى 1ـ توضيح المسائل مراجع , ج 2 ص 415, مسئله 2433