تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : اگر عرفاً از مواضع زينت محسوب شود، بايد پوشانده شود، ولى به نظر بعضى از مراجع دست تا مچ از مواضع زينت محسوب نمى‏شود.(1)پى نوشت‏ها: 1. آيت اللَّه مكارم شيرازى، استفتائات جديد، ص 229.

پاسخ : اگر كسى در شهرى مثلاً كرمان متولّد شده و مدّتى در آن جا زندگى كرد و كرمان وطن پدر و مادر او بود، آن جا وطن او نيز محسوب مى‏شود، اگراز آن جا اعراض نكرده باشد، هر وقت و حتى براى مدّت كمى به كرمان برود نمازش تمام و روزه‏اش صحيح است و در شهر ديگر كه فاصله‏اش تا كرمان بيشتر از چهار فرسخ شرعى باشد و بخواهد براى مدت طولانى مثلاً چند سال در آن جا زندگى كند، وطن عرفى او محسوب مى‏شود به فتواى آيات عظام: سيستانى و مكارم و تبريزى و زنجانى.(1) و اگر قصد زندگى هميشگى در آن شهر را دارد، وطن حقيقى او محسوب مى‏شود. بنابراين در دو صورت هم در شهر كرمان و هم در شهر ديگر نماز تمام و روزه صحيح است. اگر از شهر كرمان اعراض كرده باشيد به اين معنا كه نخواسته باشيد تا آخر عمر براى زندگى به آن‏جا برگرديد، نمازتان در شهر كرمان شكسته است و روزه صحيح نيست. انسان مى‏تواند دو شهر را وطن خود قرار دهد.پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 1330 و 1331.

پاسخ : به فتواى حضرت آيت اللَّه بهجت در غسل بايد اعضاى غسل را از بالا به پايين شست و به فتواى بقيه مراجع لازم نيست از بالا به پايين شسته شود و در غسل يا وضو، دست كشيدن لازم نيست، بلكه همين مقدار كه آب به تمامى اعضا برسد، كافى است.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 361.

پاسخ : در نيت كردن لازم نيست آن را بر زبان جارى كنيم، بلكه همين مقدار كه هنگام غسل كردن متوجه باشيم غسل را براى خاطر خدا انجام مى‏دهيم، كافى است و نيت محقق شده است، در نيت، قصد قربت لازم است؛ يعنى اين كار را براى خاطر خدا و براى قرب الهى انجام مى‏دهيم.اگر بعد از اتمام غسل و مشغول شدن به كارى مانند پوشيدن لباس شك كرديم كه غسلمان صحيح انجام شد يا نه، نبايد به شك ترتيب اثر بدهيم.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 385.

پاسخ : هرگاه پيشانى بر روى چيزى كه سجده بر آن صحيح باشد (مهر و...) قرار نگرفت و بين پيشانى و مهر مانعى از قبيل چادر فاصله شد، بايد چادر را از زير پيشانى بيرون كشيد تا پيشانى بر روى مهر قرار گيرد و نبايد سر را بلند كرد و دوباره بر روى مهر گذاشت.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 1088.

پاسخ : در مدت حكومت آن حضرت پس از ظهور اختلاف است . منابع اهل سنت اين مدت را به اختلاف پنج , بيست , سى , و چهل سال ذكر كرده اند(1). و منابع شيعه نوزده , بيست , سى صد و نه سال آورده اند(2). اما اين كه حضرت چگونه از اين جهان خواهد رفت , به مرگ طبيعى يا غير طبيعى و به چه كيفيتى ؟ اخلافات در مورد آن فراوان و مسلمانان بر او نماز خواهند گذارد(3). بعضى نماز خواندن بر آن حضرت را به امام حسين 7نسبت مى دهند(4). از برخى روايات استفاده مى شود كه مرگ حضرت طبيعى نخواهد بود و به دست جنايتكارانى كه مشخصات آنها به اختلاف در روايات آمده است به شهادت خواهدرسيد(5). علماى دين از دير باز در اين مورد تحقيق كرده و نظريات مختلفى ارائه نموده اند, اما اين مسئله هم چنان اختلافى است و حقيقت امر جزء خدا بر ديگرى واضح نيست , (پـاورقى 1ـ سنن ابى داود, ج 4 ص 116(پـاورقى 2ـ اعلام الورى باعلام مهدى , طبرسى , ص 434, كتاب الغيبة , شيخ طوسى , ص 471و 472; بحار الانوار, ج 52, ص 383(پـاورقى 3ـ بحارالانوار, ج 52, ص 383(پـاورقى 4ـ بحارالانوار, ج 13 ص 229 الزام الناصب , ص 190(پـاورقى 5ـ تاريخ مابعد الظهور, سيد محمد صدر, ص 881

پاسخ : مسيحيان را اعتقاد بر اين است كه آن حضرت در شهر اورشليم , به همراه دو نفر دزد به صليب آويخته شد و همان جا در گذشت و پس از آن از خاك بر خاست و تا حال زنده است و به هدايت مردم مى پردازد. ولى قرآن سرنوشت ايشان را به گونه اى بيان كرده است : خدا را كشتيم ! در حالى كه نه او را كشتند و نه بردار آويختند لكن امر بر آنها مشتبه شد, كسانى كه در مورد قتل اواختلاف كردند, از آن در شك هستند و علم به آن ندارند و تها از گمان خود پيروى مى كنند و قطعاً او را نكشته اند, بلكه خداوند او را به سوى خود بالا برد و خداوند توانا و حكيم است (1)>.بنابراين مى بينيم كه قرآن بر مسأله مصوب شدن تاكيد مى كند و آن را يك اشتباه ذكر مى كند و تاكيد مى نمايد كه حضرت عيسى كشته نشده است لازم به تذكر است كه در رسماً مسئله مصوب شدن حضرت نفى شده و بعضى از فرق مسيحيت در آن ترديد كرده اند بعضى از محققان مسيحى نيز قائل به وجوددو عيسى شده اند يكى عيساى مصوب وديگرى عيساى غير مصوب كه ميان آن دو پانصد سال فاصله بوده است (2).(پـاورقى 1ـ نساء (4, آيه 158و 157(پـاورقى 2ـ تفسير نمونه , ج 4 ذيل آيات 157و 158سوره نساء.

پاسخ : در آيه 48سوره عنكبوت مى خوانيم : اين آيه نشان مى دهد كه پيامبر پيش از نبوت قادر به خواندن و نوشتن چيزى نبوده است , ولى اين كه پس ازنبوت نيز چنين بود يا خير, بعضى مورد اتفاق و قسمتى مورد اختلاف اند. البته در اين كه پيامبر پس از نبوت سواد خواندن و نشتن داشت , شكى نيست . هم چنين كسى در خواندن ايشان شك نكرده زيرا بسيارى از نامه ها را خود ايشان مى خواند و گاهى نوشته كاتبان وحى را مى ديد و مورد بررسى قرار مى داد, ولى در مورد اين كه ايشان به دست خود چيزى نوشت , ميان علما اختلاف وجود دارد. در اين زمينه فقط يك روايت وجود داردكه آن هم در منابع اهل سنت است كه مى گويد: متن صلح حديبيه را پيامبر به دست خويشتن نوشتند.ولى چنان كه گفتيم اين روايت تنها است و شاهد ديگرى ندارد, در نتيجه مسلماً پيامبر سواد خواندن ونوشتن داشته و قطعاً پس از نبوت چيزهايى هم خوانده ولى در نوشتن ايشان بعد از رسالت اخلاف است و به احتمال قوى چيزى ننوشته اند.

پاسخ : اهل سنت شاخه ها و فرق گوناگونى دارند. لذا نمى توان يك حكم كلى در مورد آنها جارى كرد,درست مثل فرقه اماميه كه شامل فرق گوناگونى است . اما درعين حال , غير از گروهى كه ناصبى هستند و با ائمه معصومين دشمنى دارند و آنها را سب و لعن مى كنند, عموم آنان على 7را به عنوان چهارمين خليفه رسول خدا قبول دارند و فرزندان ايشان و ساير ائمه را به عنوان نوادگان رسول خدا محترم مى دارند. اما به عنوان امام معصوم يا امام بر حق پس از رسول خدا قبول ندارند.

پاسخ : جمعيت شيعه در كشورهاى ايران و عراق و آذربايجان شوروى بيش از ساير مذاهب است . دركويت و بحرين اين مقدار به حد وسط مى رسد. در لبنان يك سوم جمعيت شيعه هستند و در يمن , شيعه زيديه اكثريت دارند.البته تعداد شيعيان در هند و پاكستان بسيار زياد است , ولى به دليل جمعيت بالاى اين دو كشور در كل دراقليت هستند.