تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : متن سخنرانى امام سجاد7و حضرت زينب , در كتاب سيدبن طاووس آمده است . خوشبختانه اين كتاب به فارسى ترجمه شده است . ترجمهء اين دو خطبه در نيز آمده است .

پاسخ : علت ازدواج نكردن حضرت عيسى 7در جايى بيان نشده و كلاًّئخزندگى او, همراه با ابهاماتى است . كيفيت حمل حضرت مريم و زمان ولادت حضرت عيسى و مدت عمر و سائر احوالات آن حضرت , ابهاماتى دارد, حتى تاريخ تولد حضرت عيسى ـ كه مبدأ تاريخ ميلادى است ـ مبهم است و تعيين تاريخ ميلادى در قرن ششم ميلادى بوده و بر طبق حسابى است ك تخمين زده شده است . از زندگانى حضرت عيسى تا قبل از سى سالگى اطلاعى در دست نيست و درسن 29يا سى سالگى به پيامبرى مبعوث شد. پس از آن چندى در بيابان ها عزلت گزيد و پس از آن كه تعداد پيروانش افزايش يافت , در ملاء عام بر تپّه ها يا كناردرياى جليل , مردم را تعليم مى داد. ظاهراً دوبار از فلسطين خارج شد و رو به شمال نهاد. به سبب اصرار در اطاعت خالصانهء خدا و روشن ساختن مسائل اخلاقى , بامثال ها و شفاى بيماران و معجزات ديگر, جمع كثيرى به وى گرويدند. مهم ترين پيروانش (حواريون ) دوازده نفر بودند كه همواره همراه او بودند. حضرت , فساداولياى يهود را مورد حمله قرار مى داد و به مردم محروم و مطرود محبّت مى كرد وآنان را دور خويش گرد مى آورد. آن حضرت پس از سه سال تبليغ , همراه شاگردانش عازم اورشليم شد و در آن جا در مراسم عيد فصح شركت كرد. در آن مراسم كه يهوديان از اطراف و اكناف در اورشليم جمع شده بودند, ورود عيسى ,سران يهودى را به وحشت انداخت و نقشهء قتل و دار زدن او را كشيدند.(1)مدت پيامبرى حضرت عيسى ـ كه سه سال بود ـ همراه با سختى ها و تنش ها ودشوارى ها بود و طبيعى است پيامبرى با چنين وضعيتى ـ كه غالباً مشغول مسافرت از اين شهر به آن شهر بود ـ ازدواج نكند و فرصت ازدواج پيش نيايد.(پـاورقى 1.دائرة المعارف بزرگ فارسى , ج 2 ص 1795 با تلخيص .

پاسخ : حيوانات نيز مانند انسان ممكن است دچار ضعف بينايى شوند و يابعضى از آن ها نابينا شوند, ولى چون عقل ندارند, راه درمانى نمى شناسند. البته مداواى ضعف چشم به وسيلهء دارو يا گذاشتن عينك مخصوص براى آن ها ممكن است .

پاسخ : شخصيت حضرت زينب با ديگر زنان در كربلا, قابل مقايسه نيست .مى توان گفت بعد از امام حسين 7شخصيت دوم در اين صحنهء جاودانه ,حضرت زينب بود.آن حضرت , دختر بزرگ امام على بن ابى طالب 7و شخصيتى علمى و ايمانى محسوب مى شد.او زنى بود كه دو فرزند خود به نام هاى عون و محمد را قبل از اين كه پسران امام حسين به ميدان بروند, به ميدان فرستاد. اين دو برادر (محمد و عون ) نزد امام حسين 7(دايى شان ) آمدند و گفتند: به حق مادرت فاطمهء زهرا! به ما اجازه بده به ميدان برويم . امام 7اجازه داد. اين دو برادر با شجاعت عجيبى به دشمن حمله كردند تا به شهادت رسيدند. امام حسين 7به بالين اين دو نوجوان آمد و ايشان رابه سينه چسباند و كشان كشان به خيمهء شهيدان برد. همهء زنان و كودكان بر بالاى جنازهء آن دو جمع شدند و گريه كردند, اما حضرت زينب حاضر نشد و فرمود:مى ترسم بالاى جنازهء كودكانم بيايم و از بى طاقتى گريه كنم و برادرم ناراحت شود.از بين زنان حاضر در واقعهء عاشورا, كسى مانند زينب ـ كه اين قدر با شناخت عالى و با معرفت باشد ـ وجود نداشت . او را عقيلهء بنى هاشم , عقيلة الطالبين ,عارفه , عالمه , محدّثه , فاضله , كامله , عابدهء آل على لقب داده اند. اين بانوى بزرگ داراى قوّت قلب , فصاحت زبان , شجاعت , زهد و ورع , عفاف و شهامت فوق العاده بود. او پيام آور كربلا, افشاگر ستمگرى هاى حكام اموى , سرپرست كاروان اسيران اهل بيت و مراقب امام زين العابدين بود. خطبه هاى آتشين او در كوفه و شام ,احياگر خون شهيدان بود. او را لقب داده اند.صبح ازل طليعهء ايام زينب است پاينده تا به شام ابد نام زينب استدر راه دين لباس شهامت چون دوختندزيبنده آن لباس بر اندام زينب است]بارزترين بُعد زندگى حضرت زينب , پاسدارى از فرهنگ عاشورا بود, كه باخطابه هاى آتشينش , پيام خون شهيدان را به جهانيان رساند.حضرت زينب از فصاحت و ادب برخوردار بود و هنگام مشاهدهء سربريده ءبرادر, خطاب به او سرود: , بعدها در سوگ امام حسين 7اشعارى با اين مطلع سرود: .(1)(پـاورقى 1.جواد محدّثى , فرهنگ عاشورا, ص 216

پاسخ : مرحوم شيخ مفيد در مى گويد: مادر امام زين العابدين ,شاه زنان , دختر يزجرد پادشاه ايران بود و برخى گفته اند: نام آن زن بود. اميرالمؤمنين 7حريث بن جابر حنفى را حاكم يكى از شهرهاى ايران كرد و اودر جنگى , دو تن از دختران يزجرد را اسير كرد و براى حضرت فرستاد. على 7كى از آن دو دختر را به فرزندش حسين و ديگرى را به محمد ابن ابى بكر بخشيد.امام زين العابدين 7از آن زن متولد شد. ولادت امام زين العابدين 7در سال 38جرى در مدينه است . او در هنگام شهادت پدر بزرگوارش 23سال داشت و درسال 95هجرى در مدينه در سنّ 57سالگى به شهادت رسيد.(1)مشهور اين است كه اسارت دختران يزدگرد, توسط عمر خليفهء دوم بود, نه درسال 37هجرى , اما چون بعد از 12هجرى كه خلافت عمر شروع مى شود, امام حسين 7حدود سيزده يا چهارده سال داشت , بعيد است اين ازدواج صورت گرفته باشد. ثانياً: تولّد امام زين العابدين سال 37يا 38بود; بنابراين بايد شهربانو متجاوزاز بيست سال , از امام حسين بچه دار نشده باشد و اين بعيد است .از اين رو قول مشهور ظاهراً صحيح نيست . اما كنيزكانى كه به عنوان اسير درزمان خلافت عثمان يا در زمان على 7از ايران گرفته شدند, ممكن است ازسركردگان و شاهزادگان ايرانى باشند و امام حسين با يكى از آن ها ازدواج كرده وعلى ابن الحسين 7از او متولد شده باشد. مرحوم صدوق (ره ) مى نويسد: مادر على ابن الحسين 7هنگام وضع حمل درگذشت و كنيزى از كنيزكان پدرش تربيت على بن الحسين را به عهده گرفت . امام سجاد او را مادر خود مى دانست .(2)(پـاورقى 1.شيخ مفيد, الارشاد, ج 2 ص 138(پـاورقى 2.سيد جعفر شهيدى , زندگانى على بن الحسين , ص 26 ج 2 ص 368

پاسخ : مطالبى كه در مفاتيح الجنان آمده , برگرفته از بعضى روايات ومنقولات است كه در كتاب هاى دعا موجود بوده و از كتاب هايى مانند عدّة الداعى و منهج الدعوات و... نقل شده است . بعضى از دعاها, از علما است , چنان كه محدّث نورى (ره ) دعاى عديله را از علما مى داند و مى فرمايد: در هيچ كتابى آن را نيافتم ,گرچه ايشان در مقدمهء مفاتيح الجنان مى گويد: بعضى از برادران دينى , از من درخواست نمودند كتاب مفتاح الجنان را كه آن زمان در دست مردم و مورد استفاده بود, مطالعه نمايم و دعاهايى با سند معتبر ذكر كنم و اضافاتى از بعض كتاب هاى دعاكه معتبر است , نقل نمايم و من اجابت كردم . استجابت دعا شرايطى دارد, كه اگر آن شرايط باشد, شايد دعا مستجاب شود,زيرا استجابت بعضى از دعاها, به آخرت موكول شده است .اين نكته را دربارهء دعا بايد توجه داشته باشيم كه دعا و مناجات از بهترين عبادات است و وظيفهء عبد در برابر خدا, عبوديت و بندگى است . دعا يكى ازنشانه هاى عبوديت است . حال اگر ما به حاجت خود نرسيديم , وظيفهء خود را انجام داده ايم .

پاسخ : بر اساس روايات , افرادى بدون حساب وارد بهشت مى شوند, ازجمله : 1 صابران : كسانى كه رنج طاعت خدا و ترك معصيت را تحمل كردند.2 بخشندگان : كسانى كه از گناه ديگران مى گذشتند.3 خداباوران : كسانى كه حبّ و بغض و بذل و بخششان براى خدا بود و هر چه را خدا دوست داشت , دوست داشتند و هر كه را مبغوض خدا بود, مبغوض داشتند.(1)4 شيعيان .(2)5 سبقت گيرندگان در خير.(3)6 قاريان بعضى از سوره هاى قرآن .(4)و از طرفى بعضى بدون حساب وارد جهنم مى شوند, از جمله : 1 دشمنان مؤمنان و شيعيان .(5)2 كافران و منافقان .(6)3 پيشواى ظالم .4 تاجر دروغگو.5 پيرمرد زناكار.(7)بقيهء افراد, محاسبهء اعمال دارند و اولين چيزى كه از آنان در روز قيامت سؤال مى شود, نماز است .(8)هيچ گونه ميان دو روايت تناقضى نيست , چون دستهء دوم به خاطر گناهان بزرگى كه دارند, احتياجى به سؤال از آن ها نيست .(پـاورقى 1.علامهء مجلسى , بحارالانوار, ج 7 ص 171(پـاورقى 2.همان , ص 199(پـاورقى 3.همان .(پـاورقى 4.همان , ص 293(پـاورقى 5.بحارالانوار, ج 28 ص 15(پـاورقى 6.همان , ج 1 ص 119(پـاورقى 7.همان , ج 72 ص 337(پـاورقى 8.همان , ج 7 ص 267

پاسخ : بحارالانوار كتاب نفيس و با ارزشى است كه در آن مجموعه اى ازروايات كه پراكنده و متفرق بودند, توسط عالم فرزانه مرحوم علامهء مجلسى باهمكارى شاگردانش جمع آورى شد.ايشان اين كتاب را از حدود 85كتاب جمع آورى كرد, كه مشتمل بر هزاران حديث در زمينه هاى اصول و فروع دين و توحيد و معاد و بهشت و جهنم و نبوت وشرح حال پيامبران و ائمه : و خلقت عالم و آسمان ها و ستارگان و ايمان و كفر وكيفيت زندگى و چگونگى معاشرت با مردم و نماز و روزه و حج و جهاد و امر به معروف و نهى از منكر و معاملات و كسب هاى حلال و حرام و قرآن و قرائت آن وفضائل سوره ها و ذكر و دعا و... است .ايشان در ذيل بسيارى از احاديث و مطالب كلامى و تفسيرى , مشكلات روايى را بيان كرده است . اين مجموع 110جلد است كه چند جلد كه دربارهء حضرت مهدى 7است , توسط آقاى على دوانى به نام به فارسى ترجمه شده و بقيه ترجمه نشده است . بحارالانوار مجموعه اى كامل از معارف و اخلاق واعتقادات است كه از طريق خاندان عصمت و طهارت براى ما به يادگار مانده است .

پاسخ : ايشان شاعرى بدبين و كج انديش بود و به خاطر شكست هايى كه در زندگى داشت , به پوچى رسيده بود. ايشان زنده نيستند.

پاسخ : سروده هايى در اين مورد وجود دارد و ما نمى دانيم كدام مراد شمااست . مى توانيد توسط مداحان يا كتاب و سائر كتب شعر, شعر موردنظرتان را بيابيد.