تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : به نظر مى رسد جملهء در صدد بيان مقام پيامبر6است .ايشان بر آدم و فرزندانش , حتى بر پيامبران ديگر برترى دارد. حديثى كه ذكر كرديد, در بحارالانوار به همين منظور نقل شده است .(1) مسلّم است كه پيامبر6از فرزندان و نسل حضرت آدم و وجود مادّى او در سلسله مراتب بعد از خلقت آدم بوده و حتى مقام نبوّت او بعد از نبوّت بسيارى از پيامبران بوده است ; پس اين كلام درصدد بيان اين است كه در علم خدا, نبوت پيغمبر اسلام 6از مسلّمات و علت غايى آفرينش بوده است ; به ويژه معتقديم روح پيامبر در عالم ارواح , معلم ملائكه و ارواح پيامبران الهى بوده است . در مورد اين كه آيا پيامبر بودن آن حضرت و يا ساير پيامبران , با عدالت خدا مطابقت دارد يا خير؟ چرا خدااين عنايت را به ايشان كرد و مثلاً به ابوسفيان و ابوجهل نكرد؟ واضح است مقامات اعطايى خدا بستگى به لياقت افراد دارد. مقام امامت و پيشوايى و رهبرى مردم ,شروطى دارد كه يكى از آن ها است . وقتى كه از بين همهء مردم كه آزموده شدند, كسانى درامتحانات الهى سرفراز شدند, خداوند به آنان مقام نبوت و امامت را عطا مى كند.وقتى خدا مى خواست حضرت ابراهيم 7را به مقام پيشوايى مردم بر گزيند, او را امتحان كرد.(2) هم چنين به حضرت موسى وحى كرد: مى دانى چرا از بين مردم تو را به پيامبرى برگزيدم ؟ به خاطر تواضعى كه از توديدم .(3) بنابراين اعطاى پيامبرى و امامت به جهت لياقت آنان است .شما نوشته ايد: اگر خدا اين عنايت را به من يا به ديگرى مى كرد, همين طور مى شد; پاسخ : خداوند به همه ءانسان ها عنايت دارد, اما نمى شود كه همهء مردم , پيامبر و امام باشند; بنابراين از بين آنان هر كس از همه بهتراست , برگزيده مى شود. اگر ساير مردم به وظايف خود درست عمل كنند, با انبيا و در درجهء آنان خواهند بود.(پـاورقى 1.بحارالانوار, ج 16 ص 402(پـاورقى 2.بقره (2 آيهء 124(پـاورقى 3.اصول كافى , ج 2 ص 123

پاسخ : پس از تفحّص , دليلى بر اين كه بايد به اندازهء وزن قرآن , طلا يا خرما پرداخت شود نيافتيم ; البته اهانت كردن به قرآن عمداً حرام است .

پاسخ : در حديث قدسى آمده : .(1)در مورد اين نكته بزرگان توجيهات زيادى كرده اند كه تنها به يكى بسنده مى شود.معناى فرموده خداوند متعال اين نيست كه خودم او را مى كشم و از دنيا مى برم , بلكه منظور اين است كه وقتى كسى مرا شناخت و فهميد همه چيز در اختيار من است و بهترين پاداش ها را به دوستانم مى دهم آن گاه مرا دوست مى دارد و وقتى علاقمندم شد عاشقم مى گردد, آن گاه كه عاشقم شده در همه جا و همه وقت و باهمه چيز مرا مى بيند و زبان حالش اين مى شود كه : ]هر كس كه ترا شناخت , جان را چه كندفرزند و عيال و خانمان را چه كند]چنين كسى همهء هستى اش , حتى عزيزترين سرمايهء خود(جان ) را فداى خدا خواهد كرد. او ديگر آرامش ندارد و پيش زن و بچه نمى ماند و غذاى لذيذ نمى خورد و از پوشاك خوب استفاده نمى كند, بلكه تنها همّتش اين است كه جان ناقابلش را در راه معشوق نثار كند.]خوشا آنان كه با بال و پر عشق به سوى قاب قُرب حق پريدند(پـاورقى 1.طرائق الحقايق , ج 1 ص 402 به نقل از سيّد يحيى يثربى , فلسفه عرفان , ص 352

پاسخ : برادر عزيز! از اين كه با ما مكاتبه كرديد سپاس گذاريم .مرحوم شيخ طوسى رحمةاله عليه به اسناد خود از محمد بن حسن صفّار, از عبداله بن منبّه . از حسين بن علوان , از عمروبن خالد, از زيدبن على , از پدرش حضرت سجاد7از پدرانش 7از رسول خدا6روايت كرده اند كه پيامبر6فرمود.للشهيد سبع خصال من الله . اول قطرة من دمه مغفور له كل ذنب , والثانية يقع داسه فى حجر زوجتيه من الحور العين و تمسحان الغبار عن وجهه و تقولان مرحبا بك و يقول هو مثل ذالك لهما و الثالثة يكسى من كسوة الجنةو الرابعة تبتدره حزنة الجنة كلّ ريح طيبة ايّهم ياخذ معه .و الخامسة ان يرى منزله و السادسة يقال لروحه اسرع فى الجنة حيث شئت والسابقه , ان ينظر فى وجه الله و انّها لراحةلكلّ نبىّ و شهيد.براى شهيد 7خصلت است . اول : اولين قطره خونى كه از او به زمين مى رسد همهء گناهانش بخشوده مى شود;دوم : سرش در دامن دو حورالعين كه همسرش هستند قرار مى گيرد. آنان گرد و غبار را از چهره اش برطرف مى كنند و به او خوش آمد مى گويند. شهيد هم به آن ها خوش آمد مى گويد و از آن ها استقبال مى كند;سوّم : جامهء بهشتى در تنش مى كنند;چهارم : نگهبانان بهشت با بوهاى پاكيزه دورش جمع مى شوند و هر كدام او را به سمت خود مى كشد;پنجم : جايگاه خود را در بهشت مى بيند;ششم : به روحش خطاب شده و گفته مى شود به سوى بهشت بشتاب و هر جايى را كه خواستى , انتخاب نما;هفتم : به تماشاى نور وجه الهى مشغول مى شود كه اين كار موجب خوشى و راحتى هر پيامبر و شهيدى مى باشد.(1)در ارتباط با شهيد و شهادت , مطالعه كتاب از استاد مطهرى خواهدبود.(پـاورقى 1.حرعاملى , وسائل الشيعه , كتاب الجهاد (چاپ بيروت ) ج , 11 ص 9 حديث 20

پاسخ : تنها عامل نجات بخش در ميان ملت ها, اخلاق و معنويت و اعتقاد و ارزش ها است و اين مهم ترين آثار هدايت الهى است كه تمام اديان آسمانى در تقويت و توسعه و گسترش آن تلاش كرده اند, ولى يهوديان اخلال گر مى كوشند ريشه هاى فضائل اخلاقى را نابود سازند و مسائل اخلاقى را در نظر مردم موهوم وخرافى جلوه دهند و از اين راه ايمان آنان را ضعيف و پژمرده كنند, تا راه را براى نفوذ و تسلط خويش همواردارند. اين واقعيتى است كه در يكى از كتاب هاى يهوديان به نام بيان شده است . در يكى از كلمات خود به بيان اين رفتار مى پردازد و مى گويد: مى خواهد با پاشيدن بذرهاى فساد و گسترش فيلم هاى زنندهء سينمايى در آلمان , نسل جوان را به ناپاكى و فسادبكشاند تا بتواند كاخ عظيم دولت آلمان را ويران سازد>. خداوند در قرآن مى فرمايد: واللّه لا يحب المفسدين >;(1) يهود در زمين براى فساد و تباهى تلاش مى كند و خدا مردمان مفسد و خرابكار را دوست ندارد>. امام زمان 7عدالت گستر جهانى است و تمام لايه هاى فساد را از روى زمين بر مى چيند و خداوند به واسطهء او جهان را پر از عدل و داد مى كند; پس از آن كه پر از ظلم و فساد شده است و يهود و ديگر اديان انحرافى را از صحنهء گيتى بر مى اندازد.(پـاورقى 1.مائده (5 آيهء 64

پاسخ : كوفه شهرى است در عرقا در جانب راست نهر فرات در ده كيلومترى شرق نجف كه در زمان خليفهء دوم بنا شده است و 21880تن سكنه دارد.دهخدا مى گويد: كوفه شهر اكبر عراق كه قبة الاسلام و دار هجرت مسلمانان است و سعد بن ابى وقاص آن جا را بنا كرد...كتاب حدود العالم مى نويسد: كوفه بر لب رود فرات نهاده , بناى وى سعدبن ابى وقاص كرده است و روضه ءاميرالمؤمنين على ابن ابى طالب 7آن جا را مركز خلافت خود قرار داد و در محراب مسجد كوفه كشته شد واكنون نيز زيارتگاه شيفتگان خاندان عصمت و طهارت : مى باشد.خط كوفى به كوفه منسوب است و در زمان امويان و عباسيان مدارس فقهى و لغوى كوفه , رقيب بصره بود.قبر مسلم بن عقيل و عاتكه و سكينه بنت الحسين و مقتل اميرالمؤمنين 7در كوفه است .گويند تنور پير زن كه طوفان نوح از آن آغازيد, در كوفه است .گور ابن ملجم و قبر مختار بن ابى عبيده نيز در كوفه است .كوفه در ديوان اشعار شعرا, يكى از سوژه هاى هنرى شعر به حساب مى آيد:(1)فردوسى مى گويد:]بها داد منذر چو بودارزشان كه در بيشهء كوفه بد مرزشان (2)]و خاقانى مى گويد:]چون مصر و كوفه بود نيشابور ز احترام كوس چون مار شده حلقه و كوبند سرش (3)(پـاورقى 1.لغت نامهء على اكبر دهخدا, ج 11 ص 16520 واژه كوفه .(پـاورقى 2. دكتر دبير سياقى , ج 4 ص 1813(پـاورقى 3.لغت نامهء دهخدا.

پاسخ : دربارهء اختيارات ولايت فقيه ديدگاه هاى مختلفى وجود دارد; يكى از اين ديدگاه ها كه حضرت امام خمينى بدان معتقد بود, ولايت مطلقهء فقيه است ; يعنى همان ولايتى كه براى نبى اكرم 6و ائمه ءاطهار: برجان و مال و ناموس مردم است , براى ولى فقيه هم وجود دارد.امام خمينى معتقد بود ولايت مطلقه فقيه همان ولايت مطلقهء نبى اكرم 6است و ولى فقيه را فوق قانون مى دانستند. در صحيفه نور است :(1)آن چه در قانون اساسى دربارهء اختيارات و شئونات ولى فقيه آمده است , برخى از شئونات ولى فقيه است ,نه تمام آن . امام خمينى معتقد بود بدون ولايت مطلقه , فقيه جامع الشرائط نمى تواند جامعه را در عرصه هاى مادى و معنوى (فرهنگى , سياسى , اجتماعى , نظامى و...) اداره كند, اما برخى از فقيهان مانند آية الله خوبى , به ولايت مطلقه فقيه معتقد نيستند و تنها ولايت فقيه را در امور حسبيه يعنى امورى كه شارع به ترك آن راضى نيست مى پندارند.(پـاورقى 1.ج 11 ص 100به بعد.

پاسخ : دبارهء سرهاى مطهّر شهيدان كربلا نيز اقوال گوناگونى وجود دارد;عده اى معتقدند سرها به كربلا برگشت داده و در آن جا دفن شد و عده اى معتقدند در شام يا مصر به خاك سپرده شد.(1)(پـاورقى 1.شيخ عباس قمى , منتهى الآمال , ج 1

پاسخ : دربارهء اين كه قبر حضرت زينب در شام يا جاى ديگر است ; بين موخان اختلاف وجود دارد و بعضى مى گويند در مصر است , لكن منافاتى ندارد حضرت زينب بعد از جريان كربلا به مدينه مراجعه كرده و بر اثرتبليغات , ايشان را به شام تبعيد كرده باشند يا به خاطر زيارت بعضى از دختران امام حسين 7از جمله رقيه خاتون , به شام برگشته باشند و اجل او برسد و در آن جا ايشان را دفن كرده باشند. حضرت زينب بر اثر مبارزه , به نقاط مختلفى تبعيد شد و يا مسافرت كرد; از اين رو جمعى از محققان معتقدند حضرت به مصر تبعيد شد و در آن جا از دنيا رفت .

پاسخ : ما سندى براى اين مطلب نيافتيم .