تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : چنان كه در نامه قبل يادآور شديم ازدواج براى شما هيچ گونه منع شرعى و قانونى و عرفى ندارد، ازدواج حق شما است و هر چه زودتر به آن اقدام كنيد، ولى چند تذكر لازم است:1- خواستگار را در جريان بيمارى خود قرار دهيد؛2- در صورتى كه خواستگار به هر دليل فرزند نخواهد براى شما بهتر است؛ زيرا براى بيماران قندى، مشكل فرزند دارد شدن (فرزند سالم) وجود دارد؛3- اگر خواستگار خواهان فرزند است به اتفاق به پزشك متخصص مراجعه كنيد اگر اجازه فرزند داشتن به شما داد ازدواج كنيد و زير نظر آن دكتر بچه دار شويد؛4- در صورتى كه خواستگارى پيدا نشد و فردى پيدا شد كه از نظر اخلاقى واجتماعى مناسب بود و مشكل ازدواج دائم داشت با موافقت پدر و مادرتان با او ازدواج موقت كنيد؛ 5- مى‏توانيد با مردى ازدواج كنيد كه فرزند نمى‏خواهد يا بچه از زن ديگر دارد و مايل است شما مادرى براى آن بچه باشيد.

پاسخ : پيامبر گرامى اسلام(ص) فرمود: "اذا جاءكم من ترضون خلقه و دينه فزوّجوه؛ كسى كه اخلاق و دينش مورد پسند و رضايت باشد با او ازدواج كنيد".(1)دو مسئله مهم در اين روايت ذكر شده: 1- اخلاق خوب، 2- متديّن بودن.اگر به اين دو مسئله مهم توجه و دقت شود براى ازدواج كافى است. البته اگر شرايط و مزاياى ديگرى هم باشد، بهتر است، مثل زيبايى، ثروت، وجاهت.در روايت ديگر آمده: با كسى كه دلت مى‏پسندد و دوستش دارى ازدواج كن.(2)در مسئله ازدواج بعد از دارا بودن دو صفت تدين و اخلاق، سخت‏گيرى بيش از اندازه نشود! البته بايد دختر و پسر قبل از ازدواج يك ديگر را ببينند و افكارى كه دارند براى هم بازگو كنند تا بهتر روشن شود.پى نوشت‏ها: 1. فروع كافى، ج 5، ص 347.2. بحارالانوار، ج 100، ص 225.

پاسخ : آنان را سفارش كنيد به مسجد بروند و با جماعت نماز بخوانند، فوايد نماز را برايشان تذكر دهيد، كتاب هايى درباره نماز نماز كه مناسب با آنان باشد، براى آنان تهيه كنيد، آيات و رواياتى كه درباره بى نماز است و عذاب هايى كه براى آنان مقرّر شده است به صورت ساده با زبان خودشان، برايشان توضيح دهيد و آنان را از دوستان بد و بى نماز جدا كنيد، به معلمشان بگوييد كه در كلاس به نماز تشويق كند.

پاسخ : بايد عوامل حواس پرتى و بى توجهى را از خود دور كنيم، خود به خود توجه به خدا و عشق به او ايجاد مى‏شود.منظر دل نيست جاى صحبت اغيارديو چو بيرون رود فرشته در آيدبراى اين منظور چاره‏اى نيست كه عوامل حواس پرتى را فى الجمله متذكر شويم:1- دنياطلبى: از موانع مهم و اصلى حضور قلب در نماز است. بديهى است كسى كه علاقه فراوان به دنيا دارد، به هر چه نگاه مى‏كند به جز زرق و برق دنيا چيزى نمى‏يابد. تمام حواسش به زخارف دنيإ؛ خخ است، ششدانگ توجهش به دنيا است، مانند بچه‏اى كه به اسباب بازيش علاقه‏مند است. اگر اسباب بازى او يا عروسك يا توپ او به داخل خيابان بيفتد بى توجه به خطرات خود را پرت مى‏كند و آن را بر مى‏دارد. اين علاقه است كه اگر ميزان و كنترل نشود خطراتى به بار مى‏آورد. اين كه انسان در نماز حواسش پرت است و در جاى ديگرى جولان مى‏كند چون تمام علاقه‏اش به چيز ديگر و جاى ديگر است.تا اين درد درمان نشود، انسان نمى‏تواند به حضور قلب واقعى كه دلش مى‏خواهد، دست بيابد بنابراين، بايد از دل بستگى‏ها، تعلقات به دنيا، توجه به زخارف و تجملات دنيا، خود را دور كنيم تا فكرمان مشغول آن‏ها نشود. 2- فرّار بودن و هرزگى خيالات. هر چه خيالات انسان پراكنده و مشغول باشد در نتيجه در همه فرصت‏ها مشغول است ذهن مانند كامپيوتر كار مى‏كند هر خوراكى به آن بدهى همان را پس مى‏دهد. هر جور ذهن و خيال را بار بياورى به همان مشغول خواهد بود، لذا اگر قبل از خواندن نماز چند دقيقه‏اى مناجات داشته باشيد و افكار خود را از غير خدا تخليه كنيد در نماز حالت حضور بيشترى را خواهيد داشت.3- بى توفيقى در راه يافتن به دربار الهى. كسى كه نماز واقعى مى‏خواند به دربار الهى راهش مى‏دهند، اما اگر كسى را راه ندادند نمازش آن نماز واقعى نخواهد بود انسان بى توفيق دوست دارد هر چه زودتر نمازش تمام شود و از گرفتاريش راحت شود، لذا عجله دارد و موفق نمى‏شود اول وقت نماز بخواند يا موفق نمى‏شود نمازش را به جماعت بخواند، اين گونه انسان‏ها بى توفيق شده‏اند و علّت بى توفيقىّ گناه و معصيت است. اگر انسان گناه كار باشد، غيبت بكند، چشم چران باشد، حرام خوار باشد، فحّاش و بدزبان باشد، به مردم ظلم بكند، كم كم توفيقات از او سلب مى‏شود و در نمازش تأثير دارد تا بدان جا بى توفيقى پيش مى‏رود و از نماز فقط پوسته‏اى باقى مى‏ماند و داخلش پوك و پوسيده است.بنابراين، اگر بخواهيم حضور قلب در نماز داشته باشيم، بايد: 1- تهذيب نفس و تمرين و توجه به اخلاقيات اسلامى داشته باشيم.2- غافل نباشيم و پيوسته ذكر خدا بگوييم؛ 3- مناجات قبل از نماز داشته باشيم؛4- به نماز اهميّت دهيم و با توجه به معانى نماز، نماز بخوانيم."رجال لا تلهيهم تجاره و لا بيع عن ذكراللَّه؛ آنان كسانى اند كه نه تجارتى و نه كسبى آنان را از ذكر خدا باز نمى‏دارد".(1) تا بر نخيزى از سر دنيا و هر چه هست‏با يار خويشتن نتوانى دمى نشست‏اگر در دل انسان، خداوند حكومت كند و قلب آدمى اسير و گرفتار و عاشق خدا شود، در عبادت به كمال توجّه مى‏رسد.پى نوشت‏ها: 1. نور (24) آيه 37.

پاسخ : زن بعد از طلاق گرفتن بايد عده نگه دارد در صورتى كه قبلاً نزديكى كرده باشند و گرچه مدّت‏ها با شوهرش نزديكى نكرده باشد.(1)

پاسخ : اگر زنى بگويد همسر ندارم در صورتى كه متّهم به دروغ گويى نباشد مى‏توان به گفته او اعتماد كرد.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 2، مسئله 2456.

پاسخ : اگر قصد ازدواج با آن زن را دارد، بدون قصد ريبه و شهوت نگاه كرده و صحبت كردن با او اشكالى ندارد.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 2، ص 421، مسئله 2442، مسائل اختصاصى 1944.

پاسخ : وظيفه مرد در اين موارد امر به معروف و نهى از منكر است ولو منجر به جدايى شود و زندگى كردن با زنى كه بى عفت باشد صحيح نيست و بهتر است از او جدا شود.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 2، مسئله 2403.

پاسخ : التذاذ زن و شوهر از يكديگر به هر نحوى اشكال ندارد،(1) اما حرف هايى كه خلاف عفت و لغو است، با اخلاق منافات دارد.به فتواى رهبر انقلاب رقص حرام است(2) ولى به فتواى مراجع ديگر رقص زن براى شوهرش اشكال ندارد.پى نوشت‏ها: 1. آيت اللَّه فاضل، استفتائات، ج 1، ص 486.2. سؤال از دفتر معظم له.

پاسخ : اگر زنى را قبل از نزديكى طلاق دادند يا مدت عقد موقتش تمام شد، عده لازم ندارد و فوراً مى‏تواند شوهر كند ولى اگر در عقد موقت نزديكى كرده باشد؛ بايد دو حيض عده نگه دارد.(1)پى نوشت‏ها: 1. توضيح المسائل مراجع، ج 2، مسئله 2511، 2514 و 2515.