تبیان، دستیار زندگی

پاسخ : براى تحقيق در اين زمينه بايد به كتاب‏هاى تاريخى مراجعه شود. در اين جا به مطلبى كه در گيتاشناسى كشورها بخش ايران آمده است اشاره مى‏كنيم:"در سال 616 هجرى قمرى هجوم ويرانگر مغولان به ايران آغاز گرديد و در اثر قتل عام‏هاى فجيع آن‏ها، بيشتر شهرهاى بزرگ و آباد ايران در مدت كوتاهى از ميان رفت... .سرانجام در ميان اوضاع آشفته پس از ايلخانان، تيمور لنگ در بلخ به قدرت رسيد و در طى يورش‏هاى خونين و مكرر خويش بسيارى از بلاد ايران و حتى ولايات جنوبى و غربى را كه تا حدى از آسيب چنگيز خان مصون مانده بود، مورد تعرض و قتل و غارت قرار داد...".

پاسخ : شكل‏هاى مختلف ماه نشانه تغيير مواد آن نيست، ماه تغيير نمى‏كند، بلكه شكل‏هاى مختلف ماه نتيجه موقعيت مكانى و زمانى خورشيد، زمين و ماه است آن گاه كه خورشيد به تمامى آن قسمت از نيمه ماه كه رو به روى ما نيست مى‏تابد ماه در محاق است و ما آن را نمى‏بينيم و شب اول ما ه كه خورشيد به گوشه‏اى از كرده ماه كه در ديدگاه ما هست مى‏تابد ما آن را به صورت هلال و نور قوسى ضعيفى مى‏بينيم و به تدريج در شب‏هاى بعد اين تابش بيشتر شده تا شب نيمه ماه كه به همه نيم كره ماه مى‏تابد و سپس تا اواخر ماه تابش خورشدى به آن قسمت از ماه كه روبروى ما قرار گرفته كم مى‏شود تا به حدى كه از نظر ما پنهان مى‏شود.

پاسخ : از منابع موجود در مورد امام زمان، سه احتمال برداشت مى‏شود:1- اساساً حضرت مهدى(ع) ازدواج نكرده است؛2- ازدواج كرده است، ولى اولاد ندارد؛ 3- ازدواج كرده و داراى فرزندانى نيز هست.از بعضى روايات استفاده مى‏شود كه آن حضرت زن و فرزند دارد، ولى نمى‏توان به اين روايات به طور قطع اعتماد كرد از طرفى هم ازدواج كردن از سنّت‏هاى مؤكد پيامبر(ص) بوده است. بنابراين، احتمال اين كه حضرت ازدواج كرده، تقويت مى‏شود، ولى فرنزد داشتن حضرت ملازم با اين نيست كه آن حضرت را به عنوان مهدى(ع) بشناسند.(1)مرحوم شيخ در مصباح از امام رضا(ع) در دعايى براى حضرت صاحب الامر(ع) اين چنين فرموده است: "اللّهم اعطه فى نفسه و اهل و ولده و ذريته و امته و جميع رعيته ما تقرّ به عينه".(2)پى نوشت‏ها:1. حوزه شماره 70 و 71، ص 82.2. ابن طاووس، جمال الاسبوع، ص 510 و مفاتيح الجنان، دعاى امام عصر(ع).

پاسخ : دندان و پاى مصنوعى عضو اصلى به حساب نمى‏آيد. از اين رو در غسل لازم نيست شسته شود و دفن آها با ميت واجب نمى‏باشد، بلكه اگر داراى ارزش زيادى باشد جايز نيست با ميّت دفن شود.(1)پى نوشت‏ها: 1. استفتائات (جامع المسائل)، ج 2.

پاسخ : در پاسخ مقدمه‏اى لازم است. پيامبر اكرم(ص) پيوسته از جانشينى و خلافت على(ع) گفت و گو مى‏كرد. با شيوه‏هاى گوناگون و در مناسبت‏هاى مختلف به ملت نوپاى اسلام گوشزد مى‏فرمودند: تا آيه تبليغ نازل شد: "يا ايها الرّسول بلغ ما انزل اليك من ربك و ان لم تفعل مما بلغت رسالته و اللَّه يعصمك من النّاس ان اللَّه لا يهد القوم الكافرين".(1) در اين آيه به پيامبر(ص) هشدار داده شده كه اگر ابلاغ رسالت نكنى زحمات تو ضايع مى‏شود مثل اين است كه رسالتت را ابلاغ نكرده‏اى، خداوند تو را از زخم زبان و آزار مردم حفظ مى‏كند و تحقيقاً خداوند متعال قوم كافران را هدايت نمى‏كند. با توجه به اين كه از آخرين آياتى است كه در حجة الوداع نازل شده و مقصود جز اعلام خلافت و ولايت على نيست و ماجراى غدير از انجام همين امر حكايت مى‏كند پيامبر(ص) از زخم زبان مى‏ترسد.مطابق روايات اهل سنّت همگى تبريك گفتند، اما در انتظار غروب خورشيد بودند باز پيامبر(ص) در حال نقاهت فرمود قلم و كاغذ بياوريد تا بگويم بنويسيد، عمر گفت "هذا الرجل ليهجر". به پيامبر نسبت هذيان دادند. بعد از رحلت رسول اكرم(ص) حضرت على(ع) و زهرا(ع) مشغول كفن و دفن پيغمبر(ص) بودند كه جمعى رفتند در سقيفه بنى ساعده اجتماع كردند و اظهار داشتند كه تعيين خليفه از همه چيز مهم‏تر است، رعب و وحشت در ماين مردم ايجاد كردند و مردم را براى بيعت با ابابكر فرا خواندند و تهديد كردند هر كس بيعت نكند محكوم به قتل است.مردماز يك طرف ترسيدند سران قوم تطميع شدند، به پيامبر(ص) اشكال كردند كه با مردم بايد در امر خلافت مشورت مى‏كرد و مردم براى خلافت على(ع) آمادگى ندارند، چون شوخ طبع و كشنده اجداد و اقوام مردم و از نظر سنّى هم جوان است و ده‏ها شك و شبهه ديگر.حضرت على(ع) فرمود: "ديدم يا با دست قطع شده و بدون ياور بايد قيام كنم و يا بر اين تاريكى كورزا صبر و تحمل را در پيش گيرم در حالى كه تير بر چشم و استخوان در گلو دارم، پس از بررسى و تفكر ديدم صبر به عقل نزديك‏تر است".بنابراين، حضرت على(ع) محيط را مساعد نمى‏ديد اكثريت مردم جاهل و نادان بودند آن‏ها قدرت نظامى را به دست گرفتن و مردم را ارعاب و تهديد كردند.پى نوشت‏ها: 1. مائده (4)، آيه 67.

پاسخ : معمولاً حيوانى كه از دو حيوان مختلف متلود مى‏شود خنثى و بدون نسل است و قاطر چون از اسب و الاغ به وجود مى‏آيد از خود توالد و تناسل ندارد. (البته اين از شنيده‏ها است)

پاسخ : اگر عكس پوشيده و معمولى باشد اشكالى ندارد، ولى اگر نيمه عريان بود و آن زن براى بيننده آشنا باشد نگاهش حرام است، اما اگر ناشناس باشد در صورتى كه براى او مفسده ندارد جايز است وگرنه حرام مى‏باشد.(1)پى نوشت‏ها: 1. مجمع المسائل، ج 1، ص 485، توضيح المسائل مراجع، ج 2، ص 419.

پاسخ : بهترين راه، استفاده از وسايل سمعى و بصرى و حل تمرينات و مكالمه با افرادى كه بر زبان عربى و انگليسى مسلّط هستند، مى‏باشد.ابتدا بايد درس را آموخت سپس چند بار متن درس و لغت‏هاى مشكل را يادداشت كرد و به لغت‏ها و به قواعد و دستور زبان نيز توجه كرد پس از آن تمرين‏ها را نوشته و حل كنيد و اسپل بعضى از لغت‏ها را در حافظه تمرين و با صداى بلند اسپل كنيد و با تمرين زياد و مستمر مى‏توانيد هر نوع زبانى را كه دوست داريد فرا گيريد.بهترين راه يادگيرى زبان‏هاى خارجى، اعم از انگليسى، عربى،... رفتن به كلاس‏هاى آموزش و گوش دادن به نوارهاى درسى مربوطه و مباحثه و گفتگوى طرفينى است.

پاسخ : در اين كه حافظ يك مسلمان عارفى بود، ترديدى نيست، ولى آيا شيعه بوده يا سنى؟ شهيد مطهرى ضمن تحليلى درباره شناخت حافظ مى‏نويسد: "مقاله‏اى از آقاى محيط طباطبايى خواندم كه نوشته بودند: "چه اضرارى هست كه ما حافظ را بى دين بدانيم؟ و با شواهد و ادله تاريخى كه ذكر كرده بود اثبات مى‏كرد كه اصلاً حافظ را در زمان حياتش يك مرد متدين شناخته‏اند و حتى حافظ را در عصر خودش دو در عصرهاى بعد شيعه هم مى‏دانسته‏اند".(1)بعضى اشعار حافظ نيز دلالت بر شيعه بودن او دارد مانند: آن را كه دوستى على نيست كافرست‏گو زاهد زمانه و گو شيخ راه باش‏امروز زنده‏ام به ولاى تو يا على‏فردا به روح پاك امامان گواه باش‏قبر امام هشتم، سلطان دين رضااز جان ببوس و بر در آن بارگاه باش‏حافظ اگر قدم زنى در ره خاندان به صدق‏بدرقه رهت شود همت شحنه نجف‏كجاست صوفى دجال فعل ملحد شكل‏بگو بسوز كه مهدى دين پناه رسيدحافظ زجان محبّ رسول است و آل اوبر اين سخن گواست خداوند اكبرم‏مى‏دو ساله، محبوب چهارده ساله‏همين بس است مرا صحبت صغير و كبيركه مى‏دو ساله به قرآ؛ تفسير شده و محبوب چهارده سال به چهارده معصوم تعبير گرديدها ست.استاد خرمشاهى درباره مذهب حافظ چنين مى‏گويد:"نگارنده اين سطور به سائقه و سابقه انس سى ساله خود با شعر حافظ و با اعتقاد به اين اصل كه شعر حافظ آيينه تمام نماى روح و روحيه و عقيده و سليقه و نگاه و نگرش او به انسان و جهان و طبيعت و ماوراى طبيعت است، در اين چند نكته ترديدى ندارد كه حافظ: 1- مسلمانى پاك اعتقاد است، سهل است، راسخ در علم است... .2- حافظى كه من مى‏شناسم ايمانش آميزه‏اى از معنويت و رهيافت سه گانه و در عين حال يگانه "شريعت، طريقت، حقيقت" است.3- حافظ در اصول عقايد، يعنى مكتب كلامى، پيرو اشعرى و در فروع (مذهب فقهى) شافعى است و در عين حال آشكارا گرايش به تشيع دارد، اما شيعى كامل عيار نيست و مسلّم است كه مثل هر مسلمان پاك اعتقاد بى تعصب صاحبدلى دوستدار خاندان عصمت و طهارت(ع) است....(2)همچنين بحث گسترده‏ترى تحت عنوان "آيا حافظ شيعه است" در كتاب "حافظ، ص 155 - 161" وجود دارد كه مى‏توانيد به آن رجوع كنيد.پى نوشت‏ها: 1. تماشاگه راز، ص 83.بهاءالدين خرمشاهى، حافظ نامه، ج 1، ص 2.

پاسخ : دليل حقّانيّت، قرآن، سنّت و عقل است، تفصيل آن را در كتاب امامت و رهبرى استاد شهيد مطهرى پى‏گيرى كنيد.