تبیان، دستیار زندگی

به قبرستان گذر كردم صباحي شنيدم ناله و اه و فغاني بديدم كله اي با خاك ميگفت كه اين دنيا نمي ارزد به كاهي اگر زرين كلاهي عاقبت هيچ اگر خود پادشاهي عاقبت هيچ اگر ملك سليمانت ببخشند در اخر خاك راهي عاقبت هيچ به قبرستان گذر كردم كم و بيش بديدم قبر دولتمند و درويش نه درويش بي كفن در خاك رفته نه دولتمند برده يك كفن بيش بابا طاهر عريان

اقا ذكر مي خواهيد يكي از اسماء قران ذكر است ذكر همان قران است البته دقت داشته باشيد چطور براي درس وقت معين داريد براي قران هم همينطور باشد يك درس را قران قرار دهيد در پيشگاهش به درس بنشينيد استاد هم خدا باش علامه حسن زاده ي املي (دام عزه)

زندگي شهد گل است زنبور زمان مي خوردش
آنچه مي ماند به جا عسل خاطره هاست

از زمزمه دلتنگيم از همهمه بيزاريم نه
طاقت خاموشي نه ميل سخن داريم با حال
پريشاني روي سوي چه بگريزيم هنگامه ي
حيرانيست خود را به که بسپاريم تشويش
هزار پايان! وسواس هزار اما يک عمرنمي
بينيم در خويش چه ها داريم دردا که هدر
داديم آن ذات گرامي را

ناز پرورده تنعم نبرد راه به عشق عاشقي شيوه ي رندان بلا كش باشد

بازا بازا هر انچه هستي بازا گر كافر گبر بت پرستي بازا كاين درگه ما درگه نوميدي نيست صد بار اگر توبه شكستي باز

شبي دو فرشته با دو جمله به من راه فنا اموختند و ان جملات اين بود: ااز پيش خود هيچ مگو و غير از خدا هيچ مخواه ! شيخ رجبعلي خياط

در مشكلات و سختي ها سر برهنه رو به قبله بايست و پانصد و هفتاد مرتبه بگو " يا حجة القائم "ِِِِِِِِِِ