سالنامه زرتشتی

بابلیان را آغازگر اختر شناسی وگاهنامه شناسی می دانند.دردوران باستان مصریان نیز در این زمینه پیشترفته بودند
وایرانیان نیزاز این دانش بی بهره نبودند.
بابلیان ویهودیان ومصریان گاهنامه ماهی (قمری)نگاه می داشتند یعنی براساس ارتباط ماه با زمین .اما ایرانیان سال خورشیدی
نگاه می داشتند یعنی براساس ارتباط خورشید بازمین.
برای سال در اوستا دو واژه به کار رفته است.نخست یارyare که در آلمانی وانگلیسی yehrوyear گویند واژه ی
یایرئیریه صفت است به معنی فصل و سالی همین واژه است که در اوستا از برای گهنبار و یا همان جشن های شش گانه ی سال
به کار می رود و واژه دوم سرذ sereza که در پهلوی سل sal ودر فارسی سال گویند واژه سرتsareta
که در پهلوی سرت ودر فارسی سرد گویند از ریشه ی واژه ی سرذ می باشد .
سال به 12 ماه بخش می شود .ماه در اوستا ماونگهmavangah هم نام ستاره ی نامدار است و هم نام بخشی از سال
وهرماه به سی روز بخش می شود.روز در اوستا ازن azan یا اینayan=ayah=ایرayar در برابرشب
که در اوستا خشپن khashpan نامیده می شود .واژه روزدر فارسی و روچrauch درپارسی هخامنشی و
رئوچه raochah در اوستا یکی است اما در پارسی هخامنشی و اوستا به معنای فروغ وروشناست.
به این ترتیب سال 360 روز می شود وآغاز سال بعد هر سال 5 روز و5 ساعت و48 دقیقه و46 ثانیه دیرتر انجام
انجام می شد.برای رفع این مشکل هخامنشیان هر شش سال یک ماه به سالشان می افزودند.سال هخامنشی از ماه باگ یادی
bagyadiآغاز می شد.باگ یادی از باگ=بغ (خداوند)واز ریشه واژه ی ید=یز yaza(ستایش) که روی هم ماه 
ستایش خداوند می شود.می دانیم که جشن مهرگان که ایزد مهر به نام اوست در سنگ نوشته های میخی هخامنشیان «بغ مهر»
نامیده می شود.گاهنامه اوستایی ظاهرا در اواخرپادشاهی داریوش بزرگ در میان سال های 493و486 پیش از مسیح
رواج گرفته و معمول شده باشد.و معمول شدن جشن نوروز به جای جشن باگ یادی (مهرگان) از همان عهد است
از ماه های هخامنشی 9 ماه در دست است که در سنگ نوشته بهستان توسط داریوش یادگار مانده است .
اشکانیان هم همان گاهنامه هخامنشیان را دنبال کردند.ساسانیان بخش 12ماه و هر ماه 30 روز در سال را حفظ کردند و
برای هر روز نامی معین کردند  همچنین 5 روز هم به آخر سال افزودند وبه نام نسکها ی گاتها مقدس نام گزاری کردند .به این
ترتیب سال ساسانی 365 روز شد.وبرای جبران 5ساعت و48دقیقه و46 ثانیه در آغاز سده ششم میلادی روش
بهیزک(کبیسه)را انتخاب کردند.یعنی هر چهار سال یک روز به سال می افزودند وبه ان روز نام اوردادavardato
یعنی روز افزوده خداداد می نامیدند.در زمان سلطان جلال الدین آخرین اصلاح گاهنامه توسط مرد بزرگ ایرانی
حکیم خیام صورت گرفت وبه نام گاهنامه جلالی خورشیدی نام گذاری شد.در سال 1304 رضا شاه دستور داد که
گاهنامه خورشیدی که در هنگام ورود تازیان از رواج افتاده بود جای گزین گاهنامه قمری شود و مبدا تاریخ را
در هجرت پیامبراسلام نهاد.اما نوروز همچنان تاریخ انجام سال بود .هر چند مبدا تاریخ در باستان تاریخ نشست
پادشاهان به تخت شاهی بوده است مانند جلوس یزدگرد در روز ارد از ماه آرمئیتی اسفندارمذ سال 632میلادی
که هنوز در میان زرتشتیان رواج دارد .
اکنون می پردازیم به جای ماه ها در گاهنامه اوستایی( در اوستا نام 7 ماه باقی مانده است ).

1)فروردین: ماه فره وشی ها وروان های پاسدارو پیشرفت دهنده.
2)اردی بهشت: ماه راستی ها ودادگری ها
3)خرداد: ماه خودشناسی و رسایی ها
4)تیر: ماه برکت وفراوانی
5)امرداد: ماه بی مرگی وجاودانی ها
6)شهریور: ماه نیروی سازنده وبرگزیده ها
7)مهر: ماه دوستی وپیمان
8)آبان: ماه آب ها
9)آذر: ماه آتش وفروغ پاکی
10)دی: ماه دهش ، دادار
11)بهمن:ماه خرد ،منش نیک
12)اسفند: ماه مهروآرامش افزاینده
(برای جلوگیری از دوباره کاری نام اوستایی ماه ها را در نام روزها آورده ام ).
گفتیم هر یک از ماه ها بی کم وبیش دارای 30 روز بودهاند که هر روز نام ویژه داشته

 نام روز پهلوی        نام اوستایی       آوانوشت      معنای روزها
 
 هرمزد       اهورمزد        ahuramazada         خدای جان وخرد
 بهمن         وهومنه        vohomana          منش (اندیشه)نیک
 اردی بهشت     اشه وهیشته   asha vahishta    راه راستی دادگری
 شهریور      خشثروئیریه    khashasra vairiya     توان برگزیده وسازنده
 اسفندارمذ     سپنت آرمئیتی   sepanta armaiti    مهر وآرایش افزاینده
 خرداد         هئوروتات       haurotata           رسایی وخود شناسی
 امرداد          امرتات       ameratat           بی مرگی وجاودانی
 دی به آذر        دئوش            daush           آفریدگار
 آذر            آتر                atar            آتش وفروغ
 آبان                اپم             apam           آب ها
 خیر(خور-خورشید)     هورخش    haurakhashasa      خورشید
 ماه         ماونگه               mavangha          ماه
 تیر           تیشتریه            tishtariya          ستاره باران
 گوش           گئوش            geush           گیتی
 دی به مهر
 مهر           میثر             misra           پیمان ودوستی
 سروش     سرئوش       seraosha    کارکرد به ندای وجدان وپیام آوردین
 رشن         رشنو           rashnu          دادگری
 فروردین         فره وشی      farahvashi     روان پاسدار ، پیشرفت
 ورهرام      ورثرغن     veresraghna         پیروزی
 رام     رامن         raman          صلح وآشتی
 باد      وات                   vata          باد ، هوا
 دی به دین
 دین       دئنا               daena          دین
 ارد(ارت)     اشی ونگهوهی     ashivangvuhi   برکت وداده اهورایی
 اشتاد(ارشتاد)        ارشتات      arshtat         کار ،داد ، راستی
 آسمان         اسمن             asman         آسمان
 زامیاد(زامیات)       زم                 zam        زمین
 مانتره سپنت       منثر سپنت     mansra sepanta    سخن اندیشه زا ، نماز، گفتارنیک
 انارام(انغران)   انغرنه رئوچاو   anghara raochav     روشنایی بی پایان

می بینید که روز 1 و8و 15 و23 به نام اهورا مزدا  نامگذاری شده است که شاید نزدیک ترین شکل به هفته دین های سامی باشد.
گفتیم هر سال به 12 ماه و هر ماه 30 روز که 360 روز می شود وسال خورشیدی 365 روز است که نام 5 روزبیرون سال اوستایی
را پنجه دزدیده شده می نامند .(در مورداین 5 روز در جستاری که به مناسبت چهارشنبه سوری می نویسم سخن می گوییم).
اما نام این پنج روز که در گاهنامه اوستایی بیرون از ماه ها  آمده است این چنین است :

نام روز به پهلوی     نام به اوستایی     آوانوشت اوستایی      برگرفته از
1)اهونودگاه       اهون ویتی    ahuna vaiti   نخستین بخش گاثا اشو زرتشت
2)اشتودگاه        اوشت ویتی   ushto vaiti    دومین بخش گاثا اشو زرتشت
3)سپنتمدگاه      سپنتا مینو  sepanta maino    سومین بخش گاثا اشوزرتشت
4)وهوخشثرگاه      وهوخشثر   vohukhshasra   چهارمین بخش گاثا اشو زرتشت
5)وهشتواشت      وهیشتوای   vohishtoishti    پنجمین بخش گاثا اشو زرتشت

 نام روز بهیزک (کبیسه)گفتیم اورداد avardato به معنای روز افزوده خداداد است .
در گاهنامه خورشیدی کنونی 5 روز آخر سال به افزوده روز 30 اسفند به ابتدا سال آمده  که روز 31 فروردین روزاول ماه اردی بهشت
می شود وتا آخر که روز 25 شهریور روز اول مهر زرتشتی است . برای این اختلاف است که روز تیر از ماه تیر که در گاهنامه
زرتشتی  روز 13از ماه تیر است در گاهنامه خورشیدی روز دهم می شود وهمچنین روز مهر از ماه مهر و بهمن که روز شانزدهم است
روز10 مهر و بهمن خورشیدی می شود .
باری به هر جهت این گونه است گاهنامه زرتشتی.

سلام

كلمة شيعه چهار بار در قرآن مجيد در سوره هاي مريم آيه 69 و قصص آيه 15 و نيز قصص آيه 15 و صافات آيه 83 ، ذكر شده است ، در سورة صافات حضرت حق ابراهيم خليل را در روش و منش و اخلاق و عمل ، و ايمان و عقيده ، و جهاد و عبادت شيعه نوح شمرده است . و ان من شيعته لإبراهيم : و بي ترديد ابراهيم از پيروان نوح بوده است .

و نيز كلمة شيعه ده ها بار به نقل كتاب هاي معتبر تشيع و تسنن به زبان پيامبر در رابطه با اقتدا كنندگان به اميرالمؤمنين عليه السلام جاري شده است مانند: يا علي انت و شيعتك هم الفائزون.بنابراين طلوع شيعه از افق قرآن و روايات پيامبر بوده و امري صد در صد الهي است. پس از مرگ پيامبر كه نگذاشتند خلافت و حكومت بر روح تشيع ،  و محور تعبد ، و حقيقت علم ، و نور بصيرت اميرالمؤمنين مستقر شود و درصد بالايي از توده عوام دنبال ديگران رفتند و به وسيله حكام و عالمان خريده شده از طرف حكام مكتبي را بر پايه احاديث صحيح و سقيم كه در شش كتاب مشهورشان جمع آوري شده كه بخشي از آنها در ميزان حديث شناسي مردود است و بنا نهادند و پس از آن كه نزديك يك قرن از وفات پيامبر گذشته بود به سبب بناي مكتب بر حديث نام مكتب را مكتب سنت يا حديث و پيروانش را  اهل تسنن ناميدند ، البته تدوين حديث در شيعه طبق نقل كتاب هاي معتبر از زمان خود پيامبر صورت گرفت و تدوين حديث در اهل سنت از زمان عمر بن عبد العزيز  شروع شد . شيعه دين خود را از امامان معصوم و به ويژه اميرالمؤمنين عليه السلام كه سي سال در كنار پيامبر بود و پيامبر از او تعبير به باب مدينه علم خود كرد مي ـ گيرد و اقتدايش به علي و امامان به دستور مستقيم خدا در قرآن و فرمان پيامبر است و اهل تسنن دين خود را از ابوحنيفه و شافعي و مالك و احمد حنبل مي گيرد كه هيچ كدامشان در عصر پيامبر نبودند بلكـه عالماني بودند كه از عصر حاكم عباسي, منصور دوانيقي به بعد  به تدوين فقه و حديث همت گماشتند .

به همين سبب ما شيعة علوي و در حقيقت به عبارت ديگر با اقتداي به علي شيعة نبوي هستيم و اهل تسنن كه برادران ديني ما مي باشند و چهار فرقه اند به ناچار پيرو ابوحنيفه (حنفي) و پيرو شافعي (شافعي) و پيرو مالك (مالكي) و پيرو  احمد حنبل (حنبلي) هستند .والسلام

1- در محضر لاهوتيان، زندگينامه شيوه سلوکی و کرامات عارف بصير و سالک خبير ، شيخ جعفر مجتهدی.  نوشته: محمدعلی مجاهدی. انتشارات لاهوت. قيمت 2500 ت.

2- لاله ای از ملکوت ، آقای حاج جعفر مجتهدی. نوشته:حميد سفيدآبيان.           ناشر: کمال الملک. قيمت: 2500 ت.

3- در محضر لاهوتيان، جلد دوم، خاطره ها و رهنمودهای عارف بصیر وسالک روشن ضمیر، شيخ جعفر مجتهدی. به انضمام گفتگوهای عرفانی باحضور معنوی ده تن ازعارفان پرآوازه شيعی. نوشته: محمدعلی مجاهدی. انتشارات لاهوت. قيمت 3500 ت.

-----------------

کتابهای سيّدحسن ابطحی :

1- در محضر استاد (جلد اول و دوم)، نشر بطحاء.

2- انوار زهرا (س).             3- پرواز روح.      4- ملاقات با امام زمان(عج).

5- عالم عجيب ارواح.        ..........

-------------------------------

کتابهاي سخنان و مجالس  حاج محمّد اسماعيل دولابی:

1- مصباح الهدی.

2- طوبای محبّت ( جلد اول و دوم و سوم)، انتشارات محبت. آدرس ناشر و خريدکتاب: تهران- ميدان توحيد- نبش خيابان پرچم- بالای بانک تجارت – طبقه 4 .

---------------

 ختوم و اذکار(جلد اول و دوم) (شفاو درمان یا گنجینه های اسرار) ، نوشته محمدتقی مقدم، نشر مقدم. قيمت 7500 ت. (شامل ادعیه و اذکار معجزه آسای خداوند و کاربرد آنها و تعداد گفتن آنها و ....)

توضيح: راهِ سعادت و مفتاحِ رحمت و خيرِدنياو آخرت وشفای بيماران وچارة درماندگان ونجات گرفتاران وزندانيان درذکرحق تعالی و ادامة به آنست.

-------------

خواص و مفاهيم  اَسماءُ الحُسنی  نامهای زيبای خداوند، تأليف: ملا حبيب الله شريف کاشانی، مترجم و شارح: استادمحمّدرسول دريايی.   نشر صائب. قيمت:3000 تومان.

-----------

مژده  ای شیعیان طلوع نزدیک است (اخبار،قضایاو اطلاعاتی شگفت انگیز ازظهورامام زمان عج)، مؤلف: سالم جعفری ، نشر محمدو آل محمد. قیمت:650 تومان.

-------------------

رؤیابینی کنترل شده و ارتباط با رؤياها (هنر رؤیابینی-1) ، نويسنده: پاتريشيا گارفيلد ، مترجم: تينا پورشاهيد ، بامقدمه پِريا(شباب حسامی).  نشر حم. قیمت:2500 تومان.

  http://nilofare-abi.persianblog.com

  کودک تمام روز به اشیاء مینگرد بدون اینکه مژه زند. این مسئله به خاطر آن است که چشمان او بر هیچ شئ خاصی
متمرکز نمیشود او راه میرود بدون آنکه بداند چرا ؟
او خویش را در طبیعت پیرامون خویش غوطه ور میسازد و در جهت آن حرکت میکند اینها اصول بهداشت روان و سلامت
فکر هستند.

قال النبى  صلى الله عليه وآله  :

 اسرق الناس فاالذى يسرق من صلاته فصلاته تلف كما يلف الثوب الخلق فيضرب بها وجهه ؛

دزدترين مردم كسى است كه به خاطر سرعت و شتابزدگى از نماز خود كم كند، نماز چنين انسانى ، همچون جامه مندرسى در هم پيچيده شده ، به صورت او پرتاب مى گردد.

(ميزان الحكمه ، ج 5، ص 406)

قال رسول الله  صلى الله عليه وآله :

الصلوة نور المؤ من 

نماز نور مؤ من است .

(شهاب الاخبار، ص 50، نهج الفصاحه ، ص 396)

نخستين كسی كه نوروز را پديدار ساخت و برقرار كرد كياجم (جمشيد) بود. سبب آنكه وی در نوروز دنيا را به تصرف درآورد و ايرانشهر را به غايت آبادانی رسانيد و پس از آن مقرر كرد تا مرتب نوروز را جشن سازند

از دوران كهن يكی از آيين های نوروزی سبز كردن دانه ها و حبوبی است كه  بويژه  زنان در ظروف گوناگونی بعمل آورده و روز سيزدهم نوروز و جشن بهاری دسته جمعی به بيرون شهر رفته و آن را به آب روان می افكنند.

اين سبزه ها را گاه به گونه هفت كه از اعداد مقدس است سبز ميشد. اقلامی كه از دانه ها سبز ميكردند عبارت بود

از : گندم، جو، برنج، لوبيا، عدس، ارزن، نخود، كنجد، باقلا، كاجيله، ذرت و ماش. در سفره های هفت سين معمولا سه ظرف سبزه به عنوان كنايه از سه اصل دينی: انديشه نيك، گفتار نيك و كردار نيك قرار ميدادند كه اغلب گندم و جو و ارزن بود.  امروزه نيز يكی از رسوم جشن سال نو در ايران سبز كردن سبزه در ظروف سفالی است كه در آغاز اعتدال بهاری انجام ميشود. چه بسا سبز كردن سبزه خود نمادی از تكرار آفرينش باشد و يادبود آفرينش ازلی ونخستين است.

يكی از اقلام عمده سفره هفت سين آب است، كنايه از آنكه سراسر سال آبسالی باشد و آب در سفره نوروزی چون ساير چيزها، نشانه باروری و بركت ميباشد. تخم مرغ نيز در سفره نوروزی، نشان نطفه و نژاد است. آيينه و سمنو كه از جوانه های تازه رسيده گندم پخته ميشود، سنجد كه نشان عشق و دلدادگی و زايش وتولد است و ماهی كه نشان برج حوت (= ماهی) يا اسفند كه سپری شده و سيب كه ميوه ايست با راز و رمزعشق وزايش و انار كه ميوه درختی مقدس است نزد ايرانيان ، و سكه های تازه ضرب كه  نشان بركت و ثروت و دارندگی است،  و گل بيد مشك كه نمايشگر امشاسپند سپندارمذ و گل ويژه اسفند ماه است و نارنج كه گوی مانند چون زمين است در ظزفی از آب و دانه هايی مقدس اسپند كه بخوری بسيار جالب توجه است و شمع و لاله و بسياری چيزهای ديگر در سفره هفت سين از لوازم ميباشد. در اغلب نقاط و شهرهای ايران، هفت سين با كم و بيش اختلافی مرسوم است. در سفره ويژه: يك ظرف كوچك سمنو، يك يا چند عدد سكه نو ضرب، يك ظرف كوچك چينی يا بلور از سركه، چند دانه سير، ظرف كوچكی سنجد، مقداری سماق، ظرفی سيب، و مقداری سبزه قرار دارد. به احتمال در زمانهای گذشته به جای هفت سين، هفت شين نيز در سفره نوروزی معمول بوده است مثل شهد، شير، شراب، شكر، شمع، شمشاد، شايه (تخم – مرغ).

هفت سين بموجب شمارش هفت امشاسپندان (فرشتگان) در خوان نوروزی قرار ميگيرد

صدسال به اين سالها، هزار سال به از اين سال

    آزمایشات مختلف در آزمایشگاهها نشان داده است که در تنفس معمولی مقدار بسیار کمی اکسیژن جذب بدن می شود، ولی هنگام تنفس به روش هندی اکسیژن بیشتری جذب بدن می شود.

    « پرانایاما» (Pranayama) به معنای علم تنفس است، «پرانا» به معنای تنفس و جذب نیروی خاص هوا و «یاما» به معنی توقف و سکون است.

    تنفس به روش هندی، درشخص ایجاد آرامش و خونسردی می نماید، و شخص را قادر می سازد که بتواند بر خود یعنی بر افکار، احساسات و عواطف خود تسلط داشته باشد.

     از مطالعه کتابهای متعدد هندی ها درباره یوگا فهمیده می شود که منظور    یوگی های بزرگ هندی از پرانایاما فقط تنفس ساده نیست، بلکه آنها معتقدند که در هوا نیروئی وجود دارد که اگر هنگام تنفس متوجه آن نیرو باشیم، آن نیرو در بدن ما جذب خواهد شد و در غیراینصورت آن نیرو بلا استفاده خارج خواهد شد، قبلاً توضیح دادیم که پرانایاما دارای چهار فایده است: 1- ایجاد تمرکز  2- مصرف اکسیژن بیشتر 3- اثر تلقینی  4- ایجاد رلکس.

تنفس های معرف به روش هندی

تنفس پاک کننده یا (کاپالا بهاتی)

    این تنفس پرانایاما نیست، بلکه تنفسی است که برای پاک کردن درون بکار میرود.

    طرز تنفس به این طریق است که چهار زانو می نشینید، چشمها را می بندید و ریه را به آرامی پر از هوا می کنید، ولی هنگام خروج با سرعت و قدرت و فشار تمام باید هوا را بیرون برانید، مثل اینکه می خواهید همه هوا را دریک لحظه بیرون بریزید، مثل اینکه در کاسه چربی آب گرم ریخته اید و آنرا می چرخانید که یکباره خالی می کنید تا همه کثافات کاسه بیرون ریخته شود.

    فایده تنفس پاک کننده :

    این طرز نفس کشیدن نایژه های ریه را تصفیه و پاک می نماید، مجاری تنفسی را پاک می کند، جریان خودن را در بدن سریع و تقویت می نماید، اکسیژن بیشتری جذب بدن می کند، موجب قوای جوانی می شود و بطول عمر می افزاید و بدن را برای انجام   «پرانا یاما» آماده می نماید.

    «پرانا یاما» ی راحت ( سوخ پورواک) (Sukh Purvak) :

    چهار زانو می نشینید، سه انگشت میانی دست راست را روی انتهای بینی قرار میدهید، با انگشت کوچک سمت چپ بینی را مسدود می کنید و با سوراخ سمت راست ریه را پر از هوا می کنید، پر کردن هوا باید شش شماره (شش ثانیه) طول بکشد، سپس هر دو سوراخ بینی را مسدود می کنید و هوا را بمدت 12 ثانیه در ریه حبس می نمائید و سپس بمدت 6 ثانیه باید طول بکشد که هوا را از ریه خارج می کنید.

سایر تنفس های یوگا

    علاوه بر تنفس های یادشده تنفس های دیگری وجود دارد، که خیلی خلاصه اشاره می شود :

    1- تنفس دمی (بهاس تریکا) : که شبیه دم آهنگری است که از یک بینی هوا را به درون می کشیم و از بینی دیگر خارج می نمائیم بدون اینکه زمان طولانی و یا نظمی داشته باشد.

    2- نفس خنک کننده ( یوج جائی) : که دراین حالت دندانها را روی هم قرار          می دهیم و از لای دندانها نفس می کشیم که این طریق نفس کشیدن داخل را خنک  می کند. پیشگیری امراض، هضم غذا و رفع گرسنگی و تشنگی از فواید این تنفس    می باشد.

    اگر دچارشدن به سکسکه- تنگ نفس- سرفه- سر درد- درد گوش- درد چشم- درد قلب، مربوط به طرز تنفس غلط باشد، باید مراقب بود که هنگام تنفس های یوگا به ریه ها زیاد فشار وارد نشود.          http://nilofare-abi.persianblog.com

  تنفس پرانا ( پرانا یاما) : تنفس پرانا را میتوان راز بزرگ نامید، یکی از راههای خودهیپنوتیزم شدن آشنائی با راز تنفس پرانا می باشد. راز پرانا در شخص ایجاد آرامش می کند، شخص را خونسرد می نماید، نشاط و شادی می آورد، تمرکز فکر را زیاد می کند، ناراحتی های نظیر بی خوابی، افسردگی، اضطراب، پریشانی، دردهای روانی و عصبی داخل و خارج بدن را ازبین می برد. ازهمه مهمتر اینکه راز پرانا هرکس را فوق العاده باهوش تر و با استعدادتر می نماید و نیز از هر انسانی یک انسان مافوق می سازد.

        هندی ها معتقدند این پرانا در هوا وجود دارد، درون ذرات هوا است، ولی غیر از ذرات متشکله هوا می باشد. این پرانا را روح و جوهر مخصوص می دانند.

به دو نحو میتوان از پرانا استفاده کرد، اول آنکه ازصبح تا عصر در هرجا و درهر محل و هرجا که موقعیت مناسب و مقتضی باشد نفس پرانائی بکشیم. نکته مهم اینست که هنگام نفس کشیدن تمام افکار را از مغز خود خارج کنیم و تمام دقت و حواس بایستی متوجه پرانائی باشد که در هوا وجود دارد و وارد بدنمان می شود، اگر فکرمان روی پرانا متمرکز مباشد پرانا هیچ اثر مفیدی روی ما نخواهد گذاشت.

همانطور که یک ماهی در آب دریا و استخر شناور است، ما هم در پرانا شناور هستیم، ما می بینیم که ماهی آب را از دهان خود جذب می کند و از گوش خود خارج می نماید، ما هم باید خود را شبیه ماهی تصور کنیم، و تصور کنیم که پرانا از راه بینی وارد می شود و در تمام بدن ما می چرخد، ناراحتی ها و بیماریها ، و نیروها و افکار منفی ما را جذب می کند و وقتی خارج می شود، اختلالات ما را با خود می برد.

   پنج فایده تنفس پرانا:

    فایده اول- ایجاد خود هیپنوز.

    فایده دوم- اثر تلقینی: هنگام تنفس پرانا ما به خود تلقین می کنیم که داروی اعجازانگیز روحی را ازهوا می گیریم، تصور می کنیم، احساس می کنیم که شبیه شخص تشنه ای به محض اینکه آب می نوشیم در ما رفع عطش می شود، همانگونه هنگام  نفس کشیدن تصور می کنیم به محض ورود پرانا به درون ما احساس سلامتی، آرامش و لذت می کنیم، سپس تصور می کنیم که پرانا وارد تمام سلولهای بدن ما   می شود، و در تمام بدن ما می چرخد و تمام اختلالات داخلی، ناراحتی فکری روانی و عصبی ما را به خود جذب می کند و وقتی هوا از بینی ما خارج می شود، تمام اختلالات درونی و همه ضعف های انسانی و بشری همراه پرانا از درون ما خارج می شود.

فایده سوم- استنشاق اکسیژن بیشتر: اکسیژن عامل معجزه گر حیات است، همه موجودات زنده به اکسیژن محتاج هستند ، اگر اکسیژن بیشتری مصرف کنیم مسلماً از هرحیث بهبود قابل ملاحظه ای خواهیم یافت.

    فایده چهارم- شُل یا رِلکس نمودن ماهیچه های بدن.

خواص پرانا- کسانیکه به خدا اعتقاد دارند، به پرانا هم معتقدند، زیرا بعبارت دیگر پرانا نور خدا است، نیروی خدائی است، شعاع خدائی است، و چنین نیروئی میتواند در سلامتی و صحت ما فوق العاده مؤثر باشد.                                                               "وَاللهُ نورُ السّماواتِ وَ الاَرض" : خداوند نور آسمانها و زمین است.

     راه دوم استفاده از پرانا: به پشت بخوابید، خود را کاملاً شل نمائید، 5 دقیقه در سکوت فرو روید، و محیط هم باید کاملا ساکت باشد، درحالیکه به پشت خوابیده اید و چشمهایتان را بسته اید تمام فکرتان را متوجه پرانائی نمائید که در هوا وجود دارد، همه افکار را از مغزتان خارج نمائید، حالا درچنین شرایطی شروع به کشیدن تنفس پرانا نمائید، فوق العاده آرام و آهسته و بدون اینکه صدای تنفس شنیده شود نفس بکشید، بازهم نفس بکشید، کاملاً ریه ها را از هوا پر کنید. در حال پُرکردن هوا تصور کنید که پرانا وارد بدنتان می شود و تصور کنید که دارید سالم، شاد و آرام می شوید، سپس چند ثانیه هوا را در ریه ها حبس کنید و تصور کنید که پرانا در تمام بدنتان   می چرخد و تمام اختلالات و ناراحتی هایتان را جذب می کند و وقتی هوا را خارج    می کنید تصور نمائید که با گاز کربُنیک(CO2) خارج شده، از بدنتان  اختلالات فکری و روانی نیز خارج می شود. این طرز تنفس هرروز چهار بار و هربار 20 مرتبه با تمرکز و حضور ذهن کامل باید انجام شود.               http://nilofare-abi.persianblog.com