قال الصادق عليه السلام :
اذن كلما سمعت الاذان كما يوذن الموذن
وقتى صداى اذان موذن را شنيدى ، اذان بگو.
(بحارالانوار، ج 81، ص 174)
قال رسول الله صلى الله عليه وآله :
من صلى صلوة يرائى بها فقد اشرك
كسى كه براى خودنمايى نماز بخواند، مشرك است .
(تفسير قرطبى ، ج 10، ص 71)
به سر می پرورانم من هوای حضرت باقر(ع) به دل باشد مرا شوق لقای حضرت باقر(ع) زعشقش جان من بر لب رسیده کس نمی داند که نبود چاره ساز من سوای حضرت باقر(ع) به گوشم هاتف غیبی سرود این نکته را دیشب که باشد رخش دانش زیر پای حضرت باقر(ع) به رستاخیز گر خواهی نجات از گرمی محشر برو در سایه ظل همای حضرت باقر(ع) خرد عاجز بود ز اوصاف بی پایان آن سرور کمیت لفظ لنگ است از ثنای حضرت باقر(ع) جلال و شان و قدر آن امام پاکبازان را نمی داند کسی غیر از خدای حضرت باقر(ع) «رضایی» ایستاده بر در دولت سرای او چو سائل منتظر بهر عطای حضرت باقر(ع)
دم را غنیمت دان که دنیا یک دم است
هر که با غم همدم است او آدم است
اول ما يحاسب به العبد، الصلاة فان قبلت قبل سائر عمله و اذا ردت رد عليه سائر عمله
نخستين چيزى كه از بنده حسابرسى مى شود نماز است ، پس اگر نماز پذيرفته شد اعمال ديگرش نيز پذيرفته مى شود.اگر نمازش رد شود، بقيه اعمال او هم قبول نخواهد شد.
(وسائل الشيعه ، ج 3، ص 23.فلاح السائل ، ص 127.من لايحضره الفقيه ، ج 1، باب 30، حديث 5)
قلت لابى عبدالله عليه السلام :
الرجل يدخل فى الصلوة فيجود صلاته و يحسنها رجاء ان يستجر بعض من يراه الى هواه ؟قال : ليس هو من الرياء
از امام صادق (ع ) پرسيدم اگر كسى نمازش را با قرائت زيبا و نيكو به جا آورد، به اميد آن كه حاضران كه او را مى بينند مجذوب شده و راه او را در پيش گيرند (آيا به نمازش اشكال وارد مى شود؟) فرمود: اين از مصاديق ريا نيست .
(وسائل الشيعه ، ج 1، ص 56)
قالت فاطمة الزهراء عليها السلام :
جعل الله الصلاة تنزيها لكم عن الكبر
خداوند نماز را مايه دورى شما از كبر و خودپسندى قرار داد.
(اعيان الشيعه ، ج 1، ص 316).
آن سست وفا که یار دل سخت من است
شمع دگران و آتش رخت من است
اذا سمعت الاذان فات ولو حبوا؛
هنگامى كه اذان نماز را شنيدى ، هرچه سريعتر به مسجد بيا، گرچه سينه خيز باشد.
(كنزالعمال ، ج 7، ص 548)
روز عید نوروز سال بعد را پیشاپیش تبریک می گوییم.
