تبیان، دستیار زندگی

امام حسین (ع) : ثروتي را كه داري اگر به مصرف خودت نرساني ثروت مال تو نيست ، تو از آن ثروت هستي ، بنابر اين به ثروت خودت امان مده و گرنه او به تو امان نخواهد داد و پيش از آنكه ثروت ، تو را به مصرف خود برساند تو آن را به مصرف خويشتن برسان .

مالك إن لم يكن لك كنت له ، فلا تبق عليه فإنه لا يبقي عليك ، و كله قبل أن يأكلك .

امام سجاد (ع) : بار خدايا جز اين نيست كه بي نيازان به فضل قوه تو ( از غير تو ) بي نيازاند ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و ما را بي نياز گردان ، و بخشندگان از زيادي عطا و بخشش تو مي بخشند ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و ( از خوان نعمت خود ) به ما عطا فرما ، و راه يافتگان با نور هدايت و رستگاري تو راه مي يابند ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و ما را ( به آنچه خير ما در آن است ) راهنمايي نما

اللهم انما يكتفي المكتفون بفضل قوتك ، فصل علي محمد و اله ، و اكفنا ، و انما يعطي المعطون من فضل جدتك ، فصل علي محمد و اله ، و اعطنا ، و انما يهتدي المهتدون بنور وجهك ، فصل علي محمد و اله ، و اهدنا .

امام علی (ع) : هر کس ما اهل بيت را دوست دارد بايد چادر فقر را مهيا سازد[ و آماده انواع محروميتها و فشار ستمکاران گردد ] .

112 - من احبنا اهل البيت فليستعد للفقر جلبابا [[ و قد يؤول علی معنی آخر ليس هذا موضع ذکره ] ]

امام علی (ع) : [10] هيچ مالی پر درآمدتر از عقل نيست [11] هيچ تنهائی وحشتناکتر ازخودبينی نيست . هيچ عقل و درايتی همچون عاقبت انديشی نيست هيچ بزرگواری همچون تقوا نيست [12] هيچ همنيشينی همچون حسن خلق نيست هيچ ميراثیهمچون ادب نيست هيچ رهبریهمچون توفيق نيست [13] هيچ تجارتی همچون عمل صالح نيست هيچ سودی همچون پاداش الهی نيست هيچ پارسائی همچون پرهيز از شبهات نيست [14] هيچ زهدی همچون بي اعتنائیبه حرام نيست هيچ علمی همچون تفکر نيست [15] هيچ عبادتی همچون اداء فرائض نيست هيچ ايمانی همانند حياء و صبر نيست هيچ سابقه شخصيتی چون تواضع نيست [16] هيچ شرافتی چون علم نيست هيچ عزتی چون حلم نيست و نه هيچ پشتيبانی مطمئن تر از مشورت .

113 - [10] و قال [ع ] : لا مال اعود من العقل ، [11] و لا وحده اوحش من العجب و لا عقل کالتدبير ، و لا کرم کالتقوی ، [12] و لا قرين کحسن الخلق ، و لاميراث کالادب ، و لا قائد کالتوفيق ، [13] و لا تجاره کالعمل الصالح ، و لا ربح کالثواب ، و لا ورع کالوقوف عند الشبهه ، [14] و لا زهد کالزهد فی الحرام ، و لا علم کالتفکر ، [15] و لا عباده کاداء الفرائض ، و لا ايمان کالحياء و الصبر ، و لا حسب کالتواضع ، [16] و لا شرف کالعلم ، و لا عز کالحلم ، و لا مظاهره اوثق من المشاوره

امام سجاد (ع) : بار خدايا هر كه را تو ياري كردي خواري خوار كنندگان به او زيان نرساند ، و هر كه را تو عطا فرمودي جلوگيري منع كنندگان از او نمي كاهد ، و هر كه را تو راهنمايي نمودي گمراهي گمراه كنندگان او را از راه نبرد

اللهم انك من واليت لم يضرره خذلان الخاذلين ، و من اعطيت لم ينقصه منع المانعين ، و من هديت لم يغوه اضلال المضلين .

امام حسین (ع) : هر كس عطاي تو را بپذيرد، در كرم و سخاوت ياريت نموده است

من قبل عطائك فقد أعانك علي الكرم .

امام صادق (ع) : حاجت خواستن از مردم موجب سلب عزت و رفتن حياء گردد .

طلب الحوائج إلي الناس استلاب للعز و مذهبة للحياء .

امام صادق (ع) : نوميدي از آنچه دست مردم است ، موجب عزت مؤمن است در دينش ، و طمع فقري است حاضر و آماده .

اليأس مما في أيدي الناس عز للمؤمن في دينه و الطمع هو الفقر الحاضر .

امام حسین (ع) : راستگويي موجب سرافرازي است .

ألصدق عز.

امام سجاد (ع) : پس بر محمد و آل او درود فرست ، و ما را به قدرت و توانايي خود از ( زيان ) بندگانت دور ساز ، و به بخشش خود از ديگري بي نياز گردان ، و به راهنمايي خود به راه حق ببر

فصل علي محمد و اله ، و امنعنا بعزك من عبادك ، و اغننا عن غيرك بارفادك ، و اسلك بنا سبيل الحق بارشادك .