امام صادق (ع)
:
كسي كه حياء ندارد ايمان ندارد .
لا إيمان لمن لا حياء له .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 166
امام حسین (ع)
:
به خدا سوگند كه احدي امام و رهبر جامعه نيست مگر آنكه از روي كتاب خدا حكومت كند، عدالت را برپا داشته ، پايبند دين حق بوده و خودش را براي خدا به اينها پايبند مي داند، والسلام .
فلعمري ما الإمام إلا الحاكم بالكتاب ، ألقائم بالقسط، و ألدائن بدين الله ، ألحاسب نفسه علي ذالك لله ، والسلام .
بحار الانوار، ج 44، ص 334
امام رضا (ع)
:
مردم از كسي كه با صراحت و صادقانه با آنها رفتار كند خوششان نمي آيد
من صدق الناس كرهوه
امام رضا (ع)
:
عده اي به دنبال ثروت هستند ولي به آن نمي رسند و عده اي به آن رسيده اند ولي قرار نمي گيرند و بيشتر مي طلبند
الناس ضربان بالغ لا يكتفي و طالب لا يجد
امام حسین (ع)
:
هر كس حق بندگي خدا را به جاي آورد، خداوند بيش از آنچه آرزو داشته و بيش از حد كفايتش به او عطا خواهد فرمود.
من عبد الله حق عبادته آتاه الله فوق أمانيه و كفايته .
بحار الانوار، ج 71، ص 184
امام صادق (ع)
:
سه چيز از صفات خوب دنيا و آخرتند : گذشتن از كسي كه به تو ستم كرده و پيوست به آن كه از تو بريده و خويشتن داري زماني كه با تو ناداني كنند .
ثلاث من مكارم الدنيا و الاخرة : تعفو عمن ظلمك ، و تصل من قطعك و تحلم إذا جهل عليك .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 167
امام سجاد (ع)
:
پس از ايشان درود فرست در روزي ( قيامت ) كه هر كس مي آيد و با او راننده و گواهي ( از فرشتگان ) است ( قرآن كريم " سوره 50 ، آيه 21 " فرمايد : وجاءت كل نفس معها سائق وشهيد يعني و هر كس مي آيد و با او دو فرشته است يكي او را به معاد و بازگشت " مي راند و يكي " به عمل او " گواه است )
فصل عليهم يوم يأتي كل نفس معها سائق و شهيد .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
گفتار حکمت آميز گمشده مؤمن است پس حکمت را بگير ولو ازاهل نفاق باشد .
80 - و قال [ع ] : الحکمه ضاله المؤمن ، فخذ الحکمه و لو من اهل النفاق [ نهج البلاغه م 31 ]
نهج البلاغه
امام حسن (ع)
:
آنكس كه مرگش فرا رسيده ، مهلت مي طلبد تا گذشته را جبران كند و آنكس كه مرگش فرا نرسيده و براي عمل صالح فرصت دارد ، امروز و فردا ميكند .
كل معاجل يسأل النظرة ، وكل مؤجل يتعلل بالتسويف .
تحف العقول ، ص 236
امام حسن (ع)
:
اي كساني كه اهل خوش گذراني و لذات دنيا هستيد ، بدانيد كه اين لذات باقي ماندني نيست ، و مغرور شدن به سايه اي كه زوال پذير است ، حماقت است .
كان الحسن بن علي عليهما السلام يتمثل : يا أهل لذات دنيا لا بقاء لها اناغترارا بظ-ل زائ-ل حم-ق
اعلام الدين ، ص 241