تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : بار خدايا تو به آنچه كرده ام داناتري پس بيامرز براي من آنچه را كه مي داني ، و به قدرت و توانايي خود من را بازگردان به آنچه ( اطاعت و فرمانبري كه ) دوست داري

اللهم إنك أعلم بما علمت فاغفرلي ماعلمت ، و اصرفني بقدرتك الي ما احببت .

امام علی (ع) : دو گرسنه اند که هرگز سير نمي شوند : طالب علم و طالب دنيا .

457 - وقال [ع ] : منهومان لا يشبعان : طالب علم و طالب دنيا

امام علی (ع) : ايمان آن است که راستگوئی را در آنجا که به تو زيان مي رساند بر دروغ در آنجا که سود دارد مقدم داری. و اينکه گفتارت بيش از عملت نباشد و ديگر اينکه به هنگام سخن درباره ديگری از خدا بترسی.

458 - وقال [ع ] : الايمان ان تؤثر الصدق حيث يضرک ، علی الکذب حيث ينفعک ، و الا يکون فی حديثک فضل عن عملک ، و ان تتقی الله فی حديث غيرک

امام سجاد (ع) : بار خدايا من را گرفتاريهايي است كه آنها را ياد دارم ، و گرفتارهايي كه فراموش كرده ام ، و همه آنها جلو چشم توست كه به خواب نمي رود ، و در علم توست كه فراموش نمي نمايد ( تو به همه آنها آگاهي و چيزي از آنها نزد تو پوشيده نيست ) پس در برابر آن گرفتاريها به صاحبانش ( كساني كه درباره آنها بدي كرده و نمي توانم رضايتشان را به دست آورم ، يا بدي درباره آنها را فراموش كرده ام ) عوض ده ، و گراني آنها را از من بيافكن ، و سنگينيش را از من سبك گردان ، و من را نگاهدار از اين كه نزديك مانند آنها روم ( مانند آنها را بجا آورم )

اللهم و علي تبعات قد حفظتهن ، و تبعات قد نسيتهن ، و كلهن بعينك التي لا تنام ، و علمك الذي لا ينسي ، فعوض منها اهلها ، و احطط عني وزرها ، و خفف عني ثقلها ، و اعصمني من أن اقارف مثلها .

امام سجاد (ع) : بار خدايا براي من وفاي به توبه و به سر رساندن آن نيست جز به نگهداري تو ، و خودداري از گناهان نيست جز به توانايي تو ، پس من را ( براي وفاي به توبه و خودداري از گناهان ) به توانايي بي نياز كننده توانا گردان ، و به نگهداري بازدارنده ( از گناهان ) همراهي فرما

اللهم و إنه لا وفاء لي بالتوبة الا بعصمتك ، و لا استمساك بي عن الخطايا إلا عن قوتك ، فقوني بقوة كافية ، و تولني بعصمة مانعة .

امام علی (ع) : مقدرات بر نقشه و حسابگری پيروز مي گردد تا آنجا که [ گاهی]آفت و بلا در تدبير است . شريف رضی مي گويد : همين مضمون در گذشته [ شماره 16 ] با عبارت ديگری گذشت .

459 - وقال [ع ] : يغلب المقدار علی التقدير ، حتی تکون الافه فی التدبير قال الرضی : و قد مضی هذا المعنی فيما تقدم بروايه تخالف هذه الالفاخ

امام علی (ع) : بردباری و خونسردی[ در برابر حوادث ] فرزندان دو قلوئی هستندکه از همت بلند متولد شده اند .

460 - وقال [ع ] : الحلم و الاناه توامان ينتجهما علو الهمه

امام سجاد (ع) : بار خدايا هر بنده اي كه به درگاه تو ، توبه نموده بازگردد و او در علم غيب نزد تو ( علم به نهانيها كه مختص به توست ، و اخبار انبياء و ائمه - عليهم السلام - از مغيبات و پنهانيها به وحي و الهام از جانب توست ) توبه شكننده و به گناه و خطاي خويش بازگردنده باشد ، پس من به تو پناه مي برم از اين كه چنين ( مانند او ) باشم ، پس اين توبه من را توبه اي قرار ده كه پس از آن ( هنگام تذكر و ياد آوردن گناه ) به توبه اي نيازمند نباشم ( از اين جمله استفاده مي شود كه هنگام تذكر گناه تجديد توبه واجب نيست ) توبه اي كه باعث نابود شدن ( گذشت ) آنچه ( گناهان ) گذشته و سلامتي ( از معاصي ) در آنچه ( از زندگي ) باقي و مانده است باشد

اللهم ايما عبد تاب اليك و هو في علم الغيب عندك فاسخ لتوبته ، و عائد في ذنبه و خطيئته ، فإني أعوذ بك أن اكون كذلك ، فاجعل توبتي هذه توبة لا احتاج بعدها الي توبة ، توبة موجبة لمحو ما سلف ، و السلامة فيما بقي .

امام سجاد (ع) : بار خدايا من از جهل و ناداني خود ( به پايان كار از كيفر درباره گناهان ) به درگاه تو عذر مي خواهم ، و بخشش بدي كردارم را درخواست مي نمايم ، پس از روي احسان من را به پناه رحمت و مهربانيت درآور ، و به فضل و بخشش به پرده عافيتت ( به از بين بردن ناپسنديها ) من را بپوشان ( گناهانم را در دنيا و آخرت آشكار مفرما )

اللهم إني اعتذر اليك من جهلي ، و استوهبك سوء فعلي ، فاضممني الي كنف رحمتك تطولا ، و استرني بستر عافيتك تفضلا .

امام علی (ع) : غيبت آخرين کوشش شخص ناتوان است .

461 - وقال [ع ] : الغيبه جهد العاجز