امام سجاد (ع)
:
بار خدايا بر محمد بنده و فرستاده خود و بر آل محمد درود فرست ، درودي كه بر درودها بلند و بالاي ستودنها باشد ، درودي كه مدتش پايان نپذيرد و شماره اش بريده نشود مانند كاملترين درودهايي كه بر يكي از دوستانت گذشته ( فرستاده اي ) زيرا تويي بسيار بخشنده ، ستوده شده ، آغاز كننده ( آفريننده اشياء ) بازگرداننده ( زنده كننده مردم در قيامت ) بجا آورنده هر چه خواهي .
اللهم صل علي محمد عبدك و رسولك و آل محمد ، صلوة عالية علي الصلوات ، مشرفة فوق التحيات ، صلوة لا ينتهي امدها ، و لا ينقطع عددها كاتم ما مضي من صلواتك علي احد من اوليائك ، إنك المنان الحميد المبدئ المعيد الفعال لما تريد .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
[12] امام به کسیکه در حضورش از روی غفلت و بي خبری گفت استغفرالله فرمود : [13] مادرت بر تو بگريد آيا مي دانی استغفار يعنیچه ؟ استغفار مقام بلندمرتبگان است [14] و آن يک کلمه است اما شش معنی و مرحله دارد : نخست پشيمانی از گذشته . [15] دوم تصميم بر ترک هميشگی در آينده سوم اينکه حقوقی را که از مردم ضايع کرده ای به آنها بازگردانی [16] به طوریکه هنگام ملاقات پروردگار حقیبر تو نباشد [17] چهارم اينکه هر واجبیکه از تو فوت شده حق آنرا بجای آوری[ قضا کنی] [18] پنجم آنکه : گوشتهائی که در اثر حرام بر اندامت روئيده با اندوه بر گناه آب کنی[1] تا چيزی از آن باقینماند و گوشت تازه به جای آن برويد . [2] و ششم آنکه به همان اندازه که شيرينی معصيت و گناه را چشيدی زحمت طاعت را نيز بچشی . [3] پس از انجام اين مراحل مي گوئی: استغفرالله
417 - [12] وقال [ع ] لقائل قال بحضرته : [[ استغفر الله ] ] : [13] ثکلتک امک ، اتدری ما الاستغفار? درجه العليين ، [14] و هو اسم واقع علی سته معان : اولها الندم علی مامضی ، [15] و الثانی العزم علی ترک العود اليه ابدا ، و الثالث ان تؤدی الی المخلوقين حقوقهم [16] حتی تلقی الله املس ليس عليک تبعه ، [17] و الرابع ان تعمد الی کل فريضه عليک ضيعتها فتؤدی حقها ، [18] و الخامس ان تعمد الی اللحم الذی نبت علی السحت فتذيبه بالاحزان [1] حتی تلصق الجلد بالعظم ، و ينشا بينهما لحم جديد ، [2] و السادس ان تذيق الجسم الم الطاعه کما اذقته حلاوه المعصيه ، [3] فعند ذلک تقول : [[ استغفر الله ] ]
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
حلم و بردباری،قوم و عشيره است .
418 - وقال [ع ] : الحلم عشيره
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا من به بريدن از ديگري و پيوستنم به تو خود را پاك و پاكيزه نمودم ( از هر چه جز تو چشم پوشيده بس به تو مي نگرم )
اللهم إني اخلصت بانقطاعي اليك .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
و به همه ( اندام و حواس ) ام به تو روآورده ام
و اقبلت بكلي عليك .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
بيچاره فرزند آدم سرآمد زندگيش نامعلوم علل بيماريش ناپيدا کردارش در جائی محفوخ پشه او را مي آزارد گلوگيری آب و يا غذائی او را مي کشد و عرق او را متعفن و بدبو مي سازد .
419 - وقال [ع ] : مسکين ابن آدم : مکتوم الاجل ، مکنون العلل ، محفوخ العمل تؤلمه البقه ، و تقتله الشرقه ، و تنتنه العرقه
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
نقل شده آن حضرت در ميان اصحابش نشسته بود زن صاحب جمالي از آنجا عبور کرد چشم حاضران به آن زن افتاد امام فرمود : چشمان اين مردان سخت در طلب است و اين مايه تحريک و هيجان است بنابراين هرگاه يکی از شما نگاهش به زن صاحب جمالی افتاد با همسر خود آميزش کند چرا که اين زنی است همچون آن . يکی از خوارج که حاضر بود گفت خداوند اين کافر را بکشد چقدر دانا و فقيه است اصحاب از جای پريدند که او را به قتل برسانند ولی امام فرمود : آرام جواب دشنام دشنام است و يا گذشت از گناه [ نه اعدام ]
420 - وروی انه [ع ] کان جالسا فی اصحابه ، فمرت بهم امراه جميله ، فرمقها القوم بابصارهم ، فقال [ع ] : ان ابصار هذه الفحول طوامح ، وان ذلک سبب هبابها ، فاذا نظر احدکم الی امراه تعجبه فليلامس اهله فانما هی امراه کامراته فقال رجل من الخوارج : [[ قاتله الله کافرا ما افقهه ] فوثب القوم ليقتلوه ، فقال [ع ] : رويدا انما هو سب بسب ، او عفو عن ذنب
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و از كسي كه به بخشش تو نيازمند است روگردانيده ام
و صرفت وجهي عمن يحتاج الي رفدك .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
و خواهشم را از كسي كه از احسان تو بي نياز نيست برگردانيده ام
و قلبت مسألتي عمن لم يستغن عن فضلك .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
آن مقدار از عقلت تو را کفايت مي کند که راههای گمراهی را از راه سعادت برايت واضح سازد .
421 - وقال [ع ] : کفاک من عقلک ما اوضح لک سبل غيک من رشدک
نهج البلاغه