تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : بار خدايا اهل هر سمتي از مسلمانان را به جنگ با مشركين كه در برابر ايشانند بفرست ( با آنها كمك باش و براي جنگجويي توفيقشان ده ، در نسخه ابن ادريس است اللهم اعز يعني بار خدايا مسلمانان را بر مشركين غالب و چيره گردان ) و آنان را از جانب خود به فرشتگان پي در پي آينده كمك فرما تا دشمنان را به پايان خاك در زمين تو ( جايي كه عمارت و آبادي نيست ) كشته و اسير شده رانده و شكست دهند ، يا آن كه تسليم شده و سر فرود آورده ) اعتراف نمايند كه تويي خدايي كه جز تو خدايي نيست ( در ذات ) يگانه و ( در صفات كمال ) بي شريكي

اللهم اغز بكل ناحية من المسلمين علي من بازائهم من المشركين ، و امددهم بملائكة من عندك مردفين حتي يكشفوهم الي منقطع التراب قتلا في ارضك و اسرا ، أو يقروا بأنك أنت الله الذي لا إله إلا أنت وحدك لا شريك لك .

امام علی (ع) : خداوند عقل را در وجود کسی وديعه ننهاده جز اينکه روزی به وسيله آن او را نجات خواهد داد .

407 - وقال [ع ] : ما استودع الله امرا عقلا الا استنقذه به يوما ما

امام علی (ع) : آن کس که با حق گلاويز شود حق او را بر زمين خواهد کوبيد .

408 - وقال [ع ] : من صارع الحق صرعه

امام سجاد (ع) : بار خدايا درخواست من را درباره مشركين ( از كشته شدن و اسير گشتن ) بر دشمنانت ( كه از روي دشمني اطاعت و پيرويت نمي نمايند و گفتار پيغمبران و اوصيائشان " عليهم السلام " را مخالفت مي كنند ) در اطراف شهرها از هند ، روم ، تركستان ، خزر، حبشه ، نوبه ، زنگبار ، سقالبه ( صقالبه ) ، ديالمه و باقي اصناف مردم كه مشرك ( كافر) هستند و نام و نشانشان ( از براي ديگران ) پنهان است و تو خود به علم و داناييت آنها را مي شناسي و به قدرت و تواناييت بر آنان آگاهي شامل گردان

اللهم و اعمم بذلك اعداءك في اقطار البلاد من الهند و الروم و الترك و الخزر و الحبش و النوبة و الزنج و السقالبة و الديالمة و سائر امم الشرك ، الذين تخفي اسماؤهم و صفاتهم ، و قد احصيتهم بمعرفتك ، و اشرفت عليهم بقدرتك .

امام سجاد (ع) : بار خدايا كفار را از دست درازي به مرزهاي مسلمانان ( يا به طوايف مسلمانان ) به خودشان وادار و به كاستنشان از كاستن مسلمانان جلوگير ( هلاك و تباهشان گردان ) و به پراكندگيشان از اجتماع و گرد آمدن بر مسلمانان بازدار

اللهم اشغل المشركين بالمشركين عن تناول اطراف المسلمين ، و خذهم بالنقص عن تنقصهم ، و ثبطهم بالفرقة عن الاحتشاد عليهم .

امام علی (ع) : قلب ،کتاب ديده است .

409 - وقال [ع ] : القلب مصحف البصر

امام علی (ع) : پرهيزکاری رئيس اخلاق است .

410 - وقال [ع ] : التقی رئيس الاخلاق

امام سجاد (ع) : بار خدايا دلهاشان را از آرامش و تن هاشان را از توانايي تهي گردان ، و قلبهاشان را از حيله و چاره جويي فراموشي ده ، و اندامشان را از جنگيدن با پيادگان ( مسلمانان ) سست نما ، و آنها را از زد و خورد با دليران ( اسلام ) بترسان ، و لشگري از فرشتگانت با عذاب و آزار سخت از عذابهايت برايشان برانگيز مانند كاري كه در روز ( جنگ ) بدر نمودي كه به وسيله آن ريشه آنان را قطع كرده ببري و شوكت و بزرگيشان را بدروي ( از بين ببري ) و گروهشان را پراكنده فرمايي ( روز بدر جمعه هفدهم ماه رمضان سال دوم هجرت بود كه پيغمبر - صلي الله عليه و آله - در بدر كه نام موضعي است در بيست و هشت فرسخي مدينه به راه مكه با سيصد و سيزده مرد كه در بين ايشان دو اسب يا يك اسب بيش نبود با كفار قريش كه هزار كس با اسبها و سلاحهاي بسيار بودند و رييس آنها ابوجهل پيشواي مشركين بود ، جنگيد و خداي تعالي هزار يا سه هزار يا بيشتر فرشته به كمك حضرت رسول فرستاد و گروه بسياري از بزرگان كفار مانند ابوجهل و عتبه و شيبه كشته شدند ، و آن از بزرگترين جنگهاي اسلام است ، و درباره فرستاده خداي تعالي فرشتگان را در آن جنگ به كمك مسلمانان قرآن كريم و اخبار بسيار گوياست )

اللهم اخل قلوبهم من الامنة ، و ابدانهم ، من القوة ، و اذهل قلوبهم عن الاحتيال ، و اوهن اركانهم عن منازلة الرجال ، وجبنهم عن مقارعة الابطال ، و ابعث عليهم جندا من ملائكتك بباس من باسك كفعلك يوم بدر ، تقطع به دابرهم و تحصد به شوكتهم ، و تفرق به عددهم .

امام سجاد (ع) : بار خدايا آبهاي ايشان را به وبا ( بيماريهاي همگاني ) و خوردنيهاشان را به بيماريها آميخته و درهم كن ، و شهرهاشان را به زمين فرو بر ( كه نشانه اي از آن نماند ) و پي در پي بر آن شهرها بلا و گرفتاريها برسان ، و آنها را به قحطي و حشكسالي بكوب ( گرفتار كن به طوري كه راه رهايي از آن را نيابند ) و آذوقه هاشان را در تهي ترين زمين خود ( زمين كم آب و گياه ) و دورترين زمين خويش از ايشان ( شهرهاي دور دست ) قرار ده ( تا به آن دسترسي نداشته باشند ) و قلعه هاي زمين را از آن بازدار ( تا به آنها پناه نبرند ) آنها را به گرسنگي هميشگي و بيماري دردناك دچار فرما

اللهم و امزج مياههم بالوباء ، و اطعمتهم بالادواء ، و ارم بلادهم بالخسوف ، و الح عليها بالقذوف ، و افرعها بالمحول ، و اجعل ميرهم في احص ارضك و ابعدها عنهم ، و امنع حصونها منهم ، اصبهم بالجوع المقيم و السقم الاليم .

امام علی (ع) : لبه تيز زبانت را بر ضد کسی که سخن بر زبانت نهاده به کار مگير همچنين بلاغت سخنت را بر ضد کسیکه فن سخنوری به تو آموخته صرف مکن

411 - وقال [ع ] : لا تجعلن ذرب لسانک علی من انطقک ، و بلاغه قولک علی من سددک