امام علی (ع)
:
سلطان [ و حاکم عادل ] پاسدار الهی در زمين او است .
332 - وقال [ع ] : السلطان وزعه الله فی ارضه
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا و بر محمد و آل او درود فرست ، مانند بهترين درودي كه پيش از او بر كسي از آفريدگان خود فرستاده اي و پس از او بر كسي خواهي فرستاد ، و در دنيا نيكي ( تندرستي ، آسودگي ، بي نيازي ، فرزند و زن شايسته و غلبه بر دشمنان و در آخرت نيكي ( رستگاري به پاداش و رهايي از عذاب ) به ما عطا فرما ، و من را به رحمت خود از شكنجه آتش ( گناهاني كه به آتش مي كشاند ) حفظ كن .
اللهم و صل علي محمد و آله ، كافضل ما صليت علي احد من خلقك قبله ، و أنت مصل علي احد بعده ، و اتنا في الدنيا حسنة و في الاخرة حسنة ، و قني برحمتك عذاب النار .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا اي بي نياز كننده آن كه تنها و ناتوان است ، و اي نگهدارنده ( بندگان خود ) از چيز ترسناك ، گناهان من را تنها نموده ( به سبب آن از رحمتت دور گشته و بي كس مانده ام ) و يار و همراهي با من نيست ، و از خشم تو ( دوري رحمتت ) ناتوان شده ام ، و نيرو دهنده اي ندارم ، و بر ترس ديدار تو ( فرمان تو هنگام مرگ و برانگيخته شدن روز قيامت براي بازپرسي ) نزديك گشته ام و تسكين دهنده اي براي ترسم نمي باشد
اللهم يا كافي الفرد الضعيف ، و واقي الامر المخوف ، افردتني الخطايا فلا صاحب معي ، و ضعفت عن غضبك فلا مؤيد لي ، و اشرفت علي خوف لقائك فلا مسكن لروعتي .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
[12] و در صفات مؤمن چنين فرمود : مؤمن شاديش در چهره [13] و اندوهش در درون قلب او است سينه اش از هر چيز گشاده تر و هوسهای نفسانيش از هر چيز خوارتر است . بلند پروازی را ناخوش دارد . [14] و رياکاری را دشمن مي شمرد اندوهش طولانی و همتش بلند است سکوتش زياد و تمام وقتش مشغول است [15] شکرگزار شکيبا و ژرف انديش است رشته دوستی را محترم مي شمارد [16] ولی به زودی با کسی پيوند دوستی برقرار نمي سازد اخلاقش ملايم و برخوردش توام با نرمش است دلش از سنگ خارا محکم تر و در پيشگاه خدا از برده ذليل تر است
333 - وقال [ع ] ، فی صفه المؤمن : المؤمن بشره فی وجهه ، و حزنه فی قلبه به ، اوسع شی ء صدرا، و اذل شی ء نفسا يکره الرفعه ، و يشنا السمعه ، طويل غمه ، بعيد همه ، کثير صمته ، مشغول وقته ، شکور صبور ، مغمور بفکرته ، ضنين بخلته ، سهل الخليقه ، لين العريکه نفسه اصلب من الصلد ، و هو اذل من العبد
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
اگر انسان سرآمد زندگی و عاقبت کارش را مي ديد آرزوها و غرورش را دشمن مي شمرد .
334 - و قال [ع ] : لو رای العبد الاجل و مصيره ، لا بغض الامل و غروره
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و كيست من را ايمن نمايد در هنگامي كه تو من را ترسانده اي ، و كيست من را ياري كند در حالي كه تو من را تنها گذارده اي ، و كيست من را توانايي دهد در جايي كه تو من را ناتوان ساخته اي ؟
و من يؤمنني منك و أنت اخفتني ، و من يساعدني و أنت افردتني ، و من يقويني و أنت اضعفتني ؟
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
پناه نمي دهد ( كسي ديگري را ) اي خداي من ، جز پروردگار پرورده شده اي را ، و ايمن نمي سازد مگر غلبه كننده ، شكست خورده اي را ، و ياري نمي كند مگر جوينده يافته اي را ( كه از پيش او به در نمي تواند رفت ) ؟
لا يجير ، يا الهي ، إلا رب علي امر مربوب ، و لا يؤمن إلا غالب علي مغلوب ، و لا يعين إلا طالب علي مطلوب .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
هر انسانی در اموالش دو شريک دارد : وارث و حوادث .
335 - وقال [ع ] : لکل امری ء فی ماله شريکان : الوارث و الحوادث
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
کسیکه از او درخواستی شده تا وعده نداده آزاد است [ و پس از وعده دادن در گرو وعده خويش است ] .
336 - و قال [ع ] : المسؤول حر حتی يعد
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و همه آنها ( پناه دادن ، آسوده ساختن و ياري نمودن ) اي خداي من ، به دست ( قدرت و توانايي ) توست ، و فرار و گريز ( از سختيها ) به سوي توست ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و گريختنم را پناه ده ، و خواسته ام را روا ساز
و بيدك يا الهي ، جميع ذلك السبب ، و اليك المفر و المهرب ، فصل علي محمد و آله ، و اجر هربي ، و انجح مطلبي .
صحيفه سجاديه