تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و از روي لطف و نيكي كردن خود هر پيشامد بدي را از من دور گردان ( اين كه جمله هر پيشامدي كه مفعول وادرا است در عبارت بيان نشده براي اختصار در عبارت بوده ، چون مطلب معلوم است ) و به نعمت خويش من را پرورش ده ، و به كرم و بخشش خود من را اصلاح فرما ( آنچه از دست رفته باز گردان ) و به احسان خويشتن من را ( از دردهاي جسماني و نفساني ) معالجه كن ، و در سايه ( رحمت ) خود من را جاي ده ، و خشنوديت را بر من بپوشان ( شامل حال من گردان ) و چون كارها بر من درهم گردد و به ( آشنا شدن ) درست ترين آنها ، و كردارها شبيه و مانند يكديگر شود به ( انجام دادن ) پاكيزه ترين آنها ، و مذاهب بر خلاف يكديگر گردد به ( پيروي از ) پسنديده ترين آنها من را توفيق ده ( چون در هر مذهبي نوعي از كارهاي پسنديده خداي تعالي است مانند اعتراف به خدا و عادات و قوانين نيك از اين رو امام - عليه السلام - فرموده پسنديده ترين آنها ، وگرنه آشكار است كه در غير مذهب اسلام رضاي خدا تصور نمي شود )

اللهم صل علي محمد و اله ، و ادرأ عني بلطفك ، و اغذني بنعمتك ، و اصلحني بكرمك ، و داوني بصنعك ، و اظلني في ذراك ، و جللني رضاك ، و وفقني إذا اشتكلت علي الامور لاهداها ، و إذا تشابهت الاعمال لازكاها ، و إذا تناقضت الملل لارضاها .

امام علی (ع) : امام روز جنگ نهروان هنگامی که از کنار کشتگان خوارج مي گذشت فرمود : بدا به حال شما آن کس که شما را فريب داد به شما ضرر زد به امام عرض شد ای اميرمؤمنان چه کسی آنها را فريب داد ؟ فرمود : شيطان گمراه گر و نفس اماره آنها را به وسيله آرزوها فريفت راه گناه را بر آنها گشود نويد پيروزی به آنها داد و آنها را به جهنم فرستاد .

323 - و قال [ع ] ، و قد مر بقتلی الخوارج يوم النهروان : بؤسا لکم ، لقد ضرکم من غرکم ، فقيل له : من غرهم يا امير المؤمنين ? فقال :الشيطان المضل ، و الانفس الاماره بالسوء ، غرتهم بالامانی ، و فسحت لهم بالمعاصی ، و وعدتهم الاظهار ، فاقتحمت بهم النار

امام علی (ع) : از معصيت خدا در خلوت گاه ها بپرهيزيد چرا که همو شاهد و همو حاکم و دادرس است .

324 - وقال [ع ] : اتقوا معاصی الله فی الخلوات ، فان الشاهد هوالحاکم

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و سرم را به تاج بي نيازي بپوشان ( تا در پيش جز تو سر فرود نياورم ) و من را به نيكي در كارهايي كه به آن قيام مي نمايم وادار ، و راهنمايي حقيقي را به من ببخش ( من را بر اسرار آگاه فرما ) و من را به توانگري گمراه مساز ، و زندگي آسوده كه در آن رنج نباشد به من عطا فرما ، و زندگانيم را سخت و دشوار قرار مده ، و دعا و درخواستم را به سويم باز مگردان ( روا كن ) زيرا من براي تو همتايي قرار نمي دهم ، و با تو مانندي را نمي خوانم ( جز تو خدايي باور ندارم كه درخواستهاي خويش را از او بخواهم )

اللهم صل علي محمد و اله ، و توجني بالكفاية ، و سمني حسن الولاية ، و هب لي صدق الهداية ، و لا تفتني بالسعة ، و امنحني حسن الدعة ، و لا تجعل عيشي كدا كدا ، و لا ترد دعائي علي ردا ، فاني لا اجعل لك ضدا ، و لا أدعو معك ندا .

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و من را از زياده روي ( در زندگي ) بازدار ، و روزي ام را از تباه شدن ( دستبرد دزدان يا آتش گرفتن و مانند آن ) نگاهدار ، و داراييم را به بركت و زياد نمودن افزون گردان ، و من را به نيكويي آنچه از آن دارايي مي نمايم به راه رستگاري برسان

اللهم صل علي محمد و آله ، و امنعني من السرف ، و حصن رزقي من التلف ، و وفر ملكتي بالبركة فيه ، و اصب بي سبيل الهداية للبر فيما انفق منه .

امام علی (ع) : زمانی که خبر شهادت محمدابن ابي بکر به امام رسيد فرمود :اندوه ما بر او به اندازه شادی شاميان است چرا که آنها دشمنی را از دست دادند و ما دوستی را

325 - وقال [ع ] ، لما بلغه قتل محمد بن ابی بکر : ان حزننا عليه علی قدر سرورهم به ، الا انهم نقصوا بغيضا ، و نقصنا حبيبا

پیامبر اکرم (ص) : هر كه مهمان قومي شود ، بي اجازه آنها روزه دلخواه نگيرد .

من نزل علي قوم ، فلا يصومن تطوعا الا باذنهم .

امام علی (ع) : عمری که خداوند بر فرزندان آدم در آن اتمام حجت مي کند وعذرش را مي پذيرد شصت سال است .

326 - وقال [ع ] : العمر الذی اعذر الله فيه الی ابن آدم ستون سنه

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و من را از كسب و روزي به دست آوردن با رنج بي نياز كن ، و بي حساب ( فراوان يا بي رنج يا بي حساب و بازپرسي در آخرت ) روزي ده ، تا از عبادت و بندگي تو براي به دست آوردن روزي باز نمانم ، و زير بار سنگيني زيانها و بدي عواقب كسب ( غير مشروع ) نروم

اللهم صل علي محمد و آله ، و اكفني مؤنة الاكتساب ، و ارزقني من غير احتساب ، فلا اشتغل عن عبادتك بالطلب ، و لا احتمل اصر تبعات المكسب .

امام سجاد (ع) : بار خدايا به قدرت و توانايي خود آنچه را درخواست مي نمايم برآور ، و به عزت و تسلط خود ( بر هر چيز ) از آنچه مي ترسم پناهم ده

اللهم فاطلبني بقدرتك ما اطلب ، و اجرني بعزتك مما ارهب .