تبیان، دستیار زندگی

امام علی (ع) : درسهای عبرت چه بسيارند و عبرت گير کم

297 - وقال [ع ] : ما اکثر العبر و اقل الاعتبار

امام صادق (ع) : خنده بسيار دل را مي ميراند .

كثرة الضحك تميت القلب .

امام صادق (ع) : از ما نيست كسي كه با همسايه اش خوشرفتاري نكند .

ليس منا من لم يحسن مجاورة من جاوره .

امام علی (ع) : کسیکه در دشمنی با دشمنان افراط کند گنهکار است و کسیکه کوتاهی کند بر خود ستم کرده و کسیکه با ديگران به دشمنی برخيزد توانائی ندارد حق خدا را رعايت کند .

298 - وقال [ع ] : من بالغ فی الخصومه اثم ، و من قصر فيها ظلم ، و لايستطيع ان يتقی الله من خاصم

پیامبر اکرم (ص) : دلهاي خويش را به كثرت خوردن و نوشيدن نميرانيد ، كه دل چون زراعت است ،وقتي آب آن زياد شد خواهد مرد .

لا تميتوا القلوب بكثرة الطعام والشراب ، فان القب يموتكالزرع اذا كثر عليه الماء .

امام سجاد (ع) : كه به آن آنچه را مرده است زنده ( سبز و خرم ) نمايي ، و آنچه از دست رفته بازگرداني ، و آنچه آمدني است بيرون آري ، و به آن روزيها را فراخي داده بيافزايي ، ابري ( از تو مي خواهيم ) كه روي هم انباشته و با خوشي و گوارا و فراگيرنده بوده صداي رعد از آن شنيده شود ، و بارانش هميشه ( كه گياهها را تباه و ساختمانها را ويران گرداند ) و برقش فريب دهنده ( بي باران ) نباشد

تحيي به ما قد مات ، و ترد به ما قد فات ، و تخرج به ما هو ات ، و توسع به في الاقوات ، سحابا متراكما هنيئا مريئا طبقا مجلجلا ، غير ملث ودقه ، و لا خلب برقه .

امام سجاد (ع) : بار خدايا ما را سيراب كن از باراني كه برطرفكننده خشكسالي ، روياننده گياه ، پهن و فراخ و بسيار باشد كه به وسيله آن ، گياه ايستاده ( سبز و خرم سالهاي پيش ) را بازگرداني ، و گياه شكسته ( پژمرده ) را درست ( سربلند ) نمايي

اللهم اسقنا غيثا مغيثا مريعا ممرعا عريضا واسعا غزيرا ، ترد به النهيض ، و تجبر به المهيض .

امام علی (ع) : گناهیکه بعد از آن مهلت دو رکعت نماز برايم باشد مهم نيست چرا که در اين نماز عفو و عافيت را از خدا مي طلبم [ و توبه خواهم کرد ]

299 - وقال [ع ] : ما اهمنی ذنب امهلت بعده حتی اصلی رکعتين و اسال الله العافيه

امام صادق (ع) : هيچ دو نفري با هم رفاقت نكنند جز اينكه هر يك كه با رفيق خود بهتر رفاقت كند پاداشش بزرگتر و پيش خداي متعال محبوبتر است .

ما اصطحب اثنان الا كان اعظمهما أجرا و أحبهما الي الله عز و جل أرفقهما بصاحبه .

امام علی (ع) : از امام پرسيدند : خداوند چگونه به حساب اين همه مخلوق مي رسد ؟ فرمود : همانگونه که آنها را با آن کثرت روزی مي دهد . پرسيده شد : چگونه به حساب آنها رسيدگی مي کند و حال اينکه او را نمي بينند ؟ فرمود : همانگونه که آنها را روزی مي دهد و او را نمي بينند

300 - و سئل [ع ] : کيف يحاسب الله الخلق علی کثرتهم ? فقال [ع ] : کما يرزقهم علی کثرتهم فقيل : کيف يحاسبهم و لا يرونه ? فقال [ع ] :کما يرزقهم و لا يرونه