امام سجاد (ع)
:
بار خدايا بر محمد آخر پيغمبران و مهتر فرستادگان و بر خانواده او ( حضرت زهرا و دوازده امام - عليهم السلام - ) كه پاك و پاكيزه اند درود فرست ، و ما و كسان و برادران ما و همه مردان و زنان اهل ايمان را پناه ده از آنچه از آن پناه برده ايم ، و رهاييمان ده از آنچه از ترس آن از تو رهايي طلبيده ايم
اللهم صل علي محمد و اله خاتم النبيين و سيد المرسلين و علي اهل بيته الطيبين الطاهرين ، و اعذنا و اهالينا و اخواننا و جميع المؤمنين و المؤمنات مما استعذنا منه ، و اجرنا مما استجرنا بك من خوفه .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
[3] امام در تسليت به اشعث ابن قيس در مرگ فرزندش چنين فرمود : [4] ای اشعث اگر بر فرزندت محزون شوی اين به خاطر مقام پدری شايسته است . [5] و اگر صبر و شکيبائی پيشه کنی خداوند به جای هر مصيبتی عوضی قرار مي دهد . ای اشعث اگر صبر کنی مقدرات بر تو جاری مي شود و تو پاداش خواهیداشت [6] و اگر ناشکيبائی و بيتابی کنی باز هم مقدرات مسير خود را طی مي کند و وزر و گناه بر تو خواهد بود [7] ای اشعث فرزندت تو را مسرور ساخت در حالی که آزمايش و فتنه بود و او تو را محزون ساخت در حالی که برای تو ثواب و رحمت است
291 - وقال [ع ] ، و قد عزی الاشعث بن قيس عن ابن له : يا اشعث ، ان تحزن علی ابنک فقد استحقت منک ذلک الرحم ، و ان تصبر ففی الله من کل مصيبه خلف يا اشعث ، ان صبرت جری عليک القدر و انت ماجور ، و ان جزعت جری عليک القدر و انت مازور يا اشعث ، ابنک سرک و هو بلاء و فتنه ، و حزنک و هو ثواب و رحمه
نهج البلاغه
امام صادق (ع)
:
هرگاه مردي را دوست داشتي او را بدان آگاهش ساز ، زيرا كه اين كار دوستي ميان شما را پابرجاتر مي كند .
اذا أحببت رجلا فأخبره بذلك فإنه أثبت للمودة بينكما .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 459
امام صادق (ع)
:
خداوند متعال فرموده است : بخيل كسي است كه از سلام كردن بخل كند .
إن الله عز و جل قال : البخيل من يبخل بالسلام .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 460
امام علی (ع)
:
امام هنگامي که پيامبر اسلام صلی الله عليه و آله و سلم رامي خواست به خاک بسپارد کنار قبر فرمود : صبر و شکيبائی جميل و زيبا است ولی نه در مورد [ مرگ ] تو و بيتابی زشت و قبيح است اما نه بر فراق تو . مصيبت مرگ تو سخت بزرگ و سنگين است و هر مصيبتی پيش از تو و بعد از تو در برابر آن کوچک و حقير است .
292 - وقال [ع ] ، علی قبر رسول الله [ص ] ساعه دفنه : ان الصبر لجميل الا عنک ، و ان الجزع لقبيح الا عليک ، و ان المصاب بک لجليل ، وانه قبلک و بعدک لجلل
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و آنچه درخواست نموديم روا ساز ، و آنچه از دست داديم عطا فرما ، و آنچه فراموش كرديم براي ما نگهدار ، و به وسيله آن ما را در جاهاي نيكوكاران و اهل ايمان قرار ده ، پروردگار جهانيان ( دعاي ما را) اجابت فرما .
و اسمع لنا ما دعونا به ، و اعطنا ما اغفلناه ، و احفظ لنا ما نسيناه ، و صيرنا بذلك في درجات الصالحين و مراتب المؤمنين امين رب العالمين .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا سپاس تو را بر نيكويي آنچه مقدر نموده اي ، و به آفت و بدي كه از من دور ساختي ، پس بهره من را از رحمت خود ( تنها ) تندرستي كه اكنون بخشيده اي قرار مده كه ( در آخرت ) بدبخت شوم به سبب آنچه دوست دارم و ديگري به سبب آنچه ( در دنيا ) پسند من نيست خوشبخت شود ( مقصود اين است كه عافيت از آفت و بدي كه در دنيا نصيب مي شود موجب نوميدي از پاداش صبر بر بلا در آخرت نگردد ، از اين رو خواسته مي شود كه بهره از رحمت تنها عافيت در دنيا نباشد كه در آخرت از پاداش صبركنندگان بر بلا بي بهره باشد ، حضرت امام محمد باقر - عليه السلام - فرموده : گرفتارترين مردم به بلا پيغمبرانند پس از آن اوصياء پس از آن نيكان و كساني كه از ديگران برترند . حضرت امام جعفرصادق - عليه السلام - فرموده : خدا را در زمين بندگاني است از بندگان برگزيده او ، تحفه و ارمغاني از آسمان به زمين نمي آيد جز آن كه آن را از آنها به ديگري باز گرداند ، و بلا و گرفتاري نمي رسد جز آن كه آن را به آنان متوجه مي گرداند ، و هم آن حضرت فرموده : اگر مؤمن چيزي را كه در پاداش از مصائب و گرفتاريها براي اوست مي دانست ، آرزو مي كرد كه او را با قيچيها ببرند )
اللهم لك الحمد علي حسن قضائك ، و بما صرفت عني من بلائك ،فلا تجعل حظي من رحمتك ما عجلت لي من عافيتك فاكون قد شقيت بما احببت و سعد غيري بما كرهت .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
با احمق معاشرت و مصاحبت مکن که کارهای احمقانه اش رابرايت جلوه مي دهد و دوست دارد تو مثل او باشی
293 - وقال [ع ] : لا تصحب المائق فانه يزين لک فعله ، و يود ان تکون مثله
نهج البلاغه
امام صادق (ع)
:
كسي كه آغاز به سلام كند به خدا و رسولش نزديكتر است .
البادي بالسلام أولي بالله و برسوله .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 460
امام صادق (ع)
:
از فروتني و تواضع اين است كه به هركس برخورد كردي سلام كني .
من التواضع أن تسلم علي من لقيت .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 461