امام سجاد (ع)
:
و تو آني كه به هر كه نعمت داد پاداش نخواست
و أنت الذي لا يرغب في جزاء من اعطاه .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هر چشمي در روز قيامت گريان است جز سه چشم : چشمي كه از ( ديدن ) آنچه خداوند حرام كرده بر هم نهاده شده و چشمي كه در راه طاعت خداوند بيداري كشيده و چشمي كه در دل شب از ترس خدا گريسته است .
كل عين باكية يوم القيامة إلا ثلاثة : عين غضت عن محارم الله و عين سهرت في طاعة الله و عين بكت في جوف الليل من خشية الله .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 234
امام صادق (ع)
:
هرگاه خواهي دعا كني پس خداي متعال را تمجيد و سپاسگزاري كن و او را تسبيح و تهليل بگو و او را ثناي گوي ( و ستايش كن ) و بر محمد (ص ) و آل او صلوات فرست سپس درخواست كن تا به تو داده شود .
اذا اردت ان تدعو فمجد الله عز و جل و أحمده و سبحه و هلله و أثن عليه و صل علي محمد النبي و آله ، ثم سل تعط .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 238
امام سجاد (ع)
:
و تو آني كه در كيفر گناهكاران افراط ( تجاوز از حد ) نمي كند ( اگر گفته شود : از اين جمله برمي آيد كه كيفر هر گناهكاري به قدر استحقاق اوست در صورتي كه كفر كافر با مرگ او پايان مي يابد و كيفر او هميشگي است ؟ در پاسخ مي گوييم : كافر اگر هميشه زندگاني مي كرد بر كفر باقي بود ، پس كيفر هميشگي او براي اعتقادي است كه پايان ندارد )
و أنت الذي لا يفرط في عقاب من عصاه .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
ای فرزند آدم تو خود وصی خويش در اموال و ثروتت باش امروز به گونه ای در آن عمل کن که مي خواهی بعد از تو [ طبق وصيتت ] عمل کنند .
254 - وقال [ع ] : يا بن آدم ، کن وصی نفسک فی مالک ، و اعمل فيه ما تؤثر ان يعمل فيه من بعدک
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
تندخوئی نوعی جنون و ديوانگی است چرا که صاحبش پشيمان مي شود و اگر پشيمان نشود دليل آن است که جنونش مستحکم است .
255 - وقال [ع ] : الحده ضرب من الجنون ، لان صاحبها يندم ، فان لم يندم فجنونه مستحکم
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و من ، اي خداي من ، بنده توام كه او را به دعا امر فرمودي و گفت : لبيك و سعديك يعني اطاعت مي كنم و فرمانت بجا مي آورم ( لبيك بدون سعديك استعمال مي شود ، و سعديك بي لبيك استعمال نمي شود ) اينك منم ، اي پروردگار ، بنده اي كه در پيشگاهت افتاده
و انا ، يا الهي عبدك الذي امرته بالدعاء فقال : لبيك و سعديك ، ها انا ذا ، يا رب ، مطروح بين يديك .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هركس شاد شود كه دعايش به اجابت رسد بايد كسب خود را پاك و حلال كند .
من سره أن يستجاب له دعوته فليطب مكسبه .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 241
امام صادق (ع)
:
هيچگاه چهار نفر با هم اجتماع نكرده اند كه براي مطلبي به درگاه خدا دعا كنند جز اينكه با اجابت آن دعا از هم جدا شده اند .
ما اجتمع اربعة رهط قط علي أمر واحد فدعوا الا تفرقوا عن إجابة .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 242
امام سجاد (ع)
:
منم آن كه خطاها پشتش را سنگين كرده ، و منم آن كه گناهان عمرش را به سر رسانده ( عمر را در گناهان گذرانده ) و منم آن كه با ناداني ( انديشه نكردن در پايان كار ) تو را نافرماني كرده و حال آن كه تو شايسته نافرماني او نبودي
انا الذي اوقرت الخطايا ظهره ، و انا الذي افنت الذنوب عمره ، و انا الذي بجهله عصاك و لم تكن اهلا منه لذاك .
صحيفه سجاديه