تبیان، دستیار زندگی

امام صادق (ع) : ( گاهي ) مردي را مي بيني كه در سخنوري در يك لام و يا واو خطا نكند ، خطيب ( و سخنوري ) است زبردست و شيوا ولي همانا دلش از شب تاريك و ظلماني تاريك تر و سياه تر است ، و ( گاهي ) مردي را مي بيني كه نتواند آنچه در دل دارد به زبان آورد اما دلش مانند چراغ نورافشاني كند .

تجد الرجل لا يخطئ بلام و لا واو خطيبا مصقعا و لقلبه أشد ظلمة من الليل المظلم ، و تجد الرجل لا يستطيع يعبر عما في قلبه بلسانه و قلبه يزهر كما يزهر المصباح .

امام صادق (ع) : خداوند دوست دارد بنده اي را كه در گناه بزرگ به او توجه كند ( و از او آمرزش بخواهد ) و مبغوض دارد بنده اي را كه گناه اندك را خوار شمارد و به آن بي اعتنا باشد . ( و در مقام توبه و تدارك آن نباشد ) .

إن الله يحب العبد أن يطلب إليه في الجرم العظيم و يبغض العبد أن يستخف بالجرم اليسير .

امام سجاد (ع) : و اي آن كه ياري او به ستم رسيدگان نزديك است ( به زودي آنها را ياري خواهد نمود )

و يا من قربت نصرته من المظلومين .

امام علی (ع) : تغافل يکی از بهترين کارهای کريمان است . [ اشاره به اينکه از بسياری از کارهائی که بر ضد شخص آنها است چشم پوشی مي کنند ] .

222 - وقال [ع ] : من اشرف اعمال الکريم غفلته عما يعلم

امام علی (ع) : کسی که لباس حياء او را بپوشاند . مردم عيب او را نمي بينند

223 - وقال [ع ] : من کساه الحياء ثوبه ، لم ير الناس عيبه

امام سجاد (ع) : و اي آن كه مدد او از ستمگران دور است ( ايشان را ياري نمي كند )

و يا من بعد عونه عن الظالمين .

امام صادق (ع) : هيچ بنده اي نيست كه گناهي كند و از آن پشيمان گردد جز اينكه پيش از آن كه طلب آمرزش كند خدا گناهش را بيامرزد .

ما من عبد أذنب ذنبا فندم عليه الا غفر الله له قبل أن يستغفر .

امام صادق (ع) : هيچ بنده اي نيست كه خداوند بر او نعمتي ارزاني دارد و بداند كه آن نعمت از طرف خداست جز اينكه خداوند پيش از آن كه او سپاسگزاري آن را كند او را بيامرزد .

ما من عبد أنعم الله عليه نعمة فعرف أنها من عند الله الا غفر الله له قبل ان يحمده .

امام سجاد (ع) : اي خداي من ، تو مي داني آنچه از فلان فرزند فلان به من رسيده از آنچه ( ظلم و تعدي ) كه آن را نهي كرده اي ، و از آنچه از من هتك حرمت نموده و آن را بر او منع نموده اي ، و ستم او از طغيان و سركشي در نعمت توست كه به او رسيده و از بي باكي و نترسيدن از كيفر توست بر او ( هنگام خواندن دعا به جاي فلان ابن فلان نام ستمگر و پدرش برده شود )

قد علمت ، يا الهي ، ما نالني من فلان ابن فلان مما حظرت و انتهكه مني مما حجزت عليه ، بطرا في نعمتك عنده ، و اغترارا بنكيرك عليه .

امام علی (ع) : [2] کثرت سکوت موجب ابهت است و انصاف مايه فزونی دوستان [3] بابذل و بخشش قدر انسان بالا مي رود . و با تواضع نعمت کامل مي شود . [4] و با پذيرش هزينه ها بزرگی تثبيت مي گردد و روش عادلانه مخالفان را مقهور مي سازد [5] و با حلم و بردباری در برابر سفي هان ياوران انسان فزونی مي يابند .

224 - وقال [ع ] : بکثره الصمت تکون الهيبه ، و بالنصفه يکثر المواصلون و بالافضال تعظم الاقدار ، و بالتواضع تتم النعمه ،وباحتمال المؤن يجب السؤدد ، و بالسيره العادله يقهر المناوی ء ، و بالحلم عن السفيه تکثر الانصار عليه