امام علی (ع)
:
کوچ کردن [ از دنيا ] نزديک است
187 - وقال [ع ] : الرحيل و شيک
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
در حالي كه براي تو فروتني كرده و خم گشته ، و سر به زير افكنده و كج شده ، و ترس پاهايش را به لرزه انداخته ، و بسياري اشك گونه هايش را غرق نموده ، تو را مي خواند : اي بخشنده ترين بخشندگان ، و اي بخشنده تر كسي كه رحمت خواهان پي در پي به او رومي آورند ، و اي مهربانتر كسي كه آمرزش جويان گرد او گردند ، و اي آن كه بخشش او از كيفرش بيشتر است ، و اي آن كه خشنودي او از خشمش افزونتر است
قد تطأ طالك فانحني ، و نكس راسه فانثني ، قد ارعشت خشيته رجليه ، و غرقت دموعه خديه ، يدعوك : بيا ارحم الراحمين ، و يا ارحم من انتابه المسترحمون ، و يا اعطف من اطاف به المستغفرون ، و يا من عفوه اكثر من نقمته ، و يا من رضاه اوفر من سخطه .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هركس به سنگيني ذره اي ، تكبر در دلش باشد به بهشت وارد نمي شود .
لا يدخل الجنة من في قلبه مثقال ذرة من كبر .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 423
امام صادق (ع)
:
تكبر اين است كه : مردم را خوار شماري و حق را سبك شماري ( در برابر حق سفاهت كني ) .
الكبر أن تغمص الناس و تسفه الحق .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 424
امام سجاد (ع)
:
و اي آن كه با گذشت نيك بر آفريدگانش منت نهاده ( نعمت سزاوار منت داده ، چون خداي تعالي از منت نهادن " بيان كردن نيكي خود به ديگران " منزه است ) و اي آن كه بندگانش را به توبه پذيري عاده داده ، و اي آن كه اصلاح تباهيهاي ايشان را به وسيله توبه خواسته ، و اي آن كه از كردار ( نيك ) ايشان به اندك خشنود گشته ، و اي آن كه ( كار ) اندك ايشان را پاداش بسيار داده ، و اي آن كه روا شدن دعا را بر ايشان ضمانت كرده ، و اي آن كه از روي تفضل پاداش نيك به ايشان را وعده فرموده است
و يا من تحمد الي خلقه بحسن التجاوز ، و يا من عود عباده قبول الانابة ، و يا من استصلح فاسدهم بالتوبة ، و يا من رضي من فعلهم باليسير ، و يا من كافي قليلهم بالكثير ، و يا من ضمن لهم اجابة الدعاء ، و يا من وعدهم علي نفسه بتفضله حسن الجزاء .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
آنکس که صورت خود را در برابر حق قرار دهد [ و بمقابله و مبارزه برخيزد ] هلاک مي شود
188 - وقال [ع ] : من ابدی صفحته للحق هلک
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
کسیکه صبر و شکيبائی او را نجات ندهد . بيتابی او را از پاي در مي آورد
189 - وقال [ع ] : من لم ينجه الصبر اهلکه الجزع
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
من گناهكارتر از آن كه معصيت تو كرده و او را آمرزيده اي نيستم ، و نكوهيده تر از كسي كه به پيشگاه تو عذر آورده و عذرش را پذيرفته اي نمي باشم ، و ستمكارتر از كسي كه به درگاه تو توبه كرده و به او احسان كرده ( توبه اش پذيرفته ) اي نيستم
ما انا باعصي من عصاك فغفرت له ، و ما انا بالوم من اعتذر اليك فقبلت منه ، و ما انا باظلم من تاب اليك فعدت عليه .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هركس را خودبيني فراگيرد هلاك شود .
من دخله العجب هلك .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 427
امام صادق (ع)
:
ريشه و سر هر خطاكاري دوستي دنيا است .
رأس كل خطيئة حب الدنيا .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 2