امام سجاد (ع)
:
و براي هر يك از آن دو ( نسبت به اوقات و اماكن ) پايان معين و مدت معلوم قرار داد
و جعل لكل واحد منهما حدا محدودا ، و امدا ممدودا .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
براي بندگان در آنچه كه آنها را به سبب آن روزي و با آن پرورششان مي دهد هر يك از شب و روز را به همان اندازه ( كوتاهي و بلندي ) كه از جانب او تعيين گرديده جاي يكديگر مي گمارد
يولج كل واحد منهما في صاحبه ، و يولج صاحبه فيه بتقدير منه للعباد فيما يغذوهم به ، و ينشئهم عليه .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
مردي خدمت رسول خدا - صلي الله عليه و آله - آمد و عرض كرد : اي پيامبر خدا ! به چه كسي احسان كنم ؟ فرمود : به مادرت . گفت : سپس به چه كسي ؟ فرمود : به مادرت . عرض كرد : سپس به چه كسي ؟ فرمود : به مادرت . عرض كرد : سپس به چه كسي ؟ فرمود به پدرت .
جاء رجل الي النبي - صلي الله عليه و آله - فقال : يا رسول الله من أبر ؟ قال : أمك ، قال : ثم من ؟ قال أمك ، قال : ثم من ؟ قال : أمك ، قال : ثم من ؟ قال : أباك .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 233
امام حسین (ع)
:
اخلاق نيكو عبادت شمرده مي شود .
ألخلق الحسن عبادة.
تاريخ يعقوبي ، ج 2، ص 246
امام علی (ع)
:
[17] از امام [ ع ] درباره قريش سؤال شد فرمود اما طائفه بني مخزوم 000 [1] گل قبيله قريشند دوست داريم که با مردانشان هم سخن شويم و با زنانشان ازدواج کنيم [2] و اما طائفه بني عبدشمس از همه بدانديش تر و بخيل ترند . [3] و اما ما طائفه بني هاشم از همه آنها نسبت به آنچه در دست داريم بخشنده تريم و بهنگام بذل جان از همه سخاوتمندتريم آنها پر جمعيت تر و مکارتر و زشت ترند [4] و ما فصيح تر و دلسوزتر و زيباتريم .
120 - [17] و سئل [ع ] عن قريش فقال : اما بنو مخزوم [1] فريحانه قريش ، نحب حديث رجالهم ، و النکاح فی نسائهم [2] و اما بنو عبد شمس فابعدهارايا ، و امنعها لما وراء ظهورها [3] و اما نحن فابذل لما فی ايدينا ، و اسمح عند الموت بنفوسنا ، و هم اکثر و امکر و انکر ، [4] و نحن افصح و انصح و اصبح
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
اين دو عمل با هم تفاوت بسيار دارند : عملیکه لذتش مي رود وعواقب بد آن مي ماند و عملیکه زحمتش مي رود و اجر و پاداش آن باقی مي ماند .
121 - و قال [ع ] : شتان مابين عملين : عمل تذهب لذته و تبقی تبعته ، و عمل تذهب مؤونته و يبقی اجره
نهج البلاغه
امام حسین (ع)
:
سكوت زينت بخش آدمي است .
ألصمت زين .
تاريخ يعقوبي ، ج 2، ص 246
امام صادق (ع)
:
سدير گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : آيا فرزند مي تواند پدرش را پاداش دهد ؟ فرمود : پاداشي براي پدر نيست جز در دو صورت : پدر برده باشد و پسر او را بخرد و آزاد كند ، پدر بدهي داشته باشد و پسر آن را بپردازد .
قال عن سدير قال : قلت له - عليه السلام - هل يجزي الولد والده ؟ فقال : ليس له جزاء إلا في خصلتين يكون الوالد مملوكا فيشتريه ابنه فيعتقه أو يكون عليه دين فيقضيه عنه .
اصول كافي ، ج 3 ، ص 237
امام سجاد (ع)
:
و شب را براي ايشان آفريد تا از جنبشهاي رنج آور و دشواريهاي خسته كننده ( روز ) بيارامند ، و آن را ( براي بندگان چون ) لباس و جامه گردانيد تا در آن آرام گرفته بخوابند كه آن برايشان آسايش و توانايي است ، و تا به سبب آن خوشي و خوشگذراني يابند ( در قرآن كريم " سوره 25 ، آيه 47 " فرمايد : و هو الذي جعل لكم الليل لباسا يعني و اوست خدايي كه شب را براي شما لباس گردانيد )
فخلق لهم الليل ليسكنوا فيه من حركات التعب و نهضات النصب ، و جعله لباسا ليلبسوا من راحته و منامه ، فيكون ذلك لهم جماما و قوة ، و لينالوا به لذة و شهوة .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
و روز را براي ايشان بينا كننده ( روشن ) آفريد تا در آن فضل و احسان او را بطلبند ، و وسيله روزيش را به دست آورند ، و براي رسيدن به سود كنوني از دنياشان و يافتن ( وسائل ) سود آينده ( سعادت هميشگي ) در آخرتشان در زمين او گردش نمايند
و خلق لهم النهار مبصرا ليبتغوا فيه من فضله ، و ليتسببوا الي رزقه ، و يسرحوا في ارضه ، طلبا لما فيه نيل العاجل من دنياهم ، و درك الاجل في اخريهم .
صحيفه سجاديه