• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
    جستجو :
درگذشت موسى مبرقع، در شهر مقدس قم - سال 296 هجرى قمرى
موسى بن محمد معروف به مبرقع ، فرزند "امام محمد تقى(ع)" در مدينه منوره از بانوى بزرگوار و پاك سرشتى به نام "سمانه مغربيه" ديده به جهان گشود. ابواحمد موسى مبرقع ،برادر امام هادى (ع) و مادر هر دويشان سمانه مغربيه بود. وى ، پس از شهادت برادرش امام هادى (ع) در سال 254 قمرى در سامرا، مدتى در مدينه اقامت نمود و در سال 256 قمرى و به هنگام خلافت "مهتدى عباسى"، به "قم" هجرت كرد. او نخستين سيد رضوى بود كه وارد قم شد و چون پيوسته بر روى خود بُرقع (روبند) مى‏گذاشت، به "مبرقع" شهرت يافت. موسى مبرقع چون به قم وارد شد، مورد استقبال عرب‏هاى ساكن قم نگرديد و آنان وى را از اين شهر بيرون نمودند. بدين جهت، وى به سوى كاشان رفت و در آن جا، "احمد بن عبدالعزيز بن دُلَف عجلى" (حاكم وقت) از وى استقبال و پذيرايى نمود و به وى جوايز و مركب هايى بخشيد. هم چنين مقرر كرد كه در هر سال، مبلغ يك هزار مثقال طلا و يك اسب زين و ركاب شده به وى بدهند. عرب‏هاى قم، كه به موقعيت نَسَبى و اجتماعى وى آگاه شدند، از سوء كردار خويش پشيمان شده و به خدمت وى در كاشان رفته و عذرخواهى نمودند و او را به قم دعوت كرده و با استقبال شايانى وى را وارد اين شهر نمودند. موسى مبرقع، كه به مجاور شدن تربت عمّه پدرش "حضرت معصومه (س)" خرسند بود، ماندن در قم را پذيرفت و در اين شهر ماندنى شد. وى در قم، داراى موقعيت اجتماعى و دارايى‏هاى فراوان شد و مورد توجه همگان گرديد. از آن پس، سه تن از خواهرانش و "بريهه" دخترش وارد قم شدند و در اين شهر اقامت گزيده و در همين جا وفات يافتند و در جوار حضرت معصومه (س) مدفون شدند. موسى مبرقع، پس از چهل سال زندگى در شهر مقدس قم، سرانجام در شب چهارشنبه، آخرين روز ماه ارديبهشت و دو روز مانده به آخر ربيع‏الثّانى، سال 296 قمرى، وفات يافت و دوستداران اهل بيت (ع) را به سوگ و عزا نشانيد. پس از تشييع با شكوه جنازه وى، "عباس بن عمرو غنوى"، حاكم وقت قم بر وى نماز گذارد و در محله "موسويان" وى را به خاك سپردند. مدفن وى، كه در محله موسويان و در جنب "چهل اختران" )واقع در خيابان آذر( قراردارد، مزار شيعيان و محبان اهل بيت (ع) مى‏باشد. موسى مبرقع داراى پنج فرزند پسر بود كه نام هايشان عبارت است از: حسين، على، احمد، محمد و جعفر. موسى مبرقع، جدّ سادات رضوى است. (1) 1- نك: منتهى الآمال، ج 2، ص 350