تبیان، دستیار زندگی

افسوس میخورم

وقتی که خواهرم

در این دروغزار پر از کرکس

فکر پرنده ای است..

پرنده ای که ز پرواز مانده است!!!!!

 در ابعاد این عصر خاموش 

 من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم 

 بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهاییه من بزرگ است 

 و تنهاییه من شبیخون حجم تورا پیش بینی نمیکرد 

                                             و خاصیت عشق این است...