تبیان، دستیار زندگی

خواستگاری تا وقتی که انجام نشده یکی از دشوارترین لحظه های زندگی یه دختر یا پسره. خجالت هم باعث میشه تا در مورد این جور مسائل کمتر از کسی سوال کنن.

توی یه سری از مسائل خواستگاری که بزرگترای هر دو طرف هستن و یه جور سر و ته قضیه رو جمع می کنن، اما پشت در بسته یه اتاق کوچیک هست که دختر و پسر نشستن و می خوان راجع به یه زندگی با هم بحث کنن.معمولا پسر حرف اول رو شروع میکنه. (نسبت به دختر کمتر خجالت می کشه و مدیریت روی مباحث رو هم به عهده می گیره.)

از قدیم ندیما گفتن حرف، حرف میاره. پس شروع کنید. تعارف هم نکنید. چون فایده نداره. خودتون رو معرفی کنید. از اسم خودتون تا سن و تحصیلات و اینجور چیزا شروع کنید. فقط هر مرحله رو قدم به قدم با هم برید جلو.

بعد از معرفی و صحبتای طرفتون، یه خلاصه ای از زندگیتون بگید. کجا زندگی می کنید و تو این چند سال که از خدا عمر گرفتید چیکارا کردید. فقط خلاصه...

بعد از بیوگرافی، راجع به علائق تون بحث کنید. کدوم گل، کدوم رنگ و از اینجور چیزا... (فکر نکنید چیز کلیشه ای و بی خودیه. چیزای کوچیک خیلی چیزا رو تو زندگی مشخص می کنه)

یادمه یکی می گفت: زیبایی برای حداکثر 5 ساله، 6 ماهه به اون عادت میکنی و بعد 2 سال رفته رفته از رنگ و رو می افته. اما اخلاق همیشه یه چیزی هست که براتون تازگی داشته باشه. حالا یه مقدار هم در مورد اخلاقای خوب و بدتون صحبت کنید. لجبازی و کینه توزی و خجالت کشیدن و غیره. مثلا اگه بهتون گیر بدن، عصبانی میشید و .... بهتره راجع به اخلاق صادق باشید و با اخلاق همدیگه بیشتر آشنایی داشته باشید.

حالا بگید که از همسرتون چه انتظارایی دارید و آینده رو چطور دوست دارید. این مورد خیلی چیزا رو روشن میکنه. 

می تونید راجع به مسائل قناعت، مذهب، خانواده و ... هم به نسبت صحبت کنید.