چه ناپسند است موقعی که انسانیت زیر سوال برود چه ناپسند است وقتی دروغگویی رواج پیدا کند چه ناپسند است دروغگویی زرنگی نامیده شود چه ناپسند است حق دیگران را پایمال کردن تحسین آفرین و راستگویی و صاف بودن شماتت شود
وای بر ما , ما را چه شده وقتی با خودمان با وجدانمان نمیتوانیم صادق باشیم جامعه که به جای خود خانواده خومان را چگونه میخواهیم به مراتب عالی برسانیم.
وای بر آنهایی که در رئوس امور قرار دارند و باطل را حق و حق را باطل جلوه می دهند وای بر آنها چه بدجایگاهی برای خود در یوم الحساب فراهم کرده اند وای بر آنها که با نابودی زندگی دیگران و برای خوشی و لذت زود گذر این دنیا با آتش دوزخ معامله کردند.
کجاست آن ساده زیستی علی و فاطمه, مگر نه این بود که طعام خود را به مساکین میداند و خود شب گرسنه سربه بالین میگذاشتند.
کجاست آن امانت داری رسول خدا که نام اش را محمد امین خطاب نمودند
اما ما چه کردیم؟
در جهت فراهم کردن مال و اندوخته کردن زر و زیور و تجملات بر همدیگر سبقت میجوییم پس ما چه فرقی با قارون داریم!
به امانت دیگران خیانت میکنیم حق دیگران را تصاحب میکنیم مگر نه این است که خدا از حق خودش میگذرد ولی از حق بنده اش نمیگذرد.
محمد و علی و فاطمه جایگاهشان در قاب و در و دیوار مسجد نیست جایگاه آنها در قلب است در طول نام خدا و این تنها راه رستگاری در این دنیا که هیچ تا قیام قیامت است.
