تبیان، دستیار زندگی

ایـــن روزهـــا هــــوا خیلـــی غبـــار آلــــود اســـت؛ گـــرگ را از ســـگ نمــی تـــوان تشخیـــص داد ! هنگـــامـــی گـــرگ را می شنـــاسیـــم؛ کـــه دریـــده شـــده ایــــم . . . دروغـــ رو هــمــه مــیــگـــن ؛ امــا اونــجــاش بــه آدم فــشــار مـــیــاد کــه هــمــراه بــا شــنــیـــدن ِ دروغ خــر هـــم فـــرض بــشـــی … . . . می خواهی قضاوتم کنی ؟ کفش هایم را بپوش راهم را قدم بزن دردهایم را بکش سال هایم را بگذران بعد قضاوت کن ! . . . بـرایِ قـــد کشــیدنــم ، خیــلی هـا .. کــوتـــــاه آمــدنــد …! . . . اعتقادات هر کسی‌ مثل مسواکه ، خواهشا تو حلق بقیه نکنین ! . . . اگه کثافت رو با خودکار معطر بنویسی هم چیزی از معناش کم نمیشه ! درست مثه آدمهای گندی که لباس و آرایش و موقعیت خوب دارن ! . . . اینـجــــا ، زمین … ارزانــــتر از هـمه چـــــیز ، انــسان ! نـــــرخَ ش هـــــم بـــــروز نــیست ! امّــــا ، مصـــرفـش تـــــاریـــــخ دارد ! سلام ، تـــــولــــــیدَش ! و انــــــــقضـــایــــــــش ؛ خــــداحــــافــــظ ! . … . . نسلـی هستــیـم ، که روزهــا میخــوابیــم.. و شبــهـا بیـــــداریـــم ! چــون.. تــاریـکی شب ، بـــرامــون.. قــابــل تحمـّـل تــر از “تـــاریــکی” روزهــامــونــ0