بر اساس آموزه های قرآن کریم و
فرموده های اهل بیت (ع)، رمز رستگاری پس از مرگ، در «اسلام» است و آن چیزی
جز تسلیم محض در برابر اراده الهی و دستورات انسان ساز قرآن کریم نیست. ادامه ی راه
تمامی انبیاء از آدم (ع) تا خاتم (ص) سلسله جلیله ای است از
امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع) تا امام مهدی (ع)؛ که او قائم آل محمد
(ص) است و عصاره تمامی تلاشهای نیک مردان عالم در طول تاریخ بشریت برای احقاق
راستی و درستی؛ و انشاالله به زودی با حضور جهانی ایشان، عدالت به معنای واقعی در
تمام عالم گسترده می شود و عالی ترین نوع مدیریت جامعه بشری به منصـه ی ظهور می رسد؛
آنگاه که تمامی مکاتب به بن بست رسیده اند و دیگر پاسخگوی نیازهای مادی و معنوی
جامعه خود نمی باشند.
اکنون خدا را شکر، که هنوز زنده ایم و
این بدین معناست که برای انتخاب راه درست دیر نشده است. برای هر انسان راهی
است از دوستی با دشمنان خداوند برای لذت دو سه روزه ی دنیا، تا همنشینی
با دوستان خداوند و گفتگو با بهترین های عالم هستی؛ و به واقع حق انتخاب با خود
ماست.
اگر تابحال برای بدرقه جسم بی
جان عزیزی تا گورستان رفته اید، باید بدانید که روزی دیگران، برای بدرقه ما نیز خواهند
آمد و آن تابوت روزی حامل ما هم خواهد بود و این پایان راه است؛ راهی بدون بازگشت و
توبه ناپذیر. پس هنوز هم می توانیم تصمیم بگیریم و درست ترین راه را برگزینیم.
حال جای این سؤال است که بهترین راه چیست؟
پیامبر
اكرم (ص) می فرماید:«اَفْضَلُ اَعْمالِ اُمَّتى اِنْتِظارُ الْفَرَجِ مِنْ اللَّه عَزّوَجَلّ»
بهترین
اعمال امت من انتظار فرج از خداوند
عزوجل است.
امام
على (ع) می فرماید:«اِنْتَظِرُوا الفَرَجَ
وَ لاتَیأَسُوا مِنْ رَوحِ اللَّه فَاِنَّ اَحَبَّ الْاَعْمالِ اِلى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ اِنْتِظارُ
الْفَرَجِ»
منتظر فرج باشید و از روح
خدا مأیوس نشوید. پس همانا بهترین اعمال نزد خداوند عزوجل، انتظار فرج است.
حال
که بهترین عمل در نزد خداوند عزیز، انتظار برای ظهور امام زمان (ع) است، پس باید اولاً چگونه منتظر بودن را بیاموزیم و
ثانیاً به این باور برسیم که ما هم می توانیم سربازی از خیل سربازان مهدی فاطمه (س)
باشیم؛ اگر خودمان با همت عالی بخواهیم و عزم خود را برای رسیدن به آن جزم کنیم.
آری راه تو را می خواند؛ راهی که آغازش تو ایستاده ای و در
نیمه ی راه یوسف زهرا (س)، و در پایان خداوند
هستی. تو بخواه و بکوش و خود را به آن امام عزیز برسان و تسلیم او باش تا او خود، تو را
به مقصد نهایی، یعنی مقام وصل الهی برساند.
او بیش از آنکه تو منتظرش باشی، همیشه منتظر تو بوده است ...
منبع: سایت عصر ظهور
هر حکومتی
دارای پرچمی است که به وسیله آن شناخته می شود. انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) نیز
پرچم خاصی دارد و بر آن شعاری نقش بسته است. از روایات اسلامی ـ اعم از شیعه و سنی
ـ استفاده میشود که پرچم پرافتخار حضرت مهدی (عج) هنگام ظهور، همان پرچم حضرت رسول الله (ص) است.
امام صادق (ع) فرمود: «مَعَهُ
رَایَةُ رَسُول اللّه صلى الله علیه وآله». آنگاه حضرت در پاسخ شخصى كه پرسید: آیا
نزد او است یا اینكه براى او آورده مىشود؟ فرمود: «بلكه جبرئیل آن را خواهد آورد».
بعد از آن ایشان فرمود: «با آن پرچم بر هیچ [قوم ستمگرى] نمى گذرد، مگر آنكه خداوند
آنها را هلاک مى سازد».
شبیه همین روایت از امام سجاد (ع) نیز نقل شده است.
اهمیت این امر به قدرى زیاد است كه در غیبت نعمانى بابى تدوین شده با این
عنوان كه پرچم پیامبر بعد از جنگ جمل، هرگز باز نخواهد شد؛ مگر به دست قائم (ع).
امام صادق (ع) درباره آن پرچم به ابوبصیر فرمود:
«یا اَبا مُحَمَّدٍ ما هِىَ وَاللَّهِ قُطْنٌ وَلاكَتانٌ وَلاقَزٌّ
وَلاحَریرٌ. قُلْتُ: فَمِنْ اَىِّ شَىْءٍ هِىَ قالَ مِن وَرَقِ الجَنّةِ نَشَرَها
رَسُولُ اللّهِصلى الله علیه وآله یَومَ بَدرٍ ثُمَّ لَفَّها وَدَفَعَها اِلَى
عَلىٍعلیه السلام فَلَمْ تَزَلْ عِنْدَ عَلىٍّ حَتَّى اِذا كانَ یَوْمَ البَصْرَةِ
نَشَرَها اَمیرُالمُؤمِنینَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَیهِ ثُمَّ لَفَّها وَهِىَ عِندَنا
هُناكَ لا یَنْشُرُها اَحَدٌ حَتَّى یَقُومَ القائِمُ فَاِذا هُوَ قامَ
نَشَرَها...»
«اى ابامحمد! به خدا قسم آن پرچم نه از پنبه است و نه از كتان و نه از
ابریشم و نه از حریر، عرض كردم: پس از چه چیزى است؟ فرمود: از ورق (برگ) بهشتى است.
رسول خدا (ص) در روز بدر آن را برافراشت، و بعد آن را در هم پیچید و
به على (ع) داد. پس همچنان نزد على (ع) بود تا
هنگامى كه روز بصره
فرا رسید، آن را برافراشت. پس خداوند پیروزى را نصیب او ساخت. سپس آن حضرت
آن را در
هم پیچید و آن اینجا نزد ما است. هیچ كس آن را نخواهد گشود تا آن گاه كه
قائم (ع) قیام كند و چون او قیام نمود، آن را برخواهد افراشت.».
و از امیرالمؤمنین على (ع) روایت شده، آنگاه كه حضرت مهدى (ع) پرچم خویش
را به اهتزاز درآورد, بین مشرق و مغرب براى او روشن خواهد شد. «اِذا هَزَّ رایَتَهُ
اَضاءَ لَها ما بَیْنَ المَشْرِقِ وَالمَغْرِبِ»
«ان مع المهدی (ع) رایة النبی صلى الله علیه وآله »
«مع المهدی رایة رسول الله صلى الله على وسلم المغلبة، لیتنی أدركته و أنا
أصدع»
مراجع:
1- ابن حماد: الفتن ص 213 و 220 - حدثنا یحیى بن الیمان،
عن قیس، عن عبد الله بن شریك قال: ولم یسنده إلى النبی صلى الله علیه وآله.
2- ملاحم ابن طاووس: ص 61 ب 140 عن ابن حماد: وفیه ". المعلمة. وأنا جذع
".
3- عرف السیوطی، الحاوی: ج 2 ص 75 أوله عن ابن حماد، عنه وفیه ".
المعلمة ".
4- القول المختصر: ص 24 ب 3 ح 35 كما فی عرف السیوطی، مرسلا.
5- برهان المتقی: ص 152 ب 7 ح 24 عن عرف السیوطی: وفیه ". المخملة "
6- معجم أحادیث الإمام المهدیع, الشیخ علی کورانی, ج 1 ص 222
شعار پرچم امام مهدی (ع) اَلبَیْعةُ
للّه است؛ یعنی بیعت از آن خداست.
«فی رایة المهدی مكتوب البیعة لله»
مراجع:
1- ابن حماد: الفتن ص 213 و 220 - حدثنا یحیى بن الیمان،
عن قیس، عن عبد الله بن شریك قال: ولم یسنده إلى النبی صلى الله علیه وآله.
2- فتن زكریا: على ما فی ملاحم ابن طاووس.
3- الدانی: ص 100 حدثنا ابن عفان، حدثنا قاسم، حدثنا أحمد، حدثنا ضرار بن
صرد، حدثنا یحیى بن یمان، عن سفیان، عن أبی إسحاق، عن عوف قال: كما فی ابن
حماد بتفاوت یسیر، ولم یسنده أیضا.
4-ملاحم ابن طاووس: ص 62 ب 141 عن
ابن حماد، وفی سنده " یحیى بن سفیان الثوری " وفیه ". مكتوب علیها ".
5- عقد الدرر: ص 216 ب 9 كما فی الدانی، وقال "
أخرجه الامام أبو عمرو عثمان بن سعید المقری فی سننه، وأخرجه الحافظ أبو
عبد الله نعیم بن حماد فی كتاب الفتن ".
6- جواهر العقدین: على ما فی
ینابیع المودة.
7- عرف السیوطی، الحاوی: ج 2 ص 75 عن ابن حماد، عن ابن
سیرین، وفیه " على بدل فی ".
8- القول المختصر: ص 24 ب 3 ح 36 مرسلا،
وفیه " على رایته ".
9- برهان المتقی: ص 152 ب 7 ح 25 عن عرف السیوطی.
10- فرائد فوائد الفكر: ص 8 ب 4 عن ابن حماد، وقال " وفی التذكرة " رایاته
بیض وصفر فیها مرقوم فیها اسم الله الاعظم مكتوب، فلا یهزم له رایة، یمشی
النصر بین یدیه أربعین میلا ".
11- ینابیع المودة: ج 3 ص 267 كما فی
الدانی، عن جواهر العقدین.
12- منتخب الاثر: ص 319 ف 2 ب 49 ح 1 عن
ینابیع المودة. وفیها: ح 4 عن برهان المتقی
13- معجم أحادیث الإمام المهدیع, الشیخ علی کورانی, ج 1 ص 222
الفضل، عن محمد بن
علی، عن محمد بن سنان، عن حی بن مروان، عن علی بن مهزیار (قال): قال أبو جعفر علیه السلام (كأنی بالقائم یوم عاشوراء یوم السبت قائما بین الركن والمقام، بین یدیه جبرئیل ینادی: البیعة لله، فیملؤها عدلا كما ملئت
ظلما وجورا
امام جواد (ع)
فرمود:«گویى می نگرم كه قائم علیه السلام، میان ركن و مقام ابراهیم در مسجدالحرام
ایستاده است و در آغاز قیام, جبرئیل فرشته امین وحى، در برابر او قرار گرفته و
ندا میدهد كه «اَلبَیْعةُ للّه» هر كس می خواهد براى خدا بیعت كند بشتابد و با
حجت خدا بیعت نماید. پس در آن
هنگام، پیروان او از اقصی نقاط گیتی به سوی او می شتابند، تا اینکه با آن حضرت
بیعت کنند. پس خداوند به وسیلة او زمین را
پر از عدل و داد می سازد؛ آنسان که پر از ظلم و جور شده است.
ینادى باسم القائم (علیه السلام) فی لیلة ثلاث وعشرین ویقوم فی یوم
عاشوراء، وهو الیوم الذی قتل فیه الحسین بن علی (علیهما السلام) لكأنی
(به) فی یوم السبت العاشر من المحرم قائما بین الركن والمقام، جبرئیل (علیه
السلام) عن یمینه ینادی البیعة لله، فتصیر إلیه شیعته من أطراف الارض تطوى
لهم طیا حتى یبایعوه، فیملؤ الله به الارض عدلا كما ملئت جورا وظلما
مراجع:
1- الارشاد شیخ مفید: ج 2 ص 379 - الفضل بن شاذان، عن محمد بن علی الكوفی، عن وهب
بن حفص، عن أبی بصیر قال قال أبو عبد الله علیه السلام
2- النعمانی: ص
282 ب 14 ح 68 - حدثنا أبو سلیمان أحمد بن هوذة الباهلی، قال: حدثنا
إبراهیم بن إسحاق النهاوندی قال: حدثنا عبد الله بن حماد الانصاری، عن أبی
بصیر، عن أبی عبد الله علیه السلام أنه قال: یقوم القائم یوم عاشوراء).
3- الرسالة العزیة، للمفید: على ما فی ملاحم ابن طاووس.
4- غیبة الطوسی: ج 1 ص 453 / 459 - أوله، كما فی الارشاد بتفاوت یسیر، عن الفضل بن شاذان، إلى قوله
(ویقوم یوم عاشوراء یوم قتل فیه الحسین بن علی (علیهما السلام).
5-روضه الواعظین , محمد فتال نیشابوری, ج 1 ص 263, ما فی الارشاد، بتفاوت یسیر، مرسلا، وفیه (.. جبرئیل
بین یدیه).
6- إعلام الورى: ص 430 ب 4 ف 2 - كما فی الارشاد، عن الفضل
بن شاذان، وفیه (.. فی یوم ست وعشرین من شهر رمضان.. ینادی بالبیعة لله).
7- ملاحم ابن طاووس: ص 194 - كما فی النعمانی، مرسلا، وقال (فصل: ورأیت فی
مجلد أوله الرسالة العزیة للمفید رحمه الله فی آخره أخبار وحجابات منها
بإسناد أصحابنا عن الصادق علیه السلام قال)
8- كشف الغمة , ابن ابی الفتح : ج 3 ص 261 -
عن الارشاد. وفی: ص 324 - عن إعلام الورى.
9- المستجاد من الارشاد -المجموعه , حسن بن یوسف الحلی (علامه حلی) , ج 1 , ص 263 (قرن 7 ه.ق)
10- الفصول المهمة فی معرفة الائمة: ج 2 ص 1132 - كما فی الارشاد بتفاوت عنه ظاهرا،
مرسلا، وفیه (.. وشخص قائم على یده ینادی البیعة البیعة.. ثم یسیر من مكة
حتى یأتی الكوفة.. فیصیر إلیه أنصاره فینزل نجفها على (كذا) ثم یفرق الجنود
منها إلى الامصار).
11- الصراط المستقیم, علی ابن یونس عاملی: ج 2 ص 250 ب 11 ف 9 - عن
الارشاد، مع نقص بعض ألفاظه.
12- إثبات الهداة: ج 3 ص 514 ب 32 ف 12 ح
352 - عن غیبة الطوسی. وفی: ص 729 ب 34 ف 6 ح 66 - عن غیبة الطوسی.
13- حلیة الابرار: ج 2 ص 614 - 615 ب 32 - عن النعمانی.
14- البحار: ج 52 ص
297 ح 56 - عن النعمانی.
15- بشارة الاسلام: ص 185 - 186 ب 4 - عن
الارشاد.
16- منتخب الاثر: ص 448 ف 6 ب 4 ح 6 - عن غیبة الطوسی. وفی: ص
464 ف 6 ب 9 ح 2 - عن الارشاد
17- معجم أحادیث الإمام المهدیع , شیخ علی کورانی , ج 3 ص 489
18- الارشاد , شیخ مفید , ج 1 , ص 379 (قرن 4 ه.ق)
19- مستدرك سفینة البحار , الشیخ علی النمازی
, ج 10 , ص 515
20- موسوعة الإمام الجواد, السید الحسینی القزوینی, ج 1 ص 568
إذا كثرت الغوایة وقلت الهدایة، وكثر الجور والفساد وقل الصلاح والسداد،
واكتفى الرجال بالرجال والنساء بالنساء، ومال الفقهاء إلى الدنیا،
وأكثر الناس إلى الاشعار والشعراء، ومسخ قوم من أهل البدع حتى یصیروا قردة
وخنازیر، وقتل السفیانی، ثم خرج الدجال وبالغ فی الاغواء والاضلال، فعند
ذلك ینادى باسم القائم علیه السلام فی لیلة ثلاث وعشرین من شهر رمضان،
ویقوم فی یوم عاشوراء، فكأنی أنظر إلیه قائما بین الركن والمقام و ینادی
جبرئیل بین یدیه: البیعة لله، فتقبل إلیه شیعته
مراجع:
1- كتاب إثبات الرجعة، الفضل بن شاذان: على ما فی إثبات الهداة.
2- مختصر
إثبات الرجعة: ص 217 ح 20 - حدثنا أحمد بن محمد بن أبی نصر رضی الله عنه
قال: حدثنا عاصم بن حمید قال: حدثنا محمد بن مسلم قال: سأل رجل أبا عبد
الله علیه السلام: متى یظهر قائمكم ؟ قال:
3- إثبات الهداة: ج 3 ص 570
ب 32 ف 44 ح 687 - كما فی مختصر إثبات الرجعة، مختصرا عن إثبات الرجعة،
للفضل بن شاذان.
4- كفایة المهتدی فی معرفة المهدی، المیرلوحی: على ما فی
حاشیة أربعین الخاتون آبادی.
5- أربعون الخاتون آبادی: ص 187 ح 32 - كما
فی مختصر إثبات الرجعة بتفاوت یسیر، وفیه (.. فتقبل شیعته إلیه من أطراف
الارض تطوى لهم طیا حتى یبایعوا، ثم یسیر إلى الكوفة فینزل على نجفها، ثم
یفرق الجنود منها إلى الامصار لدفع عمال الدجال، فیملؤ الارض قسطا وعدلا
كما ملئت جورا وظلما، قال فقلت له: یابن رسول الله فداك أبی وأمی، أیعلم
أحد من أهل مكة من أین یجئ قائمكم إلیها ؟ قال: لا ثم قال لا یظهر إلا بغتة
بین الركن والمقام).
6- كشف النوری: ص 222 - كما فی أربعین الخاتون
آبادی، مختصرا، عن الفضل بن شاذان من كتابه فی الغیبة.
7- منتخب الاثر: ص
464 - 465 ف 6 ب 9 ح 5 - عن أربعین الخاتون آبادی، وأشار إلیه فی كشف
الاستار. ملاحظة: (لعل هذا الحدیث ینفرد بأن الدجال یكون قبل ظهور المهدی
علیه السلام وأنه یكون مسیطرا على مناطق من العالم. كما ینفرد بأن قتل
السفیانی یكون قبل ظهور المهدی علیه السلام، بینما الاحادیث تنص على أنه
یقاتله ویقتله، ولعله یوجد خلل فی تقدیم وتأخیر فقرات الحدیث)
8- معجم أحادیث الإمام المهدیع , شیخ علی کورانی , ج 3 ص 490
قال المهدی علیه
الصلاة و السلام لمن جاء یسأل عن البیعة قال علیه السلام: البیعة لیست
لی بل لله تعالى من فوق عرشه ، فمن صدق مواعید الله ورسوله، وآمن بأخبار الله
تعالى ورسوله فقد بایع الله تعالى بالإیمان والتصدیق، ومن كذب أخبارهما فهذا لم
یبایع بل كذب وسیناله عذاب ألیم جراء عدم التصدیق والإیمان، والإمتحان الیوم
للناس والإبتلاء العظیم فی تحقق مصداق دعوى الإیمان بما قال الله ورسوله وتصدیقهما
، أو نقض هذه الدعوى بتكذیب الله و رسوله صلى الله علیه وسلم ، هذا هو الإبتلاء العظیم
حدثنا محمد بن الحسن (رضی الله عنه)
قال: حدثنا محمد بن یحیى العطار ، عن محمد بن الحسین بن أبی الخطاب، عن
صفوان بن یحیى ، عن مندل (المنذر)، عن بكار ابن أبی بكر ، عن عبد الله بن
عجلان قال: ذكرنا خروج القائم (علیه السلام) عند أبی عبد الله (علیه السلام) فقلت له : كیف لنا أن نعلم ذلك؟ فقال : یصبح أحدكم و تحت رأسه صحیفة علیها مكتوب « طاعة معروفة » و روی أنه یكون فی رایة المهدی (علیه السلام) «البیعة لله عزوجل».
[ترجمه]: ... عبدالله عجلان گوید ما در خدمت امام ششم علیه السلام
ظهور قائم علیه السلام را یادآورد شدیم باو عرض کردیم از کجا برای ما فراهم شود که این موضوع را بدانیم گفت نشانه اینست که هر
کدام شما صبح از خواب برخواستید در زیر بالین خود نامه ای دریابید که بر آن نوشته است طاعه معروفه
فرمانبری افتخار
آمیز، و روایت شده است که بر پرچم مهدی علیه السلام نقش است که اَلبَیْعةُ
للّه (بیعت برای خدای عزوجل است)
مراجع:
1-كمال الدّین و تمام النّعمة , محمد بن علی ابن بابویه (شیخ صدوق), ج 1, ص 654 (قرن 4 ه.ق)
2- العدد القویة, علی بن یوسف حلی , ج 1 , ص 66 (قرن 7 ه.ق برادر ارشد علامه حلی)
و حدثنی أبوالمفضل محمد بن عبد الله قال حدثنا محمد بن همام قال
حدثنا جعفر بن محمد بن مالك الكوفی عن سفیان بن المهدی عن أبان عن
أنس بن مالك قال خرج علینا رسول الله ذات یوم فرأی علیا فوضع یده
بین كتفیه ثم قال: یا علی لو لم یبق من الدنیا إلا یوم واحد لطول الله
ذلك الیوم حتی یملك رجل من عترتك یقال له المهدی یهدی إلی الله
عز و جل ویهتدی به العرب كما هدیت أنت الكفار و المشركین من الضلالة ثم
قال و مكتوب علی راحتیه بایعوه فإن البیعة لله عزوجل
[ترجمه]: ...
انس
بن مالک می گوید : روزى همراه رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم بودم ،
چون
حضرت علی علیه السلام را دید دست مبارکش را میان دو کتف او گذاشت و فرمود :
اى على اگر از دنیا بجز یک روز بیشتر باقى نباشد خداوند آن روز را
طولانى خواهد نمود تا مردى از عترت تو که به او مهدى می گویند حکومت کند ،
هدایت بسوى خداى عزوجل مى نماید ، وعرب بدست او هدایت یابند همانگونه که
کفار ومشرکین بدست تو از ضلالت و گمراهى نجات یافته ، وهدایت شدند سپس حضرت
فرمود: بر دو کف دستش نوشته شده با او بیعت کنید همانا بیعت از آن خداى
عزوجل است.
مراجع:
1- دلائل الإمامة, محمد بن جریر طبری آملی, ص 469 (قرن 5 ه.ق)
2- معجم أحادیث الإمام المهدیع , شیخ علی کورانی , ج 1 ص 165
حدثنا
یحیى بن الیمان عن قیس عن عبد الله بن شریك قال مع المهدی رایة رسول الله
صلى الله علیه وسلم المغلبة, لیتنی أدركته وأنا أجدع ! حدثنا یحیى بن
الیمان عن سفیان الثوری عن أبی إسحق عن نوف البكالی قال فی رایة المهدی
مكتوب البیعة لله.
مراجع:
1- ملاحم و الفتن, السید ابن طاووس, ص 62, باب 141 (قرن 7 ه.ق)
2- فتنه و آشوبهای آخرالزمان (ترجمه فارسی ملاحم), محمد جواد نجفی, ص 52, باب 141
3- الفتن, نعیم بن حماد المروزی, ج 1 , ص 220 (قرن 3 ه.ق) «قدیمی ترین کتاب در مهدویت»
برای مطالعه بیشتر در این خصوص به آدرسهای زیر مراجعه بفرمایید:
1-سایت عصر ظهور
2- سایت مبشرات ظهور
