این چیزی است که «آلیس» درباره «سرزمین عجایب» گفت؛ اما احتمالا منظورش سوریه‌ی آلوده به تکفیری‌ها بوده است.

افراط‌گرایانِ تکفیری از هرآنکه به سوء تعبیرهای بدوی‌شان باور نداشته باشد نفرت دارند. رویکرد آنان در قبال سوفی‌ها، شیعه‌ها، مسلمانان سنتی و البته غیرمسلمانان ساده و وحشیانه است: «سر از تنشان جدا کنید.»

ویدئویی که اخیرا در اینترنت منتشر شده است و در آن شورشیان تکفیریِ تحت حمایت امریکا دو مسیحی از جمله یک کشیش را در حمص سر بریدند، تمام دنیا را بهت‌زده کرد. این ویدئوی منزجرکننده که از سوی خود تکفیری‌ها فیلمبراری و منتشر شد صرفا آخرین نمونه از جنایات ثبت شده‌ی آنان در سوریه بوده است؛ افرادی که گویا از انجام این جنایات به خود می‌بالند.

پیش از این ویدئویی در اینترنت منتشر شده بود که یک تکفیری را در حال خوردن قلب و ریه یک سرباز سوری کشته شده نشان می‌داد. ولادمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه می‌گوید امید دارد هیئت اعزامی تکفیری‌های تحت حمایت امریکا به مذاکرات آتی صلح آدمخوار نداشته باشد، چرا که در این صورت کار روسیه برای محافظت از دیپلمات‌هایش دشوار خواهد شد.

اگر دیپلمات‌های تکفیری در جریان این مذاکرات گرسنه شوند آیا سر دیگران را می‌بُرند و دل و روده‌شان را بیرون می‌کشند؟

در مقابلِ یک فرد مذهبیِ راستین، یک خودخواهِ خودپسندِ گزافه‌گو قرار دارد. فرعون چنین آدمی بود.

تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها فراعنه‌ی کوچک هستند؛ گمان می‌کنند حق با خودشان است و باقی افراد اشتباه می‌کنند. آنان فکر می‌کنند آنقدر از افراد دیگر برتر و والاتر هستند که اجازه دارند آنان را بکشند و حتی گاهی اوقات اعضا و جوارح تنشان را به نیش بکشند.

البته اگر بخواهیم عدل و انصاف را در نظر بگیریم، باید گفت که اغلب صهیونیست‌‌ها و تکفیری‌ها آدمخوار نیستند اما از جنایاتی که در راه عقاید خودخواهانه‌ی ایل و تبارشان انجام می‌شود استقبال می‌کنند.

صهیونیست‌ها، برخلاف تکفیری‌ها معمولا آنقدر باهوش هستند که از اعمال شنیع و وحشتناک خود فیلم نگیرند. در حالی که شماری از جنایاتشان به بدیِ جنایات تکفیری‌ها است.

یکی از هفته‌‌نامه‌های پزشکیِ مشهور انگلیس با نام «بی‌ام‌جی» ده سال پیش مطلبی درباره جزئیات بیش از ۶۰۰ مورد قتل کودکان فلسطینی به دست تک‌تیراندازهای اسرائیلی منتشر کرد. این کودکان در پیاده‌رو و حیاط مدرسه هدف گلوله قرار می‌گرفتند. کریس هجز در مقاله خود با نام «خاطرات غزه» صحنه‌ی تیراندازی به کودکان فلسطینی و کشته شدن آنان از سوی نیروهای اسرائیلی را که خود نیز شاهدِ آن بوده است، اینگونه توصیف می‌کند:

«دیروز در همین مکان، نیروهای اسرائیلی به هشت نوجوان که شش تن از آنان زیر ۱۸ سال سن داشتند، شلیک کردند. یکی از آنان ۱۲ سال داشت. آنان بعد از ظهر امروز یک پسربچه ۱۱ ساله با نام علی مراد را کشتند و چهار تن دیگر را که سه نفرشان زیر ۱۸ سال داشتند، به شدت مجروح کردند. من در درگیری‌های دیگری که پوشش داده‌ام شاهد تیر خوردن کودکان بوده‌ام... اما هیچ وقت ندیده بودم که سربازان کودکان را مانند موش به تله بیاندازند و صرفا به خاطر تفریح آنان را به گلوله ببندند.»

این تیراندازیِ تفریح‌وار به کودکان یکی از سیاست‌هایِ رسمیِ بالفعل دولت اسرائیل است. نظامیان اسرائیل با افتخار لباس‌هایی می‌پوشند که بر آن تصویر یک زن باردار فلسطینی با یک علامت هدف بر روی شکم، نقش بسته است. در این لباس عبارت «یک تیر و دو نشان» نوشته شده است.

چرا تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها گمان می‌کنند آنقدر از ما بهتر هستند که می‌توانند سر از تنمان جدا کنند، ما را بخورند و صرفا برای تفریح به همسرانِ باردار و کودکانمان تیراندازی کنند.

صهیونیست‌های یهودی یقین دارند که «افراد برگزیده» هستند. تکفیری‌ها بر این باورند که باقی افراد کافرند و ریختن خونشان رواست. صهیونیست‌های مسیحی ایمان دارند که تنها کسانی هستند که با بازگشت مسیح در امان خواهند بود و اینکه بهترین راه برای بازگرداندن مسیح آغاز جنگ جهانی سوم در «سرزمین مقدس» است.

به نظر من همه‌ی این افراد به واقع دیوانه‌اند.

ایالات متحده‌ی امریکا قرار بود بستر جامعه‌ای با احزاب مختلف و چند مذهبی باشد، کشوری که در آن مردمی از قبایل مختلف با باورهای مختلف شانه به شانه هم، هم‌زیستی دارند، جایی که بردباری از همه چیز پیشی می‌گیرد. پس، چرا امریکا بزرگترین حامی تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها در جهان است؟ چرا مالیات‌دهندگان امریکایی با میلیاردها دلار از اسرائیل حمایت مالی می‌کنند؟ چرا امریکایی‌ها برای نیروهای تک تیرانداز اسرائیلی سلاح و مهمات می‌خرند تا کودکان را صرفا برای خوشایند خودشان بکشند؟ چرا امریکایی‌ها برای تکفیری‌ها سلاح می‌خرند و آنان را به سوریه می‌فرستند تا سر از تن کسانی که به گونه‌ای متفاوت از این افراد می‌اندیشند، جدا کنند و آنان را بخورند؟

دولت امریکا القاعده را به سبب واقعه ۱۱ سپتامبر مقصر می‌داند. از این رو، چرا القاعده که به شدت تحت نفوذ تکفیری‌ها قرار دارد، این چنین در جنگ با سوریه از سوی امریکا حمایت می‌شود و یاری دریافت می‌کند؟

افراد سلیم تصدیق می‌کنند که نظر افراد دیگر نیز باید شنیده شود. آنان به جای آن که بگویند «من...من...من»، به سخن دیگران گوش می‌دهند و از آنان می‌آموزند.

اندیشمندان اسلامیِ سنتی روشی عالی برای برخورد با عقاید و نظرهای مختلف دارند. آنان یک موضوع معرفی می‌کنند؛ نظر اندیشمندان مختلف درباره آن موضوع را فهرست می‌کنند و درباره این که کدام نظر بیش از همه مجاب کننده به نظر می‌رسد توضیح می‌دهند؛ البته مسلم است که «خداوند از همه آگاهتر است.»

تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها تنها با صدای بلند نظر خودشان را مطرح می‌کنند. آنان هیچ توجهی به نظر دیگران ندارند. شعار آنان این است: «اما من بهتر از همه می‌دانم». این افراد تصور می‌کنند اگر به ضرب گلوله شما را بکشند و یا سر از تنتان جدا کنند، دیگر مجبور نیستند عقایدتان را اذعان نمایند.

متاسفانه برای تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها، عقاید ضدّگلوله هستند. سر بریدنِ یک فرد، عقایدش را از بین نمی‌برد. این عقاید در اذهان دیگران و آثارشان باقی می‌ماند.

مهم نیست سر چند نفر را از تن جدا کنند، مهم نیست چندین کودک بی‌گناه را به ضرب گلوله بکشند، تلاش تکفیری‌ها و صهیونیست‌ها برای تسخیر جهان و از بین بردن تفاوت‌ها، سرانجام با شکست رو به رو خواهد شد.

هر یک از آنان سرانجام در پیشگاه کسی قرار خواهند گرفت که بر همه چیز آگاه است و درباره هر موضوعی قضاوت می‌کند؛ کسی که صدایش خاموش شدنی نیست.

مترجم: پروانه کریمی

روزنامه انگلیسی «ایندیپندنت» روز یک‌شنبه ( ۹تیر، ۳۰ ژوئن) گزارش داد در پی «اتهام‌های تازه مبنی بر جاسوسی بیش از حد تصور سرویس‌های مخفی امریکا و انگلیس درباره ارتباطات تلفنی و اینترنتی آلمان» دفتر دادستانی فدرال این کشور در حال آماده کردن طرح شکایت علیه امریکا و انگلیس است.

آلمان روز دوشنبه اعلام کرد به دلیل «سلب اعتماد» سفیر امریکا را احضار می‌کند.

آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان گفت که اگر اتهام‌ها درست باشد، برنامه گسترده جاسوسی و نظارت امریکا «رفتار غیرقابل قبول به شیوه دوران جنگ سرد را در قبال برلین» اثبات خواهد کرد.

در تحولی دیگر، هفته‌نامه خبری در اشپیگل آلمان سازمان امنیت ملی امریکا را به شنود از دفاتر اتحادیه اروپا در شهرهای واشنگتن، نیویورک و بروکسل متهم کرد.

اشپیگل فاش کرد که سازمان‌های اطلاعاتی امریکا هر ماه نزدیک به نیم میلیون مکالمه‌ تلفنی، ایمیل و پیامک را در آلمان کنترل می‌کنند که بیشترین میزان شنود و جاسوسی در میان کشورهای اتحادیه اروپا است.

اشپیگل افزود، کانادا، استرالیا، برزیل و نیوزلند مشمول هدف عملیات نظارتی و جاسوسی سازمان امنیت ملی امریکا نبودند، اما «حملات جاسوسی» به آلمان امکان‌پذیر بود.

گزارش‌ها به تازگی فاش کرده‌اند که سازمان‌های جاسوسی انگلیس و دفاتر ارتباطات دولتی این کشور ارتباطات تلفنی و اینترنتی در آلمان را ضبط می‌کردند و آن را در اختیار سازمان امنیت ملی امریکا قرار می‌دادند.

در همین حال، فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه روز دوشنبه گفت این کشور تا زمانی که مطمئن نشود عملیات جاسوسی امریکا پایان یافته است، در هیچ زمینه‌ای با واشنگتن مذاکره نخواهد کرد.

اولاند تاکید کرد: «تا زمانی که این اطمینان نه تنها برای فرانسه بلکه برای همه کشورهای اتحادیه اروپا و همه شرکای امریکا حاصل نشود، نمی‌توان هیچ مذاکره و معامله‌ای در هیچ زمینه انجام داد.»

اتهام‌ها علیه سرویس‌های اطلاعاتی امریکا و انگلیس در حالی مطرح شده است که به تازگی ادوارد اسنودن، پیمان‌کار پیشین سازمان امنیت ملی امریکا بخشی از اسناد محرمانه این کشور را فاش کرده است.

این افشارگر امریکایی اطمینان داده است انتشار اطلاعاتی که از برنامه‌های نظارتی و جاسوسی امریکا به دست آورده ادامه خواهد داشت.

اسنودن اوایل ماه جاری اسنادی را فاش کرد که نشان می‌دهند سازمان امنیت ملی امریکا و پلیس فدرال این کشور (اف‌بی‌آی) به طور مخفیانه اطلاعات شهروندان امریکایی و دیگر مردم جهان را جمع‌آوری می‌کنند.

منبع

http://www.avs.rozblog.com/