تبیان، دستیار زندگی

 

من در روستا زندگی میکردم و آنجا مسلمانانی وجود نداشتند، به جز کارگران میهمان که آنها هم نمی توانستند آلمانی صحبت کنند.
آگهیی در یک نشریه در مورد خانم ها گذاشتم، با این موضوع که می خواهم با مسلمانانی آشنا بشوم.با آنکه آن نشریه تقریبا از هیچ مسلمانی خوانده نمیشد، که البته نمی دونستم، سه چهار مسلمان جواب دادند.از طریق آنها به کتبی دست پیدا کردم و سرانجام در سن 19 سالگی به اسلام آمدم.البته این تازه اول راه بود.
با این که می دونستم مذاهب و شاخه های مختلفی وجود دارد،اما فکر کردم حتما اکثریت راست می گوید دیگر، پس اسم خودم رو گذاشتم سنی.
وقتی در مورد شیعیان سوال می کردم جوابی نمی گرفتم، "این را هنوز لازم نیست بدانی" ، جواب های انحرافی یا حتی منفی، که اینها مسلمانان واقعی نیستند، یا حتی کافرند. در ملاقاتی همگانی در سال 1985 در مونیخ، که محتوای صحبت آن اتفاقا "حکومت اسلامی" بود، با شیعیان آشنا شدم.
تا آن موقع تنها مجاهدین خلق ایران را میدیدم که در خیابان ها نوشته های خود را توزیع می کردند. 
اما این دفعه آنجا ایرانیان و شیعیان دیگری بودند که پشت نظام اسلامی ایستاده بودند.آنها به من کتبی دادند.وقتی این کتب رو خوب بررسی کردم به این نتیجه رسیدم که شیعه، اسلام واقعیست و منطقی تر هم هست.مثلا برایم منطقی نبود که حضرت محمد(ص) امت را همین طور به حال خود واگذار کرده باشد بدون اینکه جانشینی برگزیند.
به نظرم همه چیز اسلام زیباست.چون راه ، روش و علمی هست که با فطرت طبیعی انسان سازگار است.برایم بسیار جالب است که تنها دینی هست که به صورت مداوم و استوار ایمان، به یک خدای واحد رو آموزش می دهد.به جای آن سه گانگی عجیب مسیحیت و این که حضرت عیسی(ع) برای گناهان ما از دنیا رفته باشد.توحید در یهودیت هم وجود دارد. اما...
بنابراین این نمی تواند آن توراتی باشد که از طرف خدا نازل شد و آن انجیلی که در بخش هاییش تناقض وجود دارد دیگر قطعا نه.من در واقع به دنبال مکاشفه معتبر و دست نخورده ای می گشتم.

اسلام هم حوزه های روحانی و معنوی انسان رو در نظر می گیرد و هم حوزه های عرفی و زندگی دنیوی را. بدین خاطر باید مدام از غیر مسلمان ها بشنوم، که من این طور "فکر کردن" را مرخص کرده ام، از آنجا که دین همه چیز را تنظیم می کند، اما مهم نیست، بگویند.
بنابراین در بهترین حالت، تمام زندگی،هر نفس کشیدن،در اسلام عبادت است. 

شگفتی هاى آفرینش

*نزول باران و صافى هوا و فایده ناهمگونى حالت هوا*

اى مفضّل! در اینكه به خاطر مصلحت عالم، آسمان گاه صاف و گاه بارانى است نیك اندیشه كن.
اگر یكى از این دو در هوا ماندگار مى‏ شد بى‏ شك زیانبار بود. نمى‏ بینى وقتى كه یكسره باران مى‏ آید، گیاهان و سبزی ها مى ‏گندند؟
جسم حیوانات سست و بى ‏حاصل مى‏ شود؟
هوا در سردى مى‏ افتد؟
بیماری ها پیدا و پراكنده مى‏ شوند؟
و راه ها و گذرگاه ها نارسا و نابود مى ‏گردند؟

همچنین اگر هوا یكسره صاف و آفتابى باشد،
زمین، خشك و تفتیده مى‏ گردد.
گیاهان خشك مى‏ شوند و مى‏ سوزند.
آب چشمه‏ ساران و جویبارها فرو مى‏ رود
و این پیامدها سخت به زیان مردم است.

نیز اگر خشكى بر هوا چیره شود انواع دیگرى از بیماری ها پدید مى‏ آیند.

امّا اگر در عالم، یكى پس از دیگرى پدیدار گردد [و آسمان گاه بتابد و گاه ببارد]، هوا در اعتدال مى ‏افتد، هر كدام زیان دیگرى را دفع مى‏ كنند و همه چیز نیكو و درست و استوار مى‏ گردد.

اگر كسى گوید: چرا چنان نكردند كه در هیچ كدام زیان نباشد؟
گفته مى ‏شود: براى آنكه [در دنیا] انسان قدرى در رنج و درد افتد و از گناه به دور گردد.چنان كه انسان بیمار براى باز یافتن سلامت و شفاى كامل به داروهاى تلخ و ناگوار نیازمند است. هنگامى نیز كه طغیان مى‏ كند و مى‏ شورد به درد و سختى نیازمند است تا در ورطه پلیدى در نیفتد و در راه راست بیفتد.

اگر پادشاهى در میان مردمان سرزمین خود مقدار زیادى طلا و نقره پخش كند آیا نزد آنان بلند مرتبه و بنام نمى ‏گردد؟ حال این كجا و باران فراگیر كه غلات را مى‏ افزاید و ارزش آن از تمام طلا و نقره‏ هاى زمین افزونتر است كجا!

نمى‏ بینى كه یك دانه باران چه قیمتى دارد و چه نعمت بزرگى است ولى مردم از آن در غفلت‏ اند؟

**چه بسا حاجتى بى‏ قدر از یكى از ایشان دیر برآورده شود و او بدون توجه به نعمتى بزرگتر به خشم آید و ناسزا گوید، در حالى كه خیر او در همین است. چه سود كه او از شناخت نعمت هاى بزرگ محروم شده است.*

((برگرفته از کتاب توحید مفضل))

رسول خدا(ص) از حضرت جبرئیل(ع) سوال نمود که آیا فرشتگان خنده و گریه دارند؟ جبرئیل فرمود: بله. (یکی از آنجاهایی که فرشتگان می‌خندند) زمانی است که زن بی‌حجابی و بدحجابی می‌میرد، و بستگان او را در قبر می‌گذارند و روی آن زن را با خشت و خاک می‌پوشانند تا بدنش دیده نشود. فرشتگان می‌خندند و می‌گویند: تا وقتی که جوان بود و با دیدنش هر کسی را تحریک می‌کرد و به گناه می‌انداخت(پدر و برادر و شوهرش و...از خود غیرت نشان ندادند) و او را نپوشاندند، ولی اکنون که مرده و همه از دیدنش نفرت دارند او را می‌پوشانند.

 روزی خواهد آمد و این جهان از ظلم و ستم آزاد خواهد شد.

 چو صلوات بفرستی بر آمدنش

                                     جهان غرق گل می شود از دمش

 به امید ظهورش