تبیان، دستیار زندگی

مهدى جان! 

روز را با یادت شب مى‏كنم و هر شب منتظرت هستم. در تاریكى شب‏هاى ظلمانى، منتظر شنیدن صداى گامهایت درپس كوچه‏هاى انتظار هستم. آرى من منتظر او هستم كه خود نیز منتظر است.

قریب ۱۱۷۷ سال است كه شیعیان، این مظلومان همیشه تاریخ، انتظار آمدن لحظه‏اى را مى‏كشند، انتظار آن لحظه كه عطر و بوى خوش محمّدى‏صلّى اللّه علیه و آله سراسر جهان را یكبار دیگر معطر كند. انتظار آن لحظه‏اى كه خاطره مظلومیّت زهرا و على و فرزندانشان را در خود نهفته دارد. انتظار لحظه‏اى كه در آن طنین: «أین الطالب بدم المقتول بكربلاء» زمین و آسمان را فرامى‏گیرد.

در آن لحظه نوگل نرگس و امید شیعه از راه مى‏آید. از سفرى دور، به دورى قرنهاى طولانى، كوله‏بار سفر «انتظار» را زمین نهاده و از درون آن، سبزى و طراوت و عدل و عدالت را كه ارمغان سفر براى منتظران چشم به راه است بیرون مى‏آورد. مى‏دانم خود او نیز منتظر آن لحظه است، لحظه‏اى كه در زمین و آسمان بانگ: «أین المضطرّ الّذی یجاب إذا دعى» طنین‏انداز شود. منتظر لحظه‏اى كه تكیه به دیوار كعبه داده و بانگ برآورد: «أنا بقیّةاللّه، (بقیة اللّه خیرٌ لكم إن كنتم مؤمنین)»، منتظر لحظه‏اى كه وعده حق تحقق پذیرد و «جاء الحق وزهق الباطل» تحقق یابد. منتظر لحظه‏اى كه مستضعفان به امر خداوند وارثان زمین شوند و پرچم «سبز آل‏محمّدصلّى اللّه علیه و آله» در سراسر گیتى به اهتزاز در آید.

در پس این قرنها چشمانم به در دوخته شده است و منتظر آمدنت هستم.

هر صبح جمعه سراغت را از باد صبا مى‏گیرم، نشانى از كوى آشناى تو مى‏پرسم، اما باد صبا چون همیشه پاسخى ندارد. آه كه غروب جمعه چه دل‏گیر است، چشمهاى ابرى منتظران هواى باریدن دارد. هفته‏اى دیگر نیز بى‏گل روى مولا سپرى شد، چه سخت و طاقت‏فرساست: «عزیزٌ علىّ أن أرى الخلق ولاترى ولاأسمع لك حسیسا ولانجوى».

همه شب منتظرت هستم تا اگر شبى گذرت به كوچه دل‏مان افتاد واز روى كرم، گوشه چشمى به كوچه تاریك دل ما كردى و آن را از نور خود منوّر ساختى، در خواب غفلت فرو نرفته باشم.

شبها را به این امید روز مى‏كنم و روزها را به این امید شب كه تو بیایى. بیایى و دلهاى زخم‏خورده‏مان را مرهم گذارى.

دیگر روزهاى هفته برایم معنا ندارد، تنها به جمعه مى‏اندیشم، اى كاش هر روز جمعه بود و جمعه‏اى معطر نزدیك جمعه «موعود»، جمعه‏اى پر از عطر اقاقى‏ها، جمعه‏اى به عطر خوش محمّدى (صلّى اللّه علیه و آله) ، جمعه‏اى سرخ و حسینى (علیه السلام) ، جمعه‏اى سفید به پاكى دل منتظران عاشق و جمعه‏اى سبز به سبزى «جمعه حضور».