بعد از زیارت رفتم داخل صحن امامزاده كه مزار چند "شهید گمنام" توجهم را به خود جلب كرد ... نمی دانم چرا! ... اما هر بار كه مزار شهیدی گمنام را می بینم به یاد خانواده ای منتظر، مادری چشم به راه و یك انتظار بی پایان می افتم! ... غربت غریبی حول مزار این شهیدان است كه عجیب دل آدم را به درد می آورد! ... سنگ مزاری كه چیزی رویش ننوشته جز محل شهادت یا اسم عملیات ... یعنی کمترین اطلاعاتی که از یک انسان می تواند به واسطه آن در حافظه تاریخ بماند! ... پس کو تاریخ و محل تولد؟ ... کجاست نام پدر و مادر؟ ...
ولی مهمترین چیزی که از او نمی دانیم نامش است ... " نامی که اکنون گمنام شده " ... نامی که روز تولدش پدر و مادرش با چه پرواز خیالی بر او نهادند! ...
اما مگر چند تن از ما وقتی با نام و نشان کامل دفن می شویم در حافظه تاریخ می مانیم؟ ... خانه آخرش آن که نزدیکانمان کمی چهره و خاطراتمان را آن هم برای مدتی اندک به یاد نگاه می دارند؟ ... اما شهید، اگر حتی در ذهن من و شما و تاریخ نماند و اگر ندانیم نامش چه بوده، موهبت و لطفی بزرگ نصیبش گشته ... او بعد از مرگش، بعد از آنکه بر جسدش سنگ نهاده اند، زنده است و نزد پروردگارش روزی می خورد ... من و شما هم از روزی پروردگارمان می خوریم اما در زمین خاکی! ...
نمی دانم، نمی نالم، شهید از جانش، از نامش گذشت و بر چنین سفره ای نشست و بعضی ...
حال تو خود بگو چه كسی گمنام است؟ ... موجوداتی كه همه نامشان در نانشان پیچیده كه اگر نانشان را ببری دیگر كسی آنها را نمی شناسد یا آنکه تنها اسمش گمنام است؟! ... چه خوش است این گمنامی ... خوشا آنان که گمنام آمدند و کارهای بزرگی کردند و بالاخره گمنام هم رفتند ...
شَها دَهُم ولى تویى چهارمین على تویى بنام نامى على تو را ترانه مى کنم
می خواهم برایت نامه ای بنویسم ... نامه ای هر چند كوتاه ... هر چند كه نتواند داغ دلم را بازگو كند ... شاید اصلاً كلمات ساده من در شأن امام همامی چون شما نباشد ... شاید ...
**********
بعضی وقتها دل آدم از بعضی چیزها می گیرد ... اینقدر دلتنگ می كند آدم را كه اگر تمام بغضها و اشكهای عالم هم در دل و چشم آدم جمع شود، باز هم كم است ... مثل همین داستان اهانت به حرم و حریم شما ... می دانید، كسی جز خود ما مقصر نیست ... مایی كه ادعای حب ائمه را داریم ... چرا؟ ... چون شاهد لطیفه هایی هستیم با موضوعیت ائمه اطهار، اما مهر سكوت بر لب می زنیم ... شاهد مسخره کردن نام امام جواد(ع)، تمسخر لغت غضنفر (یکی از القاب امیرالمومنین) و .... هستیم، اما لام تا كام سخن نمی گوییم بعد می نشینیم و می گوییم كه اگر در زمان شما ائمه بودیم چه و چه می كردیم! ...آری ما مقصریم ... و شرمنده ایم از این همه جفا كه در حق شما می كنیم ... زیاده عرضی نیست ... یا حق ...
