شهید سید محمد فلاح عباسی در بیست و یکمین روز از آخرین ماه فصل زمستان سال 77 در شهر رشت در خانواده ای متدین از تبار سادات و ذریه ی حضرت زهرا (س) و حامی ولایت به دنیا آمد. سید محمد علی از دوران کودکی همانطور که پدر و مادرش آرزو داشتند، کودکی خوش اخلاق، متدین، کنجکاو و باهوش و بسیار رئوف، مهربان و دوست داشتنی بود و همواره لبخندی زیبا بر لب داشت.
این سید بزرگوار از سنین خردسالی مقید به خواندن نماز های یومیه بود به طوری که پدر و بزرگوارشان تاکید داشتند: محمد علی با آنکه به سن تکلیف نرسیده بود حتی نماز های صبحش هم قضا نمی شد. او علاقه ی بسیاری به تلاوت قرآن داشت و دراین زمینه موفقیت هایی نیز کسب کرده بود. همچنین در ورزش تکواندو، نقاشی، خطاطی موفقیت هایی کسب نموده بود. از جمله فعالیت های فرهنگی او می توان حضور در مدرسه یاران سبز موعود نام برد. وی دوران تحصیل خود را با شوق وشور و اشتیاقی وافر شروع کرد و دوران دبستان خود را در مدرسه شهید حبیب زاده و شهید نوبخت بامعدلی عالی به پایان رسانید و مقطع دوم راهنمایی را در مدرسه باقرالعلوم سپری می کرد که به همراه خانواده راهی سفری پر از عشق به کربلای معلی شد.
محمد علی هنگام خداحافظی از دوستان مدرسه اش به آنها گفته بود که اگر من شهید شدم دوست دارم اسم مرا بر سر در مدرسه بگذارند...
در طول سفر ذکر مدیحه سرایی برای ائمه علیهم السلام می نمود. در لحظات پایانی این سفر معنوی در 5 کیلومتری سامرا در تاریخ 17/8/90 عنایت ابا عبدالله شامل حال ایشان شد و به مقام رفیع شهادت نائل گردید.
مادر شهید: خدا محمد علی را دوست داشت که بعد از زیارت امام حسین (ع) که ثارالله است خواست که او را به پیش خودش ببرد.
روحش شاد و یادش پاینده باد.
به آسمان که رسیدند رو به ما گفتند: زمین چه حقیر است، آی خاکی ها...
متن: ر.غلامی
عکس: ف.آبادگر
