من عاشق تمام باباهای خوب و بامرامم؛ اما تلنگر امروز پدرانه نیست. تلنگری است برای آنها كه نقششان كم از پدر نیست. نقششان كم از مادر نیست و در خانه دوم تمام ما، عاشقانه به ما یاد می‌دهند و به ما می‌گویند: بابا نان داد.

تلنگر امروز از همانجا آغاز می‌شود كه بابا نان می‌دهد. تلنگر امروز از پشت میزهای درس و مدرسه آغاز می‌شود. از پشت اتاق‌های باز و بسته آموزش و پرورش كه انگار با هر بار باز و بسته شدن و با هر بار نشستن و برخاستن مدیران آن پشت میز، جلسه‌های تصمیم‌گیری اتفاقی نو و نه لزوما پربازده و خوشایند، قرار است برای مدارس ما و دانش‌آموزان ما بیفتد.

من تمام معلمان دلسوز و پدروار مملكتم را نیز دوست دارم. تلنگر امروز تلنگری است كه از ابتدای ورود هر كدام از ما به نخستین روزهای درس و مدرسه با ما بوده و هست.

آنجا كه نظام آموزش و پرورش ما چه بسا برگرفته از نظام اجتماعی ما سال‌هاست معتقد است: بابا نان داد و این وظیفه را سالیان دراز است كه به عنوان درس اول زندگی به بچه‌های این سرزمین یادآوری می‌كند.

ما عاشق تمام پدران خوب و با معرفتیم؛ اما راستش را بخواهید عاشق تمام و كمال نظام آموزش و پرورش نیستیم؛ گرچه با بابا آب داد و با معلمان دلسوزمان خاطره‌ها داریم.

گرچه بابا آب داد در نظام آموزش و پرورش ما قطعا قصد یادآوری مقام و جایگاه رفیع پدران و تلاش و زحمت آنان را دارد، اما آیا نمی‌توان منكر شد كه این اولین درس زندگی از الفبای تلاش، كار و كوشش همگانی خالی است؟

آیا بابا نان داد معنایش این نیست كه بابا نان می‌دهد و من می‌خورم و دنیا به كام من خواهد بود؟ آیا وقت آن نرسیده كه با نگاهی به شرایط امروز جامعه و ضرورت تلاش و كوشش و كار و خلاقیت همگانی از همان ابتدا به بچه‌های كلاس اولی آموخت كه همه می‌توانند و باید دنبال نان باشند؟ آیا نباید به دنبال تغییر نگرش‌ها و القای برخی شرایط و ضروریت‌های زندگی نوین از طریق آموزه‌های كلاس و درس بود؟

وقتی در همان ابتدای درس زندگی می‌گوییم بابا نان می‌دهد، بعد‌ها آیا سخت نیست كه بگوییم: پسرجان تو نیز باید بتوانی گلیم خودت را شرافتمندانه و با تلاش و پیگیری و كار از آب بیرون بكشی.

آیا وقت و زمان آن نرسیده كه ضمن حفظ شأن و جایگاه خانواده و پدر و مادر در آموزه‌های نظام آموزشی، به سراغ برخی جمله‌ها و شعارها باشیم كه به فرزندانمان از همان ابتدا روی پای خود بودن و اعتماد به نفس و خلاقیت را بیاموزیم؟

تا كی باید بخوانیم كه تنها بابا نان می‌دهد. كاش تلنگر امروز را همه بخوانند و ای‌كاش فرهیختگان و مسوولان نظام آموزش و پرورش و تصمیم‌گیران فرهنگی بیشتر بخوانند و بدانند ـ كه حتما می‌دانند ـ جامعه باید برای فردایی بهتر تغییر كند و برخی تغییر‌ها را باید از همان كلاس اول آغاز كرد. آنجا كه سالیان است می‌گوییم: بابا نان داد.