در هر بیست و چهار ساعت براى عبد بیست و چهار خزانه مرتب قرار داده مىشود، درب یكى از آن خزانهها باز مىشود، آن را پر از نور عمل نیكش مىبیند، عملى كه آن را در یك ساعت از بیست و چهار ساعت انجام داده، به مشاهده آن نور، چنان انبساط و خوشحالى به او دست مىدهد، كه اگر بر اهل جهنّم پخش كنند، شگفتزده مىشوند.
سپس خزانهاى را باز مىكنند تاریك و سیاه، بوى بدى از آن مىآید و این نتیجه ساعتى است كه در آن معصیت خدا را كرده، به فزع و ترسى گرفتار مىشود كه اگر بر اهل بهشت تقسیم كنند عیش آنها را ناقص مىكند. خزانه دیگرى بر او مىگشایند كه از دیدن آن نه خوشحال مىشود نه بدحال و آن ساعتى است كه در آن خواب بوده، یا غافل از برنامه بوده، یا به كارى از مباحات دنیا مشغول بوده است، از خالى بودن آن خزانه دچار اندوه مىشود كه چرا در حالى كه قدرت داشته آن ساعت را به منافع الهى پر نكرده و از آن غفلت ورزیده!!
و به همین صورت خزانه طول عمر را حساب كنید كه چه چیزى در آن قرار دادهاید، آیا به حق پر كردهاید، یا از باطل و لهو و لعب آن را آلوده نمودهاید؟
اى نفس! امروز كه فرصت دارى كوشش كن كه خزانههاى ساعاتت را آباد كنى و آنها را از گنجهاى الهى بىبهره مگذارى. جایى كه اسباب بزرگى تو است، میل به كسالت مكن و با استراحت و غفلت، بهرههاى الهى را از دست مده. مواظب باش از درجات علیّین محروم مشوى و حسرت و اندوه همیشگى برایت نماند
