تبیان، دستیار زندگی

تا حال خیلی درمورد باورها و اعتقادات و اینکه چطور می‌توانید برای داشتن زندگی بهتر آنها را تغییر دهید حرف زده‌ایم. باورها و اعتقادات خاصی هستند که افراد زیادی را اسیر خود کرده‌اند و امروز می‌خواهیم آن باورها را بررسی کنیم.

اعتقادات ما در قدم اول از والدین، معلمین، همسالان، تلویزیون و رسانه‌ها نشات می‌گیرد. وقتی سنمان کم است فکر می‌کنیم بزرگترهایمان بیشتر از ما می‌دانند به همین خاطر به هرچه که می‌گویند اعتماد می‌کنیم. اما هرچه سنمان بالاتر می‌رود، دیگر خودمان اعتقادات و باورهایمان نسبت به دنیا را شکل می‌دهیم. اما کمی از ته‌نشین اعتقادات دوران کودکی در ما می‌ماند. گاهی‌اوقات بدون اینکه خودمان خبر داشته باشیم درونمان لانه می‌سازند.

دوستی یعنی:

فکر می کنم دوستی یعنی اینکه هروقت اشتراکاتت با کسی تمام شد ــ مثل همسایه بودن ، همکار بودن ، همکلاس بودن و... ــ باز هم حرف برای گفتن داشته باشی حتی در سکوت .

فکر می کنم دوستی یعنی اینکه بدانی کسی هست که برای پیش پا افتاده ترین حرفهای تو وقت می گذارد و با دقت به آنها گوش می دهد و در آینده اگر به طور اتفاقی اشاره ای به موضوع شد یادش می آید که زمانی راجع به آن صحبت کرده اید .

فکر می کنم دوستی یعنی وقتی می خواهی هدیه ای برایش تهیه کنی فقط برای رفع مسئولیت این کار را انجام ندهی و حتی فکر کردن به اینکه چه چیزی تهیه کنم که به کارش بیاید برایت لذتبخش باشد .

فکر می کنم دوستی یعنی اینکه نگرانِ نگران شدنش باشی . نگرانِ از دست دادنش باشی و برای حفظش بجنگی . دلت بلرزد اگر احساس کنی او را رنجانده ای و برای دلجویی اش وقت و انرژی بگذاری .

فکر می کنم دوستی یعنی اینکه حاضر باشی بارها غرورت را نادیده بگیری برای اینکه ناراحتی اش را برطرف کنی و او هم در مقابل با همه ناراحتی اش حاضر نباشد که تو حتی یک بار غرورت را زیر پا بگذاری.

دوست واقعی یعنی :

کسی که صبح با یاد تو بیدار میشه و شب با یاد تو می خونه.

کسی که وقتی مشکلی داری کمکی رو دریغ نکنه .

کسی که حتی وقتی از تو دوره همراهت باشه.

کسی که وقتی اشتراکاتش (هم کلاسی،همکاری،هم محلی و...)با تو تمام شد ترکت نکنه.

کسی که هر کاری که برایت می کنه بدون توقع باشه .

کسی که خودش رو دوست داشته باشه.

کسی که انحراف اخلاقی نداره.

کسی که خدا دوستش داشته باشه.

کسی که هم جنس باشه.