مشاهده مطالب کاربر

تعداد مطالب : 1

تعداد نظرات : 1

زمان آخرین مطلب : 5462روز قبل

اخلاق

من واقعا نمى‏توانم در قلب خودم بپذیرم كه با برپا كردن آسایشگاه براى پیرمردان و پیرزنان موافقت داشته بشم ؛ مادرى، شصت سال براى فرزندش فداكارى كند، بعد خیلى راحت این فرزند، او را در سنین پیرى كه كاملًا محتاج مراقبت، محبت و كمك فرزند خویش است، رها كند. چون ما در تمام عالم، در میان موجودات زنده، فداكارتر از مادر نداریم. البته بعضى از مادرها براثر كثرت گناه‏ و شركت در مجالس معصیت، رشته‏هاى انسانیت در آنها خشك شده است و دیگر مادر نیستند و نمى‏توانند مادر باشند.

فداكارتر از مادر- با حفظ حیثیت مادرى- و دلسوزتر از پدر- با حفظ حیثیت پدرى- وجود ندارد. ممكن است مردى ازدواج كرده، بچه دار شده، ولى پست، بى‏مایه و لا ابالى است و هیچ رحمى به فرزندان خود نداشته باشد. او پدر نیست، بلكه این شمرى كوچك، در كربلاى خانه است. اسلام چنین پدران و مادرانى را لعنت كرده است. «1» پدر؛ یعنى كانون دلسوزى، خیرخواهى، صبر و تحمل براى تأمین معیشت خانواده. عمرى عرق مى‏ریزد، از آبرو مایه مى‏گذارد و از بدن هزینه مى‏كند، سرما و گرما را مى‏چشد، رنج‏ها را به خود مى‏خرد، فریادها، ناسزاها، فحش‏هایى كه در فضاى كسب هست تحمل مى‏كند، دغدغه‏هاى تربیت فرزندان را به جان مى‏خرد، براى این كه فرزندانش راحت زندگى كنند و خوشبخت شوند، اما در روز درماندگى پدر و مادر، بچه‏ها با محلى قرار داد ببندند و هر دو را دور بیاندازند. این چه جنایتى است كه غرب به شما تحمیل كرده است؟

گاهى گزارشگران صدا و سیما به آسایشگاه مى‏رود و با این مردان بزرگوار و زنان پاكدامن از كار افتاده مصاحبه مى‏كند، آنها به پهناى صورت اشك مى‏ریزند كه اگر بچه‏هاى ما، ما را مى‏بینند، به ما سرى بزنند.

اما ما هیچ مكتبى را در عالم برتر از مكتب اسلام و فرهنگ تشیع در عشق، مهر و محبت نداریم. این فرهنگ، مستقیما فرهنگ حق است و معلّم این فرهنگ نیز پیغمبر صلى‏الله‏علیه‏وآله و معصومین علیهم‏السلام هستند. آنها به ما گفته‏اند كه: لحظه به لحظه نگاه كردن‏ به پدر و مادر، آب دادن به دست آنها، گذاشتن غذا در دهان آنان، حمام بردن، بوسیدن، احترام كردن، از عبادات خدا و اعمال داراى ارزش است. به قدرى این مسأله مهم است كه پروردگار در قرآن كرارا به آن اشاره مى‏فرماید؛ در مورد پدر و مادر مى‏فرماید:

«وَ قَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَ بِالْوَ لِدَیْنِ إِحْسَنًا» آیا دور انداختن پدر و مادر و روانه كردن آنها به آسایشگاه، جنگ با قرآن نیست؟ همسر مى‏گوید: پدر و مادر خود را بیرون بیانداز، من تحمل آنها را ندارم.

به زن چه ربطى دارد؟ پروردگار مى‏فرماید. پس صبر براى كجا است؟

پروردگار عالم صد و سه مرتبه در قرآن مسأله صبر را مطرح كرده است، یكى از این صبرها، صبر در برابر رنج‏ها، ناراحتى‏ها، مشكلات و پیرى پدر و مادر است.

من اگر نسبت به تبلیغ دین احساس مسئولیت نمى‏كردم، اگر كار زیاد دینى بر عهده‏ام نبود، محال بود از كنار پدرم جدا شوم. چون این كار بعد از عبادت خدا، بالاترین عبادت است.

اگر امكان دارد، منزلى براى هر دو نفر آنها اجاره كن، یا خانه قدیمى آنها را تعمیر كن، دست و پاى پدر و مادر را ببوس، هر روز به دیدن آنها برو، دور انداختن پدر و مادر كفر و خلاف قرآن است، ولى در جامعه ما حدود چهل سال است كه رسم شده، پدر و مادر را به آسایشگاه مى‏برند و حتى به دیدن آنها نیز نمى‏روند. این حركت كمال بى‏رحمى، بى‏مهرى است و خلاف خواسته و امر پروردگار است.

دوشنبه 10/5/1390 - 2:21

[ نظر به این مطلب ] - [ نظرات این مطلب : 1 ]