تبیان، دستیار زندگی

سپاهان تنها نماینده فوتبال ایران در جام باشگاههای اسیا که در جمع ۸ تیم برتر اسیا قرار دارد در مرحله یک چهارم نهایی حریف تیم کاوازاکی ژاپن است. دیدار رفت دو تیم چهارشنبه هفته گذشته در فولاد شهر اصفهان برگزار شد و دو تیم در پایان به نتیجه مساوی بدون گل رضایت دادند. سپاهان در چند ساله اخیر یکی از تیمهای خوب فوتبال ایران و نماینده تقریبا همیشه حاضر در باشگاههای اسیا بوده و حالا در این عرصه نیز به یک تیم با تجربه تبدیل شده است. انها با مدیریت و کادر فنی و بازیکنان یکدست و با کیفیت به عنوان یک مدعی محسوب میشوند.نتیجه دیدار رفت هر چند به سود سپاهان نبود اما به دلیل اینکه در خانه نیز گلی از حریف دریافت نکردند ، میتوانند امیدوارانه به ژاپن سفر کنند. مشکل اصلی و اساسی سپاهان در بازی رفت مقابل کاوازاکی عدم تنوع تاکتیکی مردان زاینده رود بود.سپاهان در اکثر بازیهای لیگ که در این چند هفته اغازین انجام داده بیشتر به پاسهای عمقی و زهر دار نویدکیا و فرارهای تیزهوشانه محمود کریمی دل بسته بود و با این حربه از عمق خط دفاعی حریف به تیمها ضربه وارد میکرد.انتقال سریع توپ از خط دفاعی به هافبک ها با یک یا دو پاس رو به جلو و سپس پاسکاریهای کوتاه و تک ضرب پشت محوطه جریمه حریف و در نهایت استفاده از عمق خط دفاعی حریف ، تنها راهکار مردان لوکا بوناچیچ برای رسیدن به پیروزی بود. اما در بازی با نماینده ژاپن، سپاهان کاری از پیش نبرد و حتی در مواردی نیز خیلی خوش شانس بود که حریف موقعیت های گل زنی را از دست داد. تیم کاوازاکی که به نظر میرسید به شناخت خوبی از سپاهان دست پیدا کرده بود با بستن فضای تاکتیکی سپاهان کاملا این تیم را فلج کرد تا جایی که اثری از سپاهان همیشگی ندیدیم.لوکا نیز به دلایل مختلف که میتوان یکی از انها را نداشتن نیروهای لازم برای تغییر تاکتیک عنوان کرد نتوانست با تدبیر مناسب بر کاوازاکی چیره شود.سپاهان در طول بازی تنها با همین تاکتیک لو رفته بازی کرد و کاوازاکی نیز توانسته بود با انالیز کردن دقیق انها بازی بهتر و نسبتا برتری را انجام دهد.سپاهانیها در کناره ها نیز مشکلات اساسی داشتند و بازیکنان کناری تیم قادر به دور زدن خط دفاعی کاوازاکی نبودند و در جناحین نیز توفیقی به دست نیاوردند. همچنین نبود بازیکن سر زن در خط حمله ارسال توپهای هوایی و سانترها را نیز بی نتیجه گذاشت و مدافعان کاوازاکی در این امر نیز بدون اشتباه نشان دادند هر چند نبود سید صالحی اقای گل باشگاههای اسیا تا این لحظه نیز از توان خط حمله سپاهان کاسته بود.هافبکهای سپاهان در این بازی از شوت های راه دور نیز نتوانستند بهره مناسب بگیرند گر چه در چند مورد موقعیتهایی نصیب حسین کاظمی شد اما وی نیز نتوانست از انها استفاده کند. به هر حال سپاهان در بازی برگشت و در ژاپن بازی اسانی نخواهد داشت و صرفا با اتکا به یک تاکتیک نیز نمیتوان نتیجه گرفت. این تیم از توانایی و پتانسیل بالایی برای رسیدن به جمع چهار تیم اسیا برخوردار است و امیدواریم با تدابیر مناسبی که کادر فنی این تیم برای بازی برگشت در نظر میگیرند ضمن غلبه بر این حریف، اهالی فوتبال و مردم را به ارزوی قهرمانی باشگاههای اسیا بعد از سالها برسانند و حیثیت فوتبال ما در عرصه باشگاهی را به اسیا برگردانند کاری که دور از دسترس نیست. منبع : پارس فوتبال_________________

نمی دانیم چشم چه کسی اینقدر شور بود که زود افاقه کرد اما دراینکه پرسپولیسی ها خودشان را چشم زده اند شکی نیست. آنقدر گفتند دلیل اصلی موفقیت ما، یکدل بودن ویکدست شدن است که فراموش کردند که این یکدلی ویکدستی چطور بوجود آمد. چطور باید حفظ اش کرد. اگر چنین ادعایی داریم به خاطر اتفاقاتی است که این روزها شاهدش هستیم و آن طور که باید جدی گرفته نمی شود. چند روزی هم دندان روی جگر گذاشتیم تا به آنچه روی می دهد دامن زده نشود اما حالا که همه درباره اش سخن می گویند زمان تلنگر زدن است . قبل از ا ینکه ضربات هولناک اختلاف، این جام بلورین را بشکند که شیشه عمر موفقیت سرخپوشان است. پرسپولیس امروز از یک التهاب درونی رنج می برد. مثل روزهایی که از خواب بیدارمی شویم وبه نظر همه چیز عالی است اما در درون خودمان ناراحت وبی قرار هستیم همین احساس آزار دهنده است که تجربه اش کمک می کند، مشکل امروز سرخپوشان پایتخت را بهتر درک کنیم. حتی می توانیم بگوییم؛ پرسپولیسی ها امروز دچار اختلاف های درونی هم نیستند. آنها بیشتر از یکدیگر دلخور شده اند وبا انبوهی از اخبار درباره همکاران و هم تیمی های خود روبرو هستند که نمی توانند بین درست و غلطش تمیز قائل شوند. از سوی دیگر نمی توانند بدون فکر کردن آنچه می شنوند به چهره یکدیگر نگاه کنند . آنها مشتاقانه می خواهند به طرف مقابل اطمینان کنند ومورد اعتماد او باشند، اما کم کم دچار تردید شده اند. اگر بگویند اینگونه نیست یا به دیگران دروغ می گویند که اهمیت ندارد یا با خودشان رو راست نیستند که بسیار خطرناک خواهد بود . حالا اگر بازهم فکر می کنید مدیریت وبزرگی در پرسپولیس وابسته به پول است، مشکل خودتان است. درست همین جاست که توانایی های مدیریتی و ظرفیت های شخصیتی بروز پیدا می کند . وقتی هم می گوییم، مدیریت، منظور مدیر عامل نیست . منظور تمام اعضای باشگاه و تیم هستند که باید خودشان روابطشان و افراد دیگر مجموعه را مدیریت کنند. راه اخبار وحرف های درگوشی را هم نمی توان بست. اینجا نقطه ایست که چهره ها باید بزرگی خود را به رخ بکشند. بخواهند خودشان را هم به کوچه علی چپ بزنند، کار درست به همانجایی می رسد که باید انتخاب کنند. انتخاب اینکه، چه کسی باشد و چه کسی نباشد. راه دیگر هم این است که بخواهیم به زور ۲ قطب همسوی آهن ربا را به هم بچسبانیم. هم مضحکه دیگران می شویم هم انرژی هر ۲ آهن ربا را از دست داده ایم. اینها همه اتفاقاتی است که دلیلی برای روی دادن آنها وجود ندارد. این دافعه می تواند وجود خارجی پیدا نکند. در حال حاضر فقط صحبت از کمی دلخوری است، شاید در چند مورد بتوانیم کمی چاشنی بدبینی وکم اعتمادی راهم اضافه کنیم. هیچ یک هم دوست ندارند چنین فضای وجود داشته باشد. اما باید درست عمل کرد. راهش را هم خودشان باید پیدا کنند . کمی دلگیری ا ین حرف ها را ندارد. تعارف دوای دردنیست. سؤالات باید صریح مطرح شود و جواب ها نیز باید کامل باشد و آن گاه تمام این اتفاقات دوره گذاری می شود که سطح اعتمادها و دوستی ها را بالاتر می برد. موفقیت در این مرحله یعنی استحکام بیشتر روابط والبته بسته به میزان این استحکام، آزمون بعدی دشوارتر خواهد بود واین روند الی آخر ادامه خواهد داشت. استیلی با تجاربی که دارد قطعاً باید بداند از چه سخن می گوییم، سرخپوشان، قطبی و کاشانی هم باید بدانند که هیچ راه دیگری وجود دارد. یکسری اختلاف ها ، کشمکش ها ودرگیری ها هست که همه انتظار روی دادنشان را می کشیم این اتفاقات روی خواهد داد در این بخش شبهه وجود ندارد . شبهه موجود در نوع برخورد سرخپوشان با این دست حوادث است.البته اگر قرار باشد مرتب به این و آن گیر بدهند و با کوچکترین اشاره دیگران برای یک جنگ تمام عیار، شال و کلاه کنند، دیگر مجالی برای پرداختن به مسائل درونی باقی نمی ماند. اصلاً از آن غافل می شویم . اگر یک تیم را مانند یک بدن ببینیم، آنچه می گوییم، همان روایت است که می گوید؛« بالاترین جهاد، جهاد بانفس است.» پرسپولیس هم امروز باید با نفس خودمبارزه کند، نه اینکه به واسطه دیگر درگیریها از این قائله غافل شود. گو اینکه ممکن است ، دیگران بخواهند، درگیریهایی را به همین د لیل ایجاد کنند، اما این بزرگان مجموعه هستند که باید درایت لازم را از خودنشان دهند. منبع : روزنامه ابرار ورزشی

بدون شک مربیان بیشترین تأثیر را در کسب موفقیت و ناکامی تیم ها دارند. به طوری که با کوچکترین ناکامی سبب اصلی آن مربیان شناخته می شوند. با این وجود مربیان بزرگی نیز وجود داشته که توانسته اند تحولات عظیمی را در تیم ایجاد کنند. روزنامه «تایمز» چاپ لندن در مطلبی به معرفی50 مربی برتر پرداخته که در ادامه می خوانید: ۱) رینوس میشل این مربی هلندی در سال ۲۰۰۵ درگذشت. او در سال ۱۹۹۹ از سوی فیفا به عنوان مربی برگزیده قرن انتخاب شد. رینوس در آژاکس بارها به مقام قهرمانی در هلند و اروپا دست یافت و در مدت حضور در بارسلونا افتخارات زیادی کسب کرد. اوحتی می توانست در جام جهانی ۱۹۷۴ نیز قهرمان شود. ۲) سرمت بازبی سرمت در سال ۱۹۶۴ در اولدترافورد حضور داشت. او توانست تیم قدرتمندی را در آن سال ها تشکیل دهد و پس از او فرگوسن افتخارآفرین شد. مهمترین نقطه قوت در کارنامه او قهرمانی در سال ۱۹۶۸ است. ۳) ارنست هاپل مربی کم حرف که تنها نتیجه برای او ملاک عمل بود. هاپل هدایت هلند را در سال ۱۹۷۸ برعهده داشت. وی در فاینورد و هامبورگ نیز نتوانست همچون زمان حضور در هلند کارنامه ای موفق از خود برجای بگذارد. ۴) سرآلکس فرگوسن این مربی اسکاتلندی در دوران معاصر شیاطین سرخ نقش بی بدیلی دارد. کارنامه موفق او در اولدترافورد گویای همه چیز است. موفقیت های بی شمار او باعث شد منچستریونایتد در جمع باشگاه های مطرح جهان حضور داشته باشد. ۵) بیل شانکلی او مربی بود که در هر باشگاهی یک سازماندهی تیمی شکل می داد. «شانکلی» نقش فراموش نشدنی در موفقیت های آینده لیورپول داشت. ۶) باب پیسلی باب توانست ۳ مدال قهرمانی رقابت های اروپایی را کسب کند. با این وجود لقب شوالیه را کسب نکرد. وی عملکرد فوق العاده ای در سطح باشگاهی داشت. ۷) برایان کلاف برایان مربی بی نظیری بود. وی توانست دربی کانتی را به لیگ قهرمانی بیاورد و ناتینگهام فارست را به یک باشگاه مطرح در سطح اروپا تبدیل کند. او تنها در انگلستان مربیگری کرد و با وجود شایستگی های فراوان خارج از انگلستان هدایت هیچ تیمی را برعهده نگرفت. ۸) بلا گاتمن خوزه مورینیو او را یک نابغه فوتبال می داند. گاتمن در بنفیکا یک مربی تمام عیار و فوق العاده بود که عملکرد فراموش نشدنی از خود بر جای گذاشت. ۹) میگوئل مونوز در زمان حضور او در برنابئو، رئال تحولات بی شماری را شاهد بود. در آن زمان دی استفانو و پوشکاش در باشگاه حضور داشتند. وی توانست ۹ عنوان قهرمانی لالیگا و قهرمانی در رقابت های اروپایی در سال ۱۹۶۶ را کسب کند. ۱۰) آرسن ونگر بدون شک حضور آرسن ونگر در آرسنال تحولات عظیمی را سبب شده است. حضور طولانی مدت این مربی فرانسوی در جمع توپچی های لندنی باعث شد این تیم بتواند عناوین مختلف و با افتخاری در سطح انگلستان و اروپا کسب کند. توجه ویژه او به تیم های پایه باعث شد آرسنال یک شبه به پیشرفت عظیمی دست پیدا کند. ۱۱) آریگو ساچی ساچی پیش از آنکه مربیگری میلان را برعهده بگیرد، کفش فروش بوده است. او هنگامی که به میلان آمد، روحیه و انگیزه تیمی را به شدت تقویت کرد. در زمان حضور ساچی در میلان، فرانکو باره سی، فان باستن، فرانک ریکارد و گولیت در باشگاه حضور داشتند. ساچی توانست از این اسطوره های فوتبال به خوبی بازی بگیرد. ۱۲) جک استین بسیاری او را مربی تمام نشدنی می دانند. وی در تیم ملی انگلستان یک سال پس از قهرمانی در جام جهانی حضور یافت و توانست نتایج مثبتی نیز کسب کند. او در ۴۵ روزی که در لیدز مربیگری کرد، مربی تمام نشدنی لقب گرفت. ۱۳) هلینو هررا این مربی فرانسوی - آرژانتینی یکه تاز میادین فوتبال در دهه ۶۰ بود. او مرد محبوب سن سیرو محسوب می شد و در مدت حضورش توانست افتخارات زیادی را با اینتر کسب کند. هررا نظم، ترتیب و دیسیپلین خاصی در تیم حاکم کرد. وی با آبی ومشکی ها ۲ بار عنوان قهرمانی رقابت های اروپا را به دست آورد. ۱۴) ماریو زاگالو زاگالو جزو پرافتخارترین مربیان تیم ملی برزیل است. وی با بزرگان فوتبال برزیل نظیر پله، جرزینیو و ریوه لینو کار کرده است. او در اظهار نظری اعلام کرده دوست داشت با رونالدو و رونالدینیو نیز دورانی را در تیم ملی سپری می کرد. هرچند رونالدو در تیم ملی ۱۹۹۸ حضور داشت اما نمایش ضعیفی داشت و برزیل نایب قهرمان شد. ۱۵) یوهان کرایف او پرسابقه ترین مربی تاریخ باشگاه بارسلونا بود که توانست آبی و اناری ها را به قهرمانی های متعدد در اسپانیا و اروپا برساند. وی در مدت حضورش ۲ بار عمل جراحی قلب انجام داد. یوهان با وجود فاصله گرفتن از فوتبال هنوز تأثیرگذارترین فرد در باشگاه است. ۱۶) خوزه مورینیو خوزه مربی تاکتیکی و با انگیزه است که می داند از چه بازیکنی چه چیزی بخواهد. وی در زمان حضور در پورتو توانست به قهرمانی های متعددی دست پیدا کند. خوزه در نخستین فصل حضورش در استمفوردبریج عنوان قهرمانی لیگ برتر را کسب کرد و پس از آن مجدداً این عنوان را برای آبی پوشان لندنی به ارمغان آورد اما تاکنون نتوانسته با وجود سرمایه های فراوان «رومن آبراموویچ» قهرمانی در لیگ قهرمانان را برای چلسی به دست بیاورد. ۱۷) مارچلو لیپی سرآلکس درباره مارچلو گفت: «او مربی است که می تواند در یک نیمه کل تیم را متحول کند و تیم جدیدی را روانه میدان کند. این مربی ایتالیایی در مدت حضور در یوونتوس تغییرات اساسی ایجاد کرد. بهترین عملکرد لیپی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان بود که توانست لاجوردی پوشان را به مقام قهرمانی هجدهمین جام برساند. ۱۸) لوئیز فیلیپه اسکولاری «فیل بزرگ» در سال ۲۰۰۱ به مربیگری تیم ملی برزیل انتخاب شد و کنار این تیم بازی های خوبی به نمایش گذاشت. برزیل در جام جهانی ۲۰۰۲ با هدایت «فیل بزرگ» قهرمان جهان شد. پس از آن به پرتغال آمد و هدایت این تیم را بر عهده گرفت. اسکولاری با برزیل قهرمان دنیا شد و همراه پرتغال رده چهارم را کسب کرد. ۱۹) ویسنته دل بوسکه ویسنته در سال هایی که هدایت رئال مادرید را برعهده داشت، افتخارات خوبی را کسب کرد. قوهای سفید با حضور وی ۲ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را به دست آوردند.رئال در زمان حضور او تیم قدرتمند وشکست ناپذیری بود اما پس از چندی سران باشگاه نیز او را از کار برکنار کردند. ۲۰) فرانتس بکن باوئر فرانتس در بایرن مونیخ و المپیک مارسی عملکرد خوب و شایسته ای از خود برجای گذاشت اما در تیم ملی آلمان سال های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ در فینال شکست خورد. با این وجود بسیاری او را «قیصر» فوتبال می دانند. ۲۱) فابیو کاپلو دن فابیو در بسیاری از نقاط اروپا مربیگری کرده است که آخرین آن به رئال مادرید بر می گردد. «دن» توانست رئال را پس از چند سال ناکامی صاحب عنوان قهرمانی لالیگا نماید. او در مدت حضورش در میلان افتخارات زیادی را با این تیم کسب کرد و هماهنگی تیمی را تقویت نمود. کاپلو پس از کسب عنوان قهرمانی با یوونتوس و به دلیل رسوایی های این تیم در فوتبال ایتالیا به اسپانیا آمد. او سابقه مربیگری در تیم های ملی را ندارد. ۲۲) سزار لوئیز منوتی بهترین نقطه در کارنامه این مربی، قهرمانی آرژانتین در جام جهانی است. آرژانتین در سال ۱۹۷۸ میزبان بود. او در بارسلونا به سبب افزایش سطح انتظارات نتوانست عملکرد شایسته ای در رده باشگاهی از خود برجای بگذارد. ۲۳) انزو بیرزوت بسیاری برزیل را قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ می دانستند اما «بیرزوت» توانست ایتالیا را قهرمان این دوره جام جهانی نماید. وی این جام را در حالی به ایتالیا تقدیم کرد که اسپانیا میزبان بود و این مهمترین انگیزه برای ایتالیا، رقیب اسپانیا بود. ۲۴) سر الف رمزی نقطه اوج درکارنامه مربیگری او قهرمانی انگلستان در جام جهانی ۱۹۹۶ است که به میزبانی بریتانیا برگزار شد. وی پس از آن در رده ملی نتوانست همچون سال ۱۹۶۶ موفق باشد و در رده باشگاهی نیز بسیار ضعیف تر از حد انتظار ظاهر شد. ۲۵) تله سانتانا سانتانا در رقابت های جام جهانی ۱۹۸۲ با برزیل نتوانست عنوان قهرمانی را به دست آورد. بسیاری این را سرآغاز شکست او می پنداشتند اما شکست برای وی معنی نداشت. «تله» در جام جهانی ۱۹۹۴ عملکرد مثبت و فراموش نشدنی از خود بر جای گذاشت. ۲۶) نرئو روکو او ۲ بار در سال های دهه ۶۰ توانست عنوان قهرمانی رقابت های اروپا را با میلان به دست آورد. او مربی بود که توانست از سیستم جدیدی به نام «کاتاناچیو» استفاده کند. ۲۷) امه ژاکه وی جزو محبوب ترین مربیان فرانسه است. با این وجود در سال ۱۹۹۸ انتقادات زیادی از او شد و او مجبور به کناره گیری شد. ۲۸) جیووانی تراپاتونی او ۷ بار قهرمان سری A شده است، با بایرن مونیخ قهرمان بوندس لیگا شد. او در ایتالیا چهره ای محبوب است و در یوونتوس نیز به خوبی هدایت این تیم را انجام می داد. ۲۹) گاس هیدینک وی از تأسیس آیندهوون در این باشگاه حضور داشته و در سال ۱۹۸۸ که توانست عناوین مهمی را کسب کند به عنوان پرافتخارترین و محبوب ترین مربی باشگاه برگزیده شد. وی پس از آن درکره جنوبی و استرالیا نیز هدایت تیم های ملی را برعهده داشت. ۳۰) کارلوس بیلاردو وی هنگامی که هدایت تیم ملی آرژانتین را بر عهده داشت به کمک مارادونا توانست نتایج خوبی کسب کند. ۳۱) اوتمار هیتزفلد وی در مدت حضورش در بایرن مونیخ توانست به عناوین مختلفی چه در آلمان و چه در اروپا دست پیدا کند. وی از « سرآلکس» در رقابت های مختلف شکست های زیادی خورد با این وجود چیزی از ارزش های این مربی کم نشد. ۳۲) والری لوبانوفسکی وی در شوروی سابق مربی مطرح بود و در دیناموکیف در سال های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ عملکردی بسیار خوب داشت. وی در سطح ملی نیز توانست در رقابت های یورو ۸۸ با شوروی به مقام قهرمانی دست پیدا کند. ۳۳) رافائل بنیتز وی در والنسیا عملکرد قابل توجهی نداشت و در لیورپول نیز تاکنوننتوانسته عنوان قهرمانی در لیگ برتر را کسب کند. با این وجود در سطح اروپا توانسته با لیورپول به عنوان قهرمانی و نایب قهرمانی دست پیدا کند. ۳۴) هلموت شون وی در مدت حضور در تیم آلمان در سال ۱۹۶۶ توانست در دور دوم باشد، در۱۹۷۰ به مکان سوم دست پیدا کرد، در سال ۱۹۷۲ در رقابت های اروپایی قهرمان شد، در ۱۹۷۴ قهرمان اروپا شد. این افتخارات بالاتر از تمام افتخارات انگلستان است. ۳۵) سربابی رابسون بابی بدون شک یکی از بهترین ها و تأثیرگذارترین مربیان در انگلستان بوده است. وی در ۱۳ سال حضورش در ایپسویچ توانسته حضوری موفق داشته باشد. ۳۶) لوئیز ون گال او اعتماد به نفس فوق العاده ای داشت و این باعث شد که در آژاکس نتایج خوبی نیز کسب کند با این وجود وی در بارسلونا نتوانست نتایج خوبی کسب کند. وی پس از آن نیز نتوانست با هلند به جام جهانی ۲۰۰۲ برسد. ۳۷) کارل راپان وی که هدایت سوئیس را بر عهده داشته در طول بازی از شیوه های مختلفی استفاده می کرد و با این شیوه توانست نتایج خوبی نیز کسب کند. ۳۸) سپ هربرگر وی هنگامی که هدایت تیم ملی آلمان را بر عهده داشت، زمانی بود که آلمان از جنگ به تازگی رهایی یافته بود. وی توانست تغییرات اساسی در تیم ایجاد کند. وی سخنان زیادی گفته از این جمله می توان به « اگر به سمت دروازه شوت نزنید، نتیجه نخواهید گرفت» اشاره کرد. ۳۹) بیل نیکلسون وی در نخستین حضورش در تاتنهام توانست ۱۰ بر ۴ اورتون را مغلوب کند. بسیاری این را سرآغاز تحول در باشگاه قلمداد کردند. تاتنهام نخستین باشگاه انگلیسی بوده که توانست در سطح اروپا افتخارآفرینی کند. حضور« مارتین یول» نیز باعث شد که دوران اوج باشگاه به فراموشی سپرده شود. ۴۰) ادو لاتک وی مربی بود که توانایی های بالایی داشت. این مربی آلمانی یک سال پس از آنکه با بایرن مونیخ قهرمانی در اروپا را به دست آورد از باشگاه اخراج شد. در مدت حضورش در بایرن مونیخ وی ۳ دوره متوالی قهرمانی در بوندس لیگا را به دست آورد. وی پس از آن و در سال ۱۹۸۳ مجدداً هدایت این تیم آلمانی را به عهده گرفت و توانست افتخارات گذشته را مجدداً تکرار کند. ۴۱) جورج رینور او مربی انگلیسی بود که توانست سوئد را به جام جهانی ۱۹۵۸ بیاورد. وی مربی بود که در ومبلی تیم انگلستان را شکست داد. ۴۲) اتوری هاگل وی در رقابت های یورو ۲۰۰۴ توانست یونان را به مقام قهرمانی برساند. وی در وردربرمن عملکردی مثبت داشت او بازیکن خوبی بود که می توانست به راحتی با هر شرایطی به خوبی هماهنگ شود. ۴۳) کارلوس آلبرتو پریه را مردم در برزیل علاقه زیادی به او دارند. آنها با وی توانسته اند در جام جهانی ۱۹۹۴ آلمان عنوان قهرمانی را به دست آورند. وی مربی بود که توانست ۴ کشور مختلف را در ۵ دوره جام جهانی هدایت کند. ۴۴) کارلو آنچلوتی «سر آلکس فرگوسن» به سبب حضور او در ۱۹۶۹ نتوانست عنوان قهرمانی را در رقابت های اروپایی به دست آورد. «آنچلوتی» در میلان یک افتخار است که توانسته با میلان ۲ عنوان قهرمانی در لالیگا را به دست آورد. اما بازی در استانبول مقابل لیورپول نقطه ای تاریک در کارنامه او محسوب می شود. ۴۵) دان روی بسیاری بر این باورند که او مربی نیست که بتواند در رده ملی موفق باشد با این وجود او توانست در لیدز عملکردی خوب و فراموش نشدنی از خود بر جای بگذارد و لیدز را به عنوان تیمی مدعی در دهه ۷۰ معرفی کند. ۴۶) اسون گوران اریکسون این مربی سوئدی در ایتالیا، پرتغال و سوئد کارنامه خوبی در زمینه مربیگری دارد. وی در رده باشگاهی توانست تیم های تحت هدایتش را تا دیدار فینال بالا بیاورد. وی به دنبال آن است که در منچسترسیتی نیز بتواند این موفقیت ها را تکرار کند. ۴۷) کارلوس بیانکی وی ۵ دوره به عنوان مربی سال آمریکای جنوبی برگزیده شد. وی همچنین در دوران حضور در بوکا جونیورز به عنوان موفق ترین مربی شناخته شد. وی در اروپا نتوانست عملکردی مثبت همچون زمان حضور در آمریکای جنوبی داشته باشد. وی در فرانسه، اسپانیا و ایتالیا نیز تجربه مربیگری دارد. ۴۸) آلبرت باتو به گمان بسیاری «باتو» بالاتر از «گای رو» قرار می گیرد. دلیل این امر نیز مشخص شده است او در سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۰ توانست با رمس و سنت اتی ین به قهرمانی باشگاه های فرانسه دست پیدا کند. وی همچنین با رمس توانست تا فینال رقابت های اروپایی بالا بیاید. ۴۹) جس کارور وی در ۱۹۵۰ که در یوونتوس حضور داشت توانست قهرمان شود. وی علاوه بر یوونتوس هدایت تیم ملی هلند و میلوال انگلستان را نیز برعهده داشت. «برایان گلنویل» فوتبال نویس سرشناس انگلیسی درباره او گفت اگر او در تیم ملی حضور داشت می توانست تغییرات زیادی را در تیم ملی ایجاد کند. ۵۰) هانس وایس وایلر حضور او در بروسیا مونشن گلادباخ تحولی عظیم ایجاد کرد به طوری که نام این باشگاه تقریباً برای همیشه در اذهان باقی ماند. حضور او در باشگاه سبب شد این تیم به عنوان مدعی بوندس لیگا مطرح شود. در زمان حضور او در باشگاه « برتی فوگتس» و«گونترنتزر» به دنیای فوتبال معرفی شدند. --------------------------------------------------------------------------------------------------------- منبع : روزنامه ابرار ورزشي_________________

دنیزلی مربی بزرگی بود که سبب شد که پس از سالها بازی هدفمند رو در پرسپولیس ببینیم در برنامه دیشب ورزش و مردم آقای مایلی کهن پس از کشیدن موضوع برنامه به بیراهه و موضوعات و درگیریهای شخصی خودشون در مورد دنیزلی هم با بی انصافی کامل اظهار نظر فرمودند ( می گفت دنیزلی با این تیم کامل و با این مهره ها ( منظورش حتما ستاره هایی چون : حاجی زاده - ابراهیم اسدی - فرشید کریمی - زیاد شعبو - فراز فاطمی - محمد پروین و ... بود ) هیچ نکته مثبتی به جا نذاشت و نتیجه نگرفت ) حتما تیم فولاد رو یادتون هست که با اینکه خود جناب مایلی کهن بست ولی ... به نظر من دنیزلی حیف شد !!! مثل تمام مربیان بزرگی که واقعا فوتبال رو میفهمیدند و میتونستند مفید باشند !! مربیانی چون ایویچ - بلاژویچ و ... از همه مهمتر این نوع مربیان عاشق ایران بودن و دلسوز فوتبال نه مثل امثال آری هان !! بازی رو زمین - حرکات تو عمق - بازی و حرکات بدون توپ - قابلیت تغییر سیستم در حین بازی و نکات مثبت دیگری رو میشد تو پرسپولیس دنیزلی مشاهده کرد . از نظر گرفتن نتیجه در ایران هم اگه اشتباهات فردی نبود هم پرسپولیس قهرمان جام حذفی میشد هم پاس قهرمان آسیا !! ( شاهکار نصرتی که یادتون نرفته ... ! )