با یك نگاه مختصر به تاریخ گذشته ایران معلوم خواهد شد که «نفوذ تشیع» در ایران، نه تنها به صورت دفعى نبوده، بلكه سیر تدریجى آن تا قرنها با كندى صورت مىگرفته است. با نگرشى به حوادث و وقایعى كه در ارتباط با رشد «گرایشات شیعى» است، مى توان به سیر تدریجى نفوذ تشیع در ایران، چند مرحله را در نظر گرفت. بطوریكه هر كدام از آنها مرحلهئى فراتر از مرحله قبل مى باشد:
مرحله اول، در میان «موالى» ایران در عراق.
مرحله دوم، نفوذ تشیع در بعضى از مناطق مركزى ایران همچون «قم».
مرحله سوم، توسعه گرایشات شیعى با روى كار آمدن «بنى عباس».
مرحله چهارم، فتح طبرستان به دست «علویان».
مرحله پنجم، برپائى حكومت«آل بویه».
مرحله ششم، پس از حملات «مغولها».
مرحهل هفتم، روى كار آمدن دولت «صفویه».
