تبیان، دستیار زندگی

پیامک زد شبی لیلی به مجنون
که هر وقت آمدی از خانه بیرون

بیاور  مدرک تحصیلی ات را
گواهی نامه ی پی اچ دی ات را
 

پدرباید ببیند  دکترایت
زمانه بد شده جانم فدایت

دعا کن ...

دعا کن مدرکت جعلی نباشد
زدانشگاه هاوایی نباشد

وگرنه وای بر احوالت  ای مرد
که بابایم بگیرد حالت ای مرد

چو مجنون این پیامک خواند  وارفت
به سوی دشت و صحرا کله پا رفت

اس ام اس زد ز آنجا سوی لیلی
که  می خواهم تورا قد تریلی

دلم در دام عشقت بی قرار است
ولیکن مدرکم بی  اعتبار است

شده از فاکسفورد این دکترا فاکس
مقصر است در این ماجرا  فاکس

چه سنگین است بار این جدایی
امان از دست این مدرک  گرایی
 

*گله می کرد ز مجنون لیلی**
که شده رابطمون ایمیلی**
حیف از آن رابطه ی انسانی**
که چنین شد که خودت میدانی*
*عشق وقتی بشود داتکامی**
حاصلش نیست بجز ناکامی*
*نازنین خورده مگر گرگ ترا**
برده یا دات نت و دات ارگ ترا*
*بهرت ایمیل زدم پیشترک**
جای سابجکت نوشتم به درک*
*به درک گر دل من غمگین است**
به درک گر غم من سنگین است*
*به درک رابطه گر خورده ترک**
قطع آنهم به جهنم به درک*
*آنقدر دلخور از این ایمیلم**
که به این رابطه هم بی میلم*
*مرگ لیلی نت و مت را ول کن**
همه را جای **OK** کنسل کن*
*OFF**کن کامپیوتر را جانم**
یار من باش و ببین من **ON** ام*
*اگرت حرفی و پیغامی هست**
روی کاغذ بنویسش با دست*
*نامه یک حالت دیگر دارد**
خط تو لطف مکرر دارد*
*خسته از**   **font** ** **و**  ز **format** شده ام**
دلخور از گِردِلی **@ **(ات) شده ام …*
*کرد ریپلای به لیلی مجنون**
که دلم هست از این سابجکت خون*
*باشه فردا تلفن خواهم کرد*
*هرچه گفتی که بکن خواهم کرد*
*زودتر پیش تو خواهم آمد**
هی مرتب به تو سر خواهم زد*
*راست گفتی تو عزیزم لیلی**
دیگر از من نرسد ایمیلی*
 *نامه ای پست نمودم بهرت***
***به امیدی که سرآید قهرت*

چه انتظار عجیبی!

تو بین منتظران هم،عزیز من چه غریبی!

عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت،نه کوششی نه وفایی فقط نشسته و گوییم :

خدا کند که بیایی...

ًًًٌٌ

ًًًًًًًٌٌٌٌٍٍٍٍٍِِ