تبیان، دستیار زندگی

معنویت های نو ظهور یا دجال های عصر حاضر 2

عرفان های نوظهور را باید شناخت و در مقابل آنها اقدامات لازم را انجام دهیم و این از وظایف هر مسلمان آشنا به دین و مذهبش است که بداند جنگ فرهنگی و مذهبی مرز مشخص و زمان معینی ندارد. وما باید دجال های زمانمان را برای مقابله با آنها بشناسیم .

در این مورد آیت الله مکارم شیرازی در مورد اشخاص منحرفی که با حضور در اطراف مسجد مقدس جمکران و کوه خضر نبی خود را به دروغ رابطان با آن حضرت معرفی می نمایند. گفت: این افراد مسایل اخلاقی فراوانی را در حال انتشار دارند و در واقع همان دجالهای قبل از ظهور حضرت ولی عصر(عج) هستند.

جنگ اسلام و کفر

در حقیقت قضیه دجال بیانگر این مطلب است که در آستانه انقلاب امام مهدی(عج) افراد حیله گر برای نگه داشتن فرهنگ و نظام جاهلی، همه تلاش خود را به کار می گیرند تا با تزویر و حیله گری مردم را نسبت به اصالت و تحقق آن انقلاب و استواری رهبریش، دچار تردید سازند و یا از یاد و معرفت نسبت به منجی موعود غافل کرده و خود را به آن عنوان معرفی کنند. این که در همین روایات تاکید شده است: «هر پیامبری امت خویش را از خطر بر حذر داشته است»، خود تأییدی دیگر بر همین احتمال است که مقصود از دجال، هر شخص حیله گر و دروغگویی است که قبل از خروج حضرت مهدی(عج) در صدد فریب مردم است، و وظیفه همه مسلمین است که با این موضوع آشنا بوده و برخورد مناسبی انجام دهند، و بدانیم که جنگ میان اسلام و کفر همچنان ادامه دارد ولو شکل آن تغییر کرده باشد که این موضوع در سوره مبارکه محمد(صلی الله علیه و آله) آیه 4 آمده و استمرار جنگ با منحرفین را بیان می کند.

اما كى جنگ میان اسلام و كفر پایان مى‏گیرد؟ این سؤالى است كه مفسران پاسخهاى متفاوتى به آن داده‏اند.

بعضى مانند ابن عباس گفته‏اند: تا زمانى است كه بت‏پرستى بر صفحه جهان باقى نماند و آئین شرك برچیده شود.

در حدیثى از امام باقر(علیه السلام) مى‏خوانیم: من قرأ القارعة آمنه اللَّه من فتنة الدجال ان یؤمن به، و من قیح جهنم یوم القیامة ان شاء اللَّه؛ كسى كه سوره "قارعه" را بخواند خداوند متعال او را از فتنه "دجال" و ایمان آوردن به او حفظ مى‏كند، و او را در قیامت از چرك جهنم دور مى‏دارد انشاء اللَّه.

بعضى دیگر گفته‏اند: جنگ اسلام و كفر هم چنان ادامه دارد تا مسلمانان بر "دجال" پیروز شوند، و این به استناد حدیثى است كه از رسول گرامى اسلام(صلی الله علیه و آله) نقل شده كه فرمود: و الجهاد ماض مذ بعثنى اللَّه الى ان یقاتل آخر امتى الدجال: جهاد هم چنان ادامه دارد، از آن روز كه خدا مرا مبعوث كرد تا زمانى كه‏ آخر امت من با دجال پیكار كنند.(مجمع البیان، ج 9، ص 98)

از این عبارت معلوم است كه "دجال" مرد فریبكار یا مردان فریبكارى هستند براى منحرف ساختن مردم از اصل توحید و حق و عدالت، به فعالیت مى‏پردازند، و مهدى(عج) آخرین و قدرتمندترین آنها را با قدرت عظیمش درهم مى‏كوبد.

و به این ترتیب تا دجالان بر صفحه زمین زندگى مى‏كنند پیكار حق و باطل ادامه دارد! در حقیقت "اسلام" با كفر دو نوع پیكار دارد: یكى پیكارهاى مقطعى است مانند غزواتى كه پیامبر(صلی الله علیه و آله) با دشمنان داشت كه بعد از پایان هر جنگ شمشیرها به غلاف مى‏رفت، و دیگر پیكار مستمرى است كه با "شرك و كفر و ظلم و فساد" دارد، و این امرى است مستمر تا زمان گسترش حكومت عدل جهانى به وسیله حضرت مهدى(عج).

این در حقیقت فلسفه جنگ و نكته اصلى درگیرى حق و باطل است، در این پیكارها صفوف مؤمنان واقعى و آنها كه اهل عملند از اهل سخن جدا مى‏شوند.

استعدادها شكوفا مى‏گردد، و نیروى استقامت و پایمردى زنده مى‏شود، و هدف‏ اصلى زندگى دنیا كه آزمودگى و پرورش قدرت ایمان و ارزش هاى دیگر انسانى است تامین مى‏گردد.

عاقبت دجال آخر الزمان

در حدیثی صحیح منقولست از حضرت امام جعفر صادق(صلوات اللَّه علیه) كه مكروه است نماز كردن در سه موضع از راه مدینه مشرفه به مكه معظمه یكى بیدا است که آنجا را ذات الجیش می نامند، و لشكر سفیانى در آنجا به زمین فرو خواهد رفت در زمان ظهور حضرت صاحب الامر و در بعضى از روایات وارد است كه قبل از ظهور حضرت آن لشكر در اینجا به زمین فرو مى‏رود و ده روز قبل از ظهور آن حضرت (عج)، دجّال خروج خواهد كرد و اكثر لشكر او یهودیان خواهند بود و حضرت صاحب الامر كه در مكه معظمه ظهور فرمایند، اول تعداد سیصد و سیزده تن از اولیاء اللَّه با آن حضرت بیعت خواهند كرد كه قوام دنیا بلكه عالم به آنها میباشد، و دجّال متوجه آن حضرت شده و حضرت عیسى على نبیّنا و علیه الصلاة و السّلام در همان روز ظهور حضرت از آسمان به زیر آید و حضرت تكلیف كند عیسى را كه پیش بایست تا اقتدا به تو كنیم یا رسول اللَّه ، حضرت عیسى گوید كه من امت جد توام و تابع شما، شما پیش بایستید پس حضرت پیش بایستد و عیسى نماز جمعه را اقتدا كند به آن حضرت و همه اهل مكه با حضرت بیعت كنند و راهی مدینه مشرفه شوند كه در این حالت دجّال به ایشان در نزدیکی مدینه مشرفه در ذات الجیش می رسد و دجال ادعای الوهیت كند.

حضرت صاحب الامر حضرت عیسى را كه مقدمه لشكر حضرت خواهد بود، به نزد دجّال فرستاده او را با اسلام بخواند و او قبول نمی کند، حضرت عیسى او را بكشد و زمین بیدا كه دو فرسخ است دجّال و خرش و لشكرش را فرو برد. (لوامع صاحبقرانی، ج‏3، ص 285)

امروز روز زیارتی امام رضا بود

دلم خیلی تنگه حرمه....

هر کسی دلش هوای حرم امام رضا کرد

اینجا رو کلیک کنه                       www.razavi.tv

آنچه مسلم است این است که برخی از روزهای سال بنا به دلایلی بر سایر ایام ارجح و افضل هستند و ثواب اعمال و احتمال تحقق آمال در آن ها بیشتر است. 
 
از ایام بافضیلت و ویژه سال می توان به ماه های حرام اشاره کرد که قرآن کریم آن ها را «ذی القعده»، «ذی الحجه»، «محرم» و «رجب» نام می برد.
 
در فضیلت این ماه ها نکات بسیاری بیان شده است و این نکات تنها متعلق به اسلام نیست و حرمت جنگ در این 4 ماه در زمان جاهلیت نیز وجود داشته است. حتی برخی از مفسران قرآن، پیشینه تحریم جنگ در این چهار ماه را متعلق به زمان حضرت ابراهیم(ع) می دانند.
 
در مورد ماه ذی القعده که هم اکنون در آن قرار داریم نیز نکات فراوانی نقل شده است. به عنوان مثال، «سید بن طاووس» روایتی نقل کرده که ذی القعده در وقت شدت محل اجابت دعاست و در روز یکشنبه این ماه نمازی با فضیلت بسیار از رسول خدا(ص) روایت کرده که مجملش آن است که هر که آنرا به جا آورد توبه اش مقبول و گناهش آمرزیده شود و خصماء او در روز قیامت از او راضی شوند و با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود و قبرش گشاده و نورانی گردد و والدینش از او راضی گردند و مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد و توسعه رزق پیدا کند و ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند و به آسانی جان او بیرون شود.
 
همچنین بر اساس برخی روایات روز ولادت و شهادت امام رضا(ع) در روزهای یازدهم و بیست وسوم این ماه واقع شده است. همچنین در مورد روز بیست وسوم که روز بسیار شریفی است می گویند؛ روز زیارتی مخصوص امام رضا(ع) است و زیارت آن حضرت در این روز از دور و نزدیک یک سنت حسنه است. 

یک بنده خدایی که اسمش مهدی بود تعریف میکرد و می گفت:
 
یکی از رفقای عزیزمون علیرضا فوت کرد.
 
ما شب اول قبرش تصمیم گرفتیم بمونیم پیشش تا تنها نمونه
 
قرآن رو تقسیم کردیم هرکس چند جزء بخونه تا ختم قرآن کنیم.
 
شب جمعه بود دعای کمیل خوندیم،نماز خوندیم،جوشن کبیر خوندیم،زیارت عاشورا
 
 خوندیم، روضه خوندیم خلاصه هرکاری بلد بودیم کردیم.
 
تا صبح ،نماز صبح خوندیم ، دعای ندبه خوندیم ،خواستیم بریم، دلمون نیومد

گفتیم رفیقه به گردنمون حق داره امشب هم باشیم .
 
نوبتیش کردیم تا هرکی خسته است همون جا یک چند لحظه ای بخوابه.
 
 نیمه شب شد یکی از رفقا که خوابیده بود یک دفعه از خواب پرید!خیلی منقلب بود!
 
گفتم چی شد؟
 
 گفت :مهدی کسی اینجا بود ؟
 
گفتم: نه نیمه شب، قبرستون، کی میخواد بیاد ؟
 
گفت :مطمئنی کسی اینجا نبود؟
 
گفتم :نه بابا کسی الان نیومد اینجا.
 
دیدم شروع کرد گریه کردن.گفتم چیه محمد؟
 
گفت: همین الان یک خوابی دیدم .خواب دیدم یک سید نورانی اومد کنار قبر ازم
 
 پرسید: اینجا چیکار  میکنی؟بهش گفتم :شب اول قبر رفیقمونه اومدیم پیشش

بمونیم.
 
گفت پس چرا خوابیدی ؟پاشو الان وقت خوابیدن نیست، الان نکیر و منکر اومدن
 
 بالای سر رفیقتون دارن ازش سوال وجواب میکنن. پاشید یک کاری بکنین! پاشید
 
 !اون دوتا ملک وارد قبرش شدن دارن ازش سوال میکنند.
 
تا محمد خوابش رو تعریف کرد من خیلی منقلب شدم گفتم :
 
بچه ها پاشید نماز بخونید،دعا بخونید زیارت بخونید یک کاری بکنید.
 
خودم به دلم افتاد اومدم بالای قبر علیرضا ،قسمت سرش،سرم رو گذاشتم روی

روی پنجره اتوبوسی جمله قشنگی از یک شهید خوندم:خواهرم سرخی خونم را به سیاهی چادرت امانت می گذارم،پس امانت دار باش. ...................................................... خدایا کمکمون کن امانت دار بمونیم و خون شهدا رو فرش راهمون نکنیم.

 فقط 41روز مانده تا محرم....

فقط 41 روز مانده تا شهادت اربابم حسین....

فقط 41 روز مانده تا عمه ام زینب بی برادر شود....

خدایا کمکم کن تا بتونم برای حسین ات اشک بریزم

بگذار بی شمار بمیرم به پای یار...در هر نفس دوباره مرا نمیه جان کنند

هیچیک از تکالیف شرعی بدون حکمت نیست و منظور از عزاداری هم این نبوده که همدردی با حضرت زهرا(س) و پیامبر(ص) کنیم. هر اندازه گریه و زاری کنیم تسلّی خاطر آنها نیست، چرا که آرزوی همگی آنها شهادت بوده و اینطور نیست که آنها هم هنوز در اندوه و ماتم باشند، البته منتظر قیام حضرت ولی(عج) می باشند تا انتقام ظلم را بگیرند. لذا اگر به آن نیت بگوئیم آنها و عقاید اسلام را کوچک شمرده ایم بلکه مقصود این است که کربلا به صورت یک مکتب تعلیمی و ترتیبی زنده بماند و تا این روحیه شهادت طلبی زنده است، اسلام و انسانیت زنده خواهد ماند.

 

دعایی که از انسان مستجاب نمیگردد چه چیز جایگزین آن میگردد ؟  
 

 
 

جواب این هم بسته به نوع ظرفیت وشرایط یا مصالح الهی فرق میکند.
 

گاه خدا در همین دنیا چیز دیگری به او میدهد که جانشین حاجت در خواستی او باشد که 
 

از لحاظ قدر و ارزش مساوی یا بهتر از حاجت مستجاب نشده او است و حاجت اصلی او
 

را با گذشت زمان از دلش بیرون میکند .
 

امام سجاد (ع) میفرمایند: دعای مؤمن یکی از سه فایده را دارد: یا برای آخرت او ذخیره میگردد یا در دنیا برآورده میشود
 

یا بلایی را که میخواسته به او برسد، از وی میگرداند.
 

اگر دعای انسان در این دنیا مستجاب نگردد در آخرت عوض حاجت مستجاب نشده 
 

از گناهان انسان کم میکنند یا به ثواب های او می افزایند.
 

امام صادق (ع) مفرماید: روز قیامت خداوند متعال میفرماید:
 

ای بنده من ،‌ تو مرا خواندی و من اجابتت را به تأخیر انداختم اکنون
 

ثواب و پاداش تو چنین و چنان است پس مؤمن آرزو میکند که ای کاش هیچ دعایی از او در دنیا اجابت نمیشد
 

، برای آن ثواب و پاداش نیک که می بیند.
 

بنابراین از آنجا که هیچ دعایی بدون استجابت نیست و از دست انسان نمیرود و به هر حال 
 

یا در دنیا و یا در آخرت برای او فایده و بهره دارد 

علت تاکید و سفارش نسبت به آن معلوم میشود.

 
 

به هر حال معرفت حکم میکند که انسان در هر دو صورت استجابت یا عدم آن راه امید و خوش بینی را به خدا پیش گیرد 
 

در استجابت شکر ودر عدم استجابت صبر کند.
 

اگه ندیدم کربلاتو خدا از من نگیره امام رضاتو.....