بلکه، روش های تربیتی به تناسب موقعیت های عاطفی و روابط بین فردی در همان فضای
متغیر بین دو قطب سیال مربی و متربی در حال خلق می شود و نمی توان هیچ توصیه و
فرد می بایست براساس فطرت خویش و به طور منحصر به فرد در تعامل با محیط بیرونی
بلکه، پرورش حس مسؤولیت پذیری و مهارت های ارتباطی در وجود فرد است. مؤثرترین
در واقع متربی می بایست با تکیه بر خودجوشی، خود انگیختگی، خودیابی و خود رهبری به
تربیت چه چیز نیست !
یعنی آشکار کردن ، نمایان ساختن و پرده برداشتن از چهره ی طبیعی و خمیر مایه ی
یعنی هر قدر شخص به تشکیل عادت انفعالی (نه عادت با فکر و تأمل) بیشتر تن در دهد به
همان نسبت از آزادی و استقلال خویش کاسته و این روش خلاف تربیت عقلانی و ارادی
5 ـ تربیت « سرعت بخشیدن به مراحل رشد » نیست !
تربیت آهنگ و سرعت طبیعی خودش را دارد و هر قدر با تأخیر منطقی و آهستگی موزون