چه هبوط دلنشینی است
روشنای نگاهت كه بر دیواره های نمناك دیده ام چكه میكند
و من با شوقی سراسر از اولین بارش بهاری
كاسه های تشنه ی امیدم را به زیر سقف اوار دلم میگیرم
و به وسعت تمام سال لبریز میشوم از حادثه ی لطیف
با تو اغاز بودن
با تو بودن
با تو انتها بودن...........
