نامه ای به خدا
خدا جونم سلام .
بعد مدتها باهات تنها شدم و چون تو را تنها همراز و همدل و مونس خودم دیدم خواستم حرفامو باهات بزنم . نمیدونم از کجا شروع کنم و اینو میدونم که تو نگفته همه چیزهایی را که من میخوام بهت بگم میدونی . بگذاراول خوب نگات کنم . نگاهم و سکوتم در آسمانی که به دنبال توست به پرواز حس درمیاد . خیلی جالبه که ما آدما وقتی به آسمون نگاه میکنیم بیشتر تو را لمس میکنیم .انگار یک جایی توی آسمون نشستی و داری ما را نظاره میکنی . خدایا میدونم وقتی به بن بست میرسم باهات تنها میشم و حرف میزنم و ازت راهنمایی میخوام و باهات درد دل میکنم و دعا میکنم تا کارم راه بیفته . تو که دیگه اخلاق آدمات را میدونی . خدایا کاش وقتی در اوج شادی هم هستیم تو را یاد میکردیم و دو رکعت نماز شکرمیخوندیم که سپاسگزار لطف و کرم تو باشیم . خداجونم میدونی که خیلی تو را دوست دارم و اگه همه را دوست دارم چون عشق تو در وجودمه . اگه میخوام به کسی کمک کنم به خاطرعلاقه به توست و چون میدونم لبخند به لبانت مینشینه از خطای دیگران میگذرم . خدایا دلواپسم ازآینده ای مبهم و نتیجه کارهای آدمیانت روی زمین . دلم میخواد برات بگم که گاهی واژها هم معنی اصلی خودشون را از دست میدهند مثل عشق مثل ایثار مثل خیلی چیزهای دیگه که از روی اجبار و به خاطر وضعیت نابسامانی که آدمیانت روز زمین بوجود میارند نشون داده میشه . یاد سرگذشت زنی فداکارافتادم که به خاطر فقر و تنگدستی و برای حفظ آبرو مجبور شد به شوهرش که اونو خیلی دوست داشت اجازه بده با زن پولدار دیگه ازدواج کنه تا بتونه از مال اون زن زندگیشو حفظ کنه و دوتاییشون و بچه هاشون به فساد کشیده نشند و دست گدایی به سوی آدم های مغرور و سر تو لاک زندگیشون دراز نکنند . آیا به راستی این عشق است ؟ این ایثار است ؟ خدایا گیجم . تلخی تنهایی درحالی که درجمع هستم و کسی به کسی نیست و تلخی غرور آدمهایی که فقط به فکر خودشون هستند و تلخی زندگی که آدم هیچ نقشی در آن ندارد و دیگران به جای او میخواهند و زندگی میکنند و تصمیم میگیرند و تلخی زنده بودن بدون خواستن و تمایل به ادامه زندگی . خدایا ناامیدی بدترین دردی است که امیدوارم هیچوقت به آدمهات نچشانی.خدا جونم چه قدر خوب میشد اونقدر از خودمون راضی بودیم که با لذت زندگی میکردیم و همیشه با رضایت تو به زندگی ادامه میدادیم . دلمون میخواد اما نمیگذارند کاش تو نمیگذاشتی که نگذارند و کاش ما را در امتحانی قرار ندی که نتونیم سربلند بیرون بیاییم . خدایا زندگی شیرینه اما درست و سالم زندگی کردن خیلی سخته به خصوص برای کسانی که در خانواده هایی بزرگ شدند که با درستی میانه ای نداشتند و وارد زندگی میشند که نمیتونند و یا نمیگذارند . خدایا گاهی آدم فکرمیکنه که درست زندگی میکنه و بعد سالها متوجه اشتباهش میشه و گاهی میخواد تصمیم درست بگیره اما ناتوانه . خدایا تو تنها کسی هستی که میتونی و اجازه داری به جای ما تصمیم بگیری و درست بخواهی . خدایا دست مارا بگیر و رها مکن حتی اگه خودمون با بی احتیاطی اونو رها کردیم . گاهی مثل بچه ها این فرشتگان بیگناه و پاک آرزو میکنم یک جایی در کنارت مینشستم و از همه مخاطرات و این تلخی های زندگی رها میشدم و با عطر دلنواز کرمت و لذت حضورت به آرامش میرسیدم.
