نمد مالی یا کچه ترکمن و یا به اصطلاح " اوماق " و " باسمه " از صنایع دستی با ارزش و کهن قوم ترکمن محسوب می شود که امروزه به برخی دلایل از رونق افتاده و تنها در معدود روستاهای ترکمن نشین اجرا می شود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دانشجویان و دانش آموختگان ترکمن ایران به نقل از مهر، نمد ساده ترین نوع کفپوش بوده که ساخت آن احتیاج به دستگاه ندارد و تنها ماده اولیه مصرفی در صنعت نمد مالی یا اوماق الیاف پشم است و پشم گوسفند بدون دنبه بهترین نوع ماده اولیه آن محسوب می شود.
قبل از عملیات چیدن پشم، ترکمن ها بدین منوال عمل می کنند که گوسفندان را کنار رودخانه برده و از عرض رودخانه عبور می دهند و پشم گوسفند خیس شده گوسفند خود را تکان می دهند تا خشک شود و به وسیله ابزاری به نام قرخلق (gerkheled) که دارای دو تیغه آهنی است، پشم گوسفند را می چینند.
این کار بیشتر توسط مردان ترکمن انجام شده و پشم گوسفند طایفه تکه بنام " خارچین " (kharchine) بهترین نمونه محسوب می شود.
در صنعت نمد مالی از الیاف پشمی با مرغوبیت پایین تر نسبت به قالی بافی و پلاس استفاه می شود و این امر یکی از مزایای این صنعت است.
حلاجی الیاف پشم: الیاف پشم بعد از چیده و شسته شدن باید حلاجی شوند که این امر به دو صورت سنتی و صنعتی (ماشینی )صورت می گیرد، ابزار کار حلاجی دستی، " کمان حلاجی " است که شامل میله ای بنام شفته است که با آن الیاف را می کوبند.
رنگرزی الیاف: بعد از عملیات حلاجی نوبت به رنگرزی الیاف می رسد، در نمد مالی از پشم های سیاه، قهوه ای، ورنگی به صورت خام و رنگ طبیعی استفاده می شود و تنها الیاف با رنگ سفید و روشن ، رنگ می شوند.
مراحل کار نمد مالی، آماده کردن فتیله رنگی پشمی برای طراحی، از جمله مراحل کار نمد مالی است.
نمدمالان، حاشیه نقش را معمولا در یک مستطیل و یا دایره مصور می کنند، تراکمه کناره های سیاه یا قهوه ای رنگ در چهارچوب نمد که ساده و بدون طرح و نقش است را قر قره می نامند.
پرکردن طرح و مالیدن پشم ها از دیگر مراحل نمد مالی است.
در مرحله نمدمالی، بعد از ریختن الیاف قالب، نوبت به مالیدن قالب می رسد که مقدار اندکی آب و کف صابون روی الیاف می ریزند تا کمی نمدار شوند و کار انسجام الیاف آسان تر شود.
در بیشتر موارد تنها از آب ولرم برای نمدار کردن الیاف استفاده می شود، زیرا وجود کف صابون در این مرحله موجب کف کردن و به اصطلاح کثیف شدن الیاف می شود، آنگاه قالب نمد را از یک طرف همراه الیاف ریخته شده لوله می کنند.
نمدمالان، یک چوب مدور و دراز دارند که کار لوله کردن قالب را تسهیل می کند، در دو سر قالب نمد مالی، طناب و یا بندهایی وجود دارد که در این هنگام آنرا به دور قالب می بندند، این امر برای محکم شدن قالب بوده و الیاف از درون قالب بیرون نمی آیند.
نمدمالان حساس ترین و مشکل ترین مرحله نمد مالی را برداشتن نمد و برگرداندن آن در مرحله اول مالش می دانند.
در مرحله آخر که نمد آماده شد، احتمال دارد گوشه های نمد به اصطلاح ریش ریش شده باشد، برای از بین بردن این ریش ها آن را به طرف زیر نمد برگردانده و با دست فشار می دهند و دوباره نمد را درون قالب لوله کرده و می مالند که موجب از بین رفتن نقص کار را فراهم می کند.
چین خوردگیها و چروکهای موجود در نمد را در این مرحله به علت خیس و نمدار بودن می توان با حرکات کششی و مالشی دست از میان برد که به این مرحله اصطلاحا " کش دادن نمد " گویند.
نمد مالانی که از قالبها غیر حصیری (پارچه ای ، کرباس و نایلونی ) استفاده می کنند، مزایایی را برای این نوع قالبها بیان می کنند که حمل و نقل آسان این نوع قالبها نسبت به حصیر از جمله مزایاست.
طرح و نقوش در نمد مالی، در میان اقوام ترکمن وبیشتر در طایفه یموت از طرح های قوچق ( شاخ قوش )، ساری چیان ( به معنای عقرب زرد و سنبلی از رفع بلا و شر)، اوزین بورق، قاپاقا بولوم ( قسمتی از ردیف دنده چهار پایان )، قوش بوقه ( یک جفت شاخ ) کش تاداق ( دیس کج ) ، جندیق بولوم ( طرح در چوبی صندوقهای قدیمی ) و ... کاربرد دارد.
لأله
دختران و نوعروسان تركمن در بیرون خانه زیر مهتاب دور هم جمع می شوند و مشغول خواندن نغمه های « لأله » می شوند.
آی ترك – گون ترك ( بسان ماه – بسان خورشید )
دختران و پسران تركمن نوعی بازی فولكلوریك به نام « آی ترك – گون ترك » را اجرا می كنند.
در فولكلوریك تركمن در ارتباط با ماه و خورشید باورهایی وجود دارد كه ماهیت افسانه ای دارد و میتولوژیك دارد. بر اساس این باورها : ماه ( آی ) « دختر » و خورشید ( گون یا گونش ) « پسر » است.
سایر بازی ها و سرگرمی ها
سرگرمی دیگر بچه ها در ماه مبارك رمضان بازی « یوزوك – یوزوك » ( بازی انگشتر ) و بازی «اؤچدی – اؤچدی » ( پُر پُر... پُر ) و تمرین ادا كردن جملات سخت و چیستان گفتنو ... است.
بازی « یوزوك – یوزوك » توسط دو دستة مساوی انجام می شود و از ویژگیهای این بازی تقویت روحیة روانكاری است. بازی « پُر پُر... پُر » توسط یك دسته اجرا می شود و از ویژگیهای آن تقویت قدرت انتقال ذهن است.
طعنه و كنایه به روزه خوران
در صورتی كه بچه ها متوجه روزه خواری كسی شوند او را هو میكنند و با جملات زیر به آنها طعنه و كنایه میزنند: ((أو- أو, اوتانمانی آغزی آچیق!? و یا ((آغزی آچیق- ... دشیگ!)) و اگر طرف واقعاً روزه باشد و بخواهد از خود دفاع كند, جملات زیر را ادا میكند((آغزیم آرازا- ... دیوارا))!
قادر الله بیزه عنایت اتمیش قیر ایچینده بار دیر بیزه بو روزه
كُل گناه لره كفایت اتمیش صراط اوزره ، مددكار دیر بو روزه
« مختومقلی فراغی »
ماه مبارك رمضان ، ماه آموزش ، دعا فضیلت را در دوران كودكیمان با شور و شوق خاصی انتظار می كشیدیم. بزرگانمان این ماه را : « اون بیر آینگ سلطانی » ( سلطان یازده ماه ) و یا « بركت رحمت آیی » ( ماه بركت و رحمت)
می نامند. ماه مبارك رمضان، ضیافت پر شكوه الهی است، مسلمانان اقصی نقاط جهان از پیر و جوان در این ضیافت الهی شركت می كنند.
در این ماه مبارك ، مسلمانان نقاط مختلف آیین ها و مراسم خاص خود را بر پا می كنند، در این وجیزه به آداب و رسوم تركمن ها در این ماه پر فضیلت می پردازیم . در گذشته این مراسم از غنای ویژه ای برخودار بوده است و مردم با شور و شوق خاص آنرا اجرا می كرده اند.
آمادگی برای ماه مبارك رمضان
1-1) نظافت خانه ، مساجد و مكایا :
در استقبال از ماه مبارك رمضان در بین تركمن ها می توان به نظافت خانه و كاشانه و اماكن مقدّس مانند مساجد و مكایا اشاره كرد. یك هفته قبل از این ماه پر فضیلت ، دختران و زنان تركمن به نظافت كامل مساجد و مكایا می پردازند. برخی از خانواده ها مساجد را با فرش و نمد سفید رنگی به نام «نماز لیق » ( سجاده ) ، مزین می سازند. در اینجا به جایگاه رنگ سفید در فرهنگ تركمن پی می بریم. بعضی از خانواده ها نیز به مساجد قرآن اهدا می كنند.
1-2) حمایت از افراد بی بضاعت (الله یولی ) :
خانواده های تركمن ، گوسفندی یا بزی را چند پیش از ماه مبارك رمضان قربانی می كنند و با گوشت آن مهمانی می دهند و قسمتی را نیز به همسایه ها و افراد بی بضاعت می فرستند. این مهمانی « الله یولی » ( در راه خدا ) نامیده می شود.
1-3) پیشواز :
بسیاری از مردم مدتها قبل از ماه رمضان روزه گرفته و به پیشواز این ماه مبارك می روند. این روزه ها در ایام خاصی در ماههای رجب و شعبان گرفته می شود.
1-4 ) مراسم آشتی كنان و نقش « یاش اولی » ( ریش سفید ) :
یكی از مراسم این ماه مبارك ، مراسم آشتی و ایجاد دوستی بین افرادی است.
كه به علتی از یكدیگر دل آزرده شده اند. تركمن ها بر این باورند كه بدون آشتی با برادران دینی ، روزة فرد مورد قبول درگاه الهی واقع نمی شود.
در مراسم آشتی كنان یكی از ریش سفیدان كه « یاش اولی » نامیده می شود ، نقش آشتی دهنده را بازی می كند. « یاش اولی » در خانه اش سماور را روشن كرده و چایی دم می كند و آن دو نفر را كه نسبت به هم كدورتی دارند، بدون اطلاع از یكدیگر دعوت می كند و مراسم آشتی كنان راه می اندازد. آشتی دهنده از ثواب اخروی برخوردار می شود.
1-5 ) عیادت از بیماران :
یكی دیگر از رسوم نیك و پسندیده در این ماه ، عیادت از بیماران است.
اگر كسی از همسایه ها و یا خویشاوندان خدای ناكرده مریض باشند، اهالی به عیادتش می روند و برای سلامتی او دعا می كنند.
1-6 ) اعزام روحانیون به مساجد و آموزش قرآن كریم و اصول عقاید :
برای باز گو كردن اصول عقاید و آموزش قرآن در ماه مبارك رمضان روحانیون به مساجد مناطق مختلف اعزام می شوند. هر روحانی به مدت یك ماه در مسجدی می ماند. در روز اول مردم به دیدن او می روند و به او خوش آمد می گویند.
برای افطار و سحری ، هر روز یكی از اهالی او را به خانه اش دعوت كرده و از او پذیرایی به عمل می آورد. هزینه زندگی و رفت و آمد این روحانی در ماه مبارك رمضان از موقوفات مساجد و یا به وسیله چند تن از نیكو كاران تأمین می شود. در طول روز ، در مساجد جلسات آموزش قرائت و تجوید قرآن دایر است و این جلسات رونق خاصی دارد.
آیی گؤرمك( رویت هلال و شروع ماه رمضان):
رؤیت هلال نشانة شروع ماه مبارك رمضان و ادای تكالیف مربوط به آن است. در رؤیت هلال مردم بالای جاهای بلند از قبیل پشت بامها و تپهها رفته و سعی در دیدن هلال می كنند. مراسم ماه رمضان با رؤیت هلال توسط دو فرد بالغ و عادل آغاز میشود. هر فردی كه ماه را میبیند آیة 189, سورة بقره را قرائت میكند:
یسئلونك عن الاهله قل هی مواقیت للناس والحج و لیس البربان تاتو البیوت من ظهورها و ....
بعد از رؤیت هلال, بلافاصله در مسجد با صدای جار اعلام مینمودند كه امشب باید برای سحر برخیزید و معمولاً نیز سحری میخوردند. در زمان دعای دورتر در كوچه و پسكوچهها با تیكة چوبی بر حلبی میكوبیدند و رؤیت هلال را جار میزدند.
افراد مسن با رؤیت هلال به روی افراد دیگر نگاه نكرده, دستهای خود را بالا برده و جملات زیر را ادا میكنند:
((آیی گؤر دوم الله, آمنت بالله, آیلار مبارك, الحمدالله))
و یا ((حاقّا حاقّا آی گؤردوم, ایندیكی آیلارا و ایندیكی ییلّاررا خدای یتیرسین))
و بعد آیهای از قرآن كریم خوانده و دستهای خود را به محاسن خود كشیده و بعد به صورت دیگران نگاه میكنند. افراد مسن به سمت ماه و خورشید, آب كثیف, زباله و خاكستر نمیریزند و این اعمال را ناپسند میشمارند. اشاره كردن با انگشت به سوی ماه را نیز امری قبیح شمرده و در صورتی كه فردی به ماه اشاره كند به او میگفتند كه باید انگشتی را كه با آن به ماه اشاره كرده, گاز بگیرد و به آن ((بارماق دیشله مك? میگفتند( از مشاهدات دوران كودكی مؤلف).