با سلام این مطلب را خطاب به سخنوران و مداحان عاشورایی می نویسم که هر ساله مطالب تکراری(والبته صحیح) بخورد مردم می دهند که در جای خود خوب است ولی پیشنهاد می گردد اتفاقات تاریخی تا کنون بیان نشده را بیان کنند تا بعمق بعضی از مسائل بهتر اتصال برقرار شد.
مثلا در مورد حضرت ابوالفضل که همیشه ار قطعی دست و مشک پاره و تیر به چشم صحبت شده که جای تقدیر است ولی مثلا در کوچکترین نکات اگر به خطبه ای که در 8 ذی الحجه توسط ایشان در بام کعبه خطابه شده اشاره شود نشان می دهد که فتوت و مردانگی چقدر زیبا در وجود آقا ابوالفضل موج می زند در زیر به این خطبه که توسط آقا و بر بام کعبه در روز ترویه سال 60 هجری خطابه شده اشاره می شود.
به نام خداوند بخشنده مهربان سپاس خدایی را که بیت الله را با قدوم پدرش(منظور پدر امام حسین علیه السلام یعنی وجود مقدس امیرالمومنین علی ابن ابیطالب علیهما السلام است) مشرف کرد ؛ جاییكه که دیروز بیت بود، و [امروز] قبله گردید. ای ناسپاسان گناهکار آیا راه بیت را بر امام نیکوکاران می بندید؟ چه کسی سزاوارتر به این بیت است از دیگر موجودات؟ و چه کسی نزدیکترین به این خانه است؟....
و اگر حکمت های خداوند بلند مرتبه نبود و اسرار بالا و امتحانات موجودات نبود، همانا بیت به سوی ایشان پرواز می کرد؛ قبل ازاینکه مردم حجر را لمس کنند، حجر دستان حسین علیه السلام رااستلام (استلام حجر یعنی بوسیدن سنگ حجر الاسود كه در شرع سنّت است)می کند و اگر خواست مولای من خواست خداوند رحمن نبود هر آینه بر سر شما مانند بازِ شکاری که بر گنجشکان فرود می آید نازل می شدم.آیا قومی را که مرگ را در کودکی به بازی می گرفتند می ترسانید، در حالیکه الان در مردانگی قرار دارند. همه جانم فدای آقا و مولای همه موجودات که برتر از حیوانات است [برتر از شما كه همه در باطن حیوانید]. هیهات بنگرید سزاوار است از چه کسی پیروی کنید، به کسی که شراب می نوشد [مراد یزید ملعون است] یا کسی که صاحب حوض و کوثر است؛ کسی که در خانه وحی و قرآن است [مراد امام حسین(ع)است] یا کسی که در بیتش اسباب لهو و نجاست است [مراد یزید ملعون است]؛ و یا کسی که در خانه اش نزول آیات [نشانه ها] و [آیه] تطهیر است. شما در همان غلط (و گمراهی )واقع شدید که قریش واقع شدند. چرا که اراده قتل پیامبر(ص) را کردند و شما اراده قتل پسر دختر پیامبرتان را و [این حیله] برای ایشان تا وقتی امیرالمؤمنین(ع) زنده بود ممکن نشد. پس چگونه ممکن است کشتن ابا عبدالله الحسین(ع) تا وقتی که من زنده ام؟ بیایید تا به راهش [راه کشتن امام حسین(ع)] آگاهتان کنم؛ پس مبادرت به کشتن من کنید، و گردنم را بزنید تا به مقصودتان برسید. خدا شما را به مقصودتان نرساند و عمرتان و فرزندانتان را کوتاه کند و لعنت خدا بر شما و پدرانتان [که قصد کشتن پیامبر (ص)را داشتند ] باد.
کتاب مناقب ساده الکرام، تألیف سید عین العارفین هندی، در کتابخانه علامه میر حامد حسین موسوس نیشابوری کشمیری بدست آمده و در قالب کتابی با عنوان "خطیب کعبه" از سوی علی اصغر یونسیان تألیف شده است .
متن عربی خطبه :
بسم الله الرحمن الرحیم
«اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی شَرَّفَ هذا (بیت اللهالحَرام) بِقُدُومِ اَبیهِ، مَن کانَ بِالاَمس بیتاً اَصبَح قِبلَةً. أَیهَا الکَفَرةُ الفَجَرة اَتَصُدُّونَ طَریقَ البَیتِ لِاِمامِ البَرَرَة؟ مَن هُوَ اَحَقُّ بِه مِن سائِرِ البَریه؟ وَ مَن هُوَ اَدنی بِه؟ وَ لَولا حِکمَ اللهِ الجَلیه وَ اَسرارُهُ العِلّیه وَاختِبارُهُ البَریه لِطارِ البَیتِ اِلیه قَبلَ اَن یمشی لَدَیه قَدِ استَلَمَ النّاسُ الحَجَر وَ الحَجَرُ یستَلِمُ یدَیه وَ لَو لَم تَکُن مَشیةُ مَولای مَجبُولَةً مِن مَشیهِ الرَّحمن، لَوَقَعتُ عَلَیکُم کَالسَّقرِ الغَضبانِ عَلی عَصافِیرِ الطَّیران. اَتُخَوِِّنَ قَوماً یلعَبُ بِالمَوتِ فِی الطُّفُولیة فَکَیفَ کانَ فِی الرُّجُولیهِ؟ وَلَفَدَیتُ بِالحامّاتِ لِسَید البَریاتِ دونَ الحَیوانات. هَیهات فَانظُرُوا ثُمَّ انظُرُوا مِمَّن شارِبُ الخَمر وَ مِمَّن صاحِبُ الحَوضِ وَ الکَوثَر وَ مِمَّن فی بَیتِهِ الوَحی وَ القُرآن وَ مِمَّن فی بَیتِه اللَّهَواتِ وَالدَّنَساتُ وَ مِمَّن فی بَیتِهِ التَّطهیرُ وَ الآیات. وَ أَنتُم وَقَعتُم فِی الغَلطَةِ الَّتی قَد وَقَعَت فیهَا القُرَیشُ لِأنَّهُمُ اردُوا قَتلَ رَسولِ الله صلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ أنتُم تُریدُونَ قَتلَ ابنِ بِنتِ نَبیکُم وَ لا یمکِن لَهُم مادامَ اَمیرُالمُؤمِنینَ (ع) حَیاً وَ کَیفَ یمکِنُ لَکُم قَتلَ اَبی عَبدِاللِه الحُسَین (ع) مادُمتُ حَیاً سَلیلاً؟ تَعالوا اُخبِرُکُم بِسَبیلِه بادِروُا قَتلی وَاضرِبُوا عُنُقی لِیحصُلَ مُرادُکُم لابَلَغَ الله مِدارَکُم وَ بَدَّدَا عمارَکُم وَ اَولادَکُم وَ لَعَنَ الله عَلَیکُم وَ عَلی اَجدادکُم
ترجمه ی منظوم خطبه حضرت عباس(ع)
در هشتم ذی الحجه سال شصت هجری قمری بر بام کعبه
خدای محمد(ص) خدای علی (ع)
ترا شکر گویم به صوت جلی
خدایا تو یی کردگار وجود
ترا حمد وقت قیام و سجود
تو دادی شرف خانه ی کعبه را
ز میلاد شاه نجف مرتضی(ع)
اگر کعبه شد قبله ی مسلمین
علی (ع) باعثش بود نه غیر از این
پس از حمد خلاق هفت آسمان
خطابم شمایید ای مشرکان
شمایی که در کفر هم رسته اید
ره حج به مولای من بسته اید
سزاوار بیت خداوند کیست ؟
به جز آن که فرزند پاک علیست ؟
به کعبه کسی هست نزدیکتر؟
و یا با خدا آشنا بیشتر؟
اگر حکمت کردگارم نبود
به طوفش حرم با تمام وجود
بشر استلام حجر می کند
حجر استلام شُبَر (ع)می کند
من عباسم و مثل شیر و عقاب
شما مردمانید همچون حباب
مترسان مرا تو ز مرگ ای دنی
که عباسم و شیر مرد علی(ع)
نترسم من از مرگ خود اندکی
که بازیچه ام بوده در کودکی
به عشق ولی نعمت خود حسین (ع)
فدا می کنم هر دو دست و دو عین
امیر شما کیست ؟ ای فاسقان
شما بی خردها شما مشرکان
بیندیش که رهرو کیستی؟
کجا می روی در پی چیستی؟
ترا مقتدا صاحب کوثر است؟
ویا آنکه مست و سراپا شر است؟
امیر شما کیست آن مرد پست؟
که در خانه اش هست زن های مست ؟
شده خانه اش جای لهو و لعَب
فقط فکر عیش است و نوش و طرب
امیر شما هست آن بی خرد
که در وادی گمرهی می چرد
چو مولایتان مردکی فاجر است
همه فسق او در شما ظاهر است
شما گمرهانید همچون قریش
که جمعید اینجا به عنوان جَیش
قریشی به دنبال قتل رسول(ص)
شما در پی قتل ابن بتول(س)
امید شما گر که این است و بس
خیالی است بی شک محال و عبس
علی (ع) بود چون حامی مصطفی(ص)
میسر نشد نقشه ی اشقیا
امیرم حسین(ع) است و نعم الامیر
حسین(ع) ابن زهرا(س) و خیر کثیر
من عباسم و جان نثار حسین (ع)
منم حامی و پاسدار حسین (ع)
حسین(ع) است چون جان مرا در بدن
تو قبل از حسین(ع) سر جدا کن ز من
حسین(ع) مرا کشته خواهید اگر
فدایش کنم دیده و دست و سر
بریزید خون مرا ابتدا
که آنگه حسینم شود سر جدا...
پایان
